Lukas 23

¹Og hele hopen stod op og førte ham for Pilatus;

²og de begynte å føre klagemål imot ham og sa: Denne mann har vi funnet vill-leder vårt folk og forbyder å gi keiseren skatt, og sier om sig selv at han er Messias, en konge.

³Da spurte Pilatus ham: Er du jødenes konge? Han svarte ham: Du sier det.

⁴Da sa Pilatus til yppersteprestene og folket: Jeg finner ingen skyld hos denne mann.

⁵Men de tok sterkere i og sa: Han opvigler folket, han lærer over hele Jødeland, fra Galilea av, hvor han begynte, og like hit.

⁶Da Pilatus hørte det, spurte han om mannen var fra Galilea,

⁷og da han fikk vite at han hørte under Herodes, sendte han ham til Herodes, som også var i Jerusalem i de dager.

⁸Og da Herodes så Jesus, blev han meget glad; for han hadde i lang tid ønsket å få se ham, fordi han hadde hørt om ham, og han håpet å få se et tegn av ham.

⁹Han spurte ham da med mange ord; men Jesus svarte ham intet.

¹⁰Og yppersteprestene og de skriftlærde stod og klaget hårdt på ham.

¹¹Men Herodes med sine krigsfolk hånte og spottet ham; derefter kastet han et skinnende klædebon om ham og sendte ham således tilbake til Pilatus.

¹²Den dag blev Pilatus og Herodes venner; før hadde de ligget i fiendskap med hverandre.

¹³Da kalte Pilatus yppersteprestene og rådsherrene og folket sammen

¹⁴og sa til dem: I har ført denne mann frem for mig som en som forfører folket til frafall; og se, jeg har tatt ham i forhør for eders øine, men jeg har ikke funnet denne mann skyldig i noget av det I klager på ham for;

¹⁵Herodes heller ikke; for jeg sendte eder til ham; og se, han har ikke gjort noget som fortjener døden.

¹⁶Derfor vil jeg refse ham og så gi ham fri.

¹⁷Men på høitiden måtte han gi dem én fri.

¹⁸De ropte da alle som én: Bort med denne, men gi oss Barabbas fri!

¹⁹Dette var en som var kastet i fengsel for et oprør som hadde vært i byen, og for et mord.

²⁰Pilatus talte da atter til dem, fordi han gjerne vilde gi Jesus fri.

²¹Men de ropte til ham og sa: Korsfest, korsfest ham!

²²Da sa han for tredje gang til dem: Hvad ondt har da denne mann gjort? Jeg har ikke funnet nogen dødsskyld hos ham; derfor vil jeg refse ham og så gi ham fri.

²³Men de trengte på med stort skrik og krevde at han skulde korsfestes; og deres skrik fikk overhånd.

²⁴Så felte da Pilatus den dom at det skulde skje som de krevde;

²⁵og han gav den fri som var kastet i fengsel for oprør og mord, ham som de bad om; men Jesus overgav han til deres vilje.

²⁶Og da de førte ham bort, tok de fatt på en mann ved navn Simon, fra Kyrene, som kom fra landet, og de la korset på ham, forat han skulde bære det efter Jesus.

²⁷Og en stor mengde av folket fulgte ham og mange kvinner, som jamret sig og gråt over ham.

²⁸Men Jesus vendte sig om til dem og sa: I Jerusalems døtre! gråt ikke over mig, men gråt over eder selv og over eders barn!

²⁹For se, de dager skal komme da de skal si: Salige er de ufruktbare og det liv som ikke fødte, og det bryst som ikke gav die.

³⁰Da skal de begynne å si til fjellene: Fall over oss! og til haugene: Skjul oss!

³¹For gjør de så med det grønne tre, hvorledes skal det da gå det tørre?

³²Også to andre, to ugjerningsmenn, blev ført bort med ham for å avlives.

³³Og da de var kommet til det sted som kalles Hodeskallen, korsfestet de der både ham og ugjerningsmennene, den ene på hans høire og den andre på hans venstre side.

