Kısa Özet
Süleyman'ın Tapınağı (Birinci Mabet), Kral Süleyman tarafından İ.Ö. 966 civarında Yeruşalim'deki Moriya Dağı'nda inşa edilen, İsrail'in Tanrısı'na adanmış ilk kalıcı kutsal yapıdır. Buluşma Çadırı'nın (Tabernacle) yerini alan bu tapınak, Antlaşma Sandığı'nı barındıran "Kutsalların Kutsalı" bölümünü içeriyor ve İsrail'in tapınma merkezi işlevini görüyordu. İ.Ö. 586'da Babilliler tarafından yıkılmıştır.
Birinci Mabet olarak da adlandırılan Süleyman’ın Mabedi, İsrail’in Tanrısı’na tapınmak için Yeruşalim’de inşa edilen ilk kalıcı kutsal alandı. Bu yapı, çöl dönemindeki seyyar Buluşma Çadırı’ndan, İsrail’in tapınmasını, yasasını ve ulusal kimliğini tek bir konuma sabitleyen yerleşik bir dini merkeze geçişi işaret ediyordu.
Mabet inşa etme fikri, Antlaşma Sandığı için kalıcı bir konut sağlamayı arzulayan Kral Davut ile başladı. Ancak, 1. Tarihler 28:3’te belirtildiği üzere bu planı gerçekleştirmesine izin verilmedi. Bunun yerine görev oğlu Süleyman’a emanet edildi.