³⁴Men Jesus sa: Fader, forlat dem! for de vet ikke hvad de gjør. Og de delte hans klær mellem sig og kastet lodd om dem.

³⁵Og folket stod og så på; men rådsherrene spottet ham og sa: Andre har han frelst, la ham nu frelse sig selv dersom han er Guds Messias, den utvalgte!

³⁶Også stridsmennene hånte ham, de gikk bort til ham og rakte ham eddik og sa:

³⁷Er du jødenes konge, da frels dig selv!

³⁸Men det var også satt en innskrift over ham: Dette er jødenes konge.

³⁹En av ugjerningsmennene som hang der, spottet ham og sa: Er ikke du Messias? Frels dig selv og oss!

⁴⁰Men den andre svarte og irettesatte ham og sa: Frykter du ikke engang for Gud, du som dog er under samme dom?

⁴¹Og vi med rette; for vi får igjen hvad våre gjerninger har forskyldt; men denne har ikke gjort noget galt.

⁴²Og han sa: Jesus! kom mig i hu når du kommer i ditt rike!

⁴³Og han sa til ham: Sannelig sier jeg dig: Idag skal du være med mig i Paradis.

⁴⁴Og det var omkring den sjette time, da blev det mørke over hele landet like til den niende time,

⁴⁵og solen blev formørket, og forhenget i templet revnet midtefter.

⁴⁶Og Jesus ropte med høi røst og sa: Fader! i dine hender overgir jeg min ånd! Og da han hadde sagt dette, utåndet han.

⁴⁷Men da høvedsmannen så det som skjedde, gav han Gud æren og sa: Sannelig, denne mann var rettferdig!

⁴⁸Og alt folket som var kommet sammen for å se dette syn, slo sig for sitt bryst og vendte tilbake da de så hvad som skjedde.

⁴⁹Men alle hans kjenninger og de kvinner som hadde fulgt ham fra Galilea, stod langt borte og så dette.

⁵⁰Og se, det var en mann ved navn Josef, som var rådsherre, og en god og rettferdig mann -

⁵¹han hadde ikke samtykket i deres råd og gjerning - fra den jødiske by Arimatea, og han ventet på Guds rike;

⁵²han gikk til Pilatus og bad om Jesu legeme,

⁵³og han tok det ned og svøpte det i fint linklæde, og la det i en grav som var hugget i klippen, og som aldri nogen hadde ligget i.

⁵⁴Det var beredelses-dagen, og sabbaten stundet til.

⁵⁵Men nogen kvinner som var kommet med ham fra Galilea, fulgte med, og de så graven, og hvorledes hans legeme blev lagt.

⁵⁶Så vendte de tilbake og tilberedte velluktende urter og salver, og sabbaten over holdt de sig stille efter lovens bud.

Lukas 23

¹Då reiste dei seg, heile hopen, og førde honom til Pilatus,

²og bar fram klagemålet sitt mot honom. «Me hev kome etter at denne mannen forvillar folket vårt,» sagde dei; «han forbyd deim å gjeva keisaren skatt, og segjer at han er Messias, ein konge.»

³Då tok Pilatus til ords og spurde honom: «Er du kongen yver jødarne?» «Det er som du segjer,» svara han.

⁴Pilatus sagde til øvsteprestarne og folket: «Eg finn ingi skuld hjå denne mannen.»

⁵Då tok dei sterkare i og sagde: «Han øser upp folket med læra si i heile Jødeland; han tok til med det i Galilæa, og no hev han kome alt hit.»

⁶Då Pilatus høyrde det, spurde han um mannen var frå Galilæa,

⁷og so snart han vart vis med at han lydde under Herodes’ velde, sende han honom åt Herodes; for han var og i Jerusalem i dei dagarne.

⁸Herodes vart svært glad då han såg Jesus; han hadde lenge ynskt at han måtte få sjå honom; for han hadde høyrt mykje um honom og gjorde seg von um å få sjå eit teikn av honom.

⁹Han spurde honom um mangt og mykje, men Jesus svara ikkje eit ord.

¹⁰Øvsteprestarne og dei skriftlærde stod der og klaga på honom so sterkt dei kunde.

¹¹Og Herodes med hermennerne sine svivyrde og hædde honom, kasta ei brikjeleg kåpa um honom og sende honom so attende til Pilatus.

¹²Den dagen vart Herodes og Pilatus vener; fyrr hadde det vore fiendskap millom deim.

¹³So kalla Pilatus i hop øvsteprestarne og rådsherrarne og folket

¹⁴og dei sagde til deim: «De hev ført denne mannen fram for meg og skulda honom for at han leider folket på avveg. No hev eg lydt honom ut, so de hev høyrt på det, men eg hev ’kje funne honom saka i noko av det de klagar honom for.

¹⁵Og det hev ikkje Herodes heller; for eg sende dykk til honom. So kann de sjå, at han hev ikkje gjort noko, som han skulde lata livet for.

¹⁶Difor vil eg refsa honom og so gjeva honom fri.»

¹⁷Men han laut gjeva deim ein fange fri i høgtidi.

¹⁸Då ropa dei alle som ein; «Burt med honom! Gjev oss Barabbas fri!»

¹⁹- so heitte ein som var sett i fengsel for eitt upprør som hadde brote ut i byen, og for manndråp -.

²⁰På nytt tala Pilatus til deim; for han vilde gjerne gjeva Jesus fri.

²¹Men dei ropa imot: «Krossfest honom, krossfest honom!»

²²So tala han til deim tridje gongen og sagde: «Kva vondt hev han då gjort, denne mannen? Eg hev ’kje funne honom saka i noko som han kann dømast frå livet for. Difor vil eg refsa honom og so gjeva honom fri.»

²³Men dei braut på, og kravde med høge rop at han skulde krossfestast, og ropi deira fekk yvertaket.

²⁴Då dømde Pilatus so at det skulde vera som dei kravde.

²⁵Han løyste den som sat fengsla for upprør og manndråp, den som dei bad um, men gav Jesus yver til deim, so dei kunde gjera med honom som dei vilde.

²⁶Då dei førde honom burt, tok dei fat på ein mann som kom frå marki; han heitte Simon, og var frå Kyrene; honom lagde dei krossen på, so han skulde bera honom etter Jesus.

²⁷Ein stor folkehop fylgde honom; bland deim var det mange kvinnor, som øya og gret for hans skuld.

²⁸Jesus snudde seg åt deim og sagde: «Jerusalems døtter, gråt ikkje yver meg! Gråt heller yver dykk sjølve og borni dykkar!

²⁹For det kjem dagar då dei skal segja: «Sæle dei som aldri bar barn under beltet! Sælt det livet som aldri hev født, og det brjostet som aldri hev fostra!»

³⁰Då kjem dei til å segja til fjelli: «Fall yver oss!» og til haugarne: «Gøym oss!»

³¹For fer dei so med det grøne treet, korleis skal det då ganga med det turre?»

³²Tvo andre, tvo illgjerningsmenn, vart og førde av stad saman med honom og skulde lata livet.

³³Då dei kom til den staden som kallast Skallen, krossfeste dei honom der, og like eins illgjerningsmennerne, den eine på høgre og den andre på vinstre sida.

³⁴Men Jesus sagde: «Fader, forlat deim, for dei veit ikkje kva dei gjer!» So skifte dei klædi hans millom seg og drog strå um deim.

³⁵Folket stod og såg på; og rådsherrarne spotta og sagde: «Han hev hjelpt andre, no kann han hjelpa seg sjølv, dersom han er Guds Messias, den utvalde!»

³⁶Hermennerne gjorde narr av honom; dei gjekk fram og rette honom eddik og sagde:

³⁷«Er du kongen yver jødarne, so hjelp deg sjølv!»

³⁸Og uppyver honom var det ei innskrift: «Dette er kongen yver jødarne.»

³⁹Ein av illgjerningsmennerne som hekk der, hædde honom og sagde: «Er ’kje du Messias? - hjelp deg sjølv og oss!»

⁴⁰Då tok den andre til ords, og skjemde på honom og sagde: «Ottast ikkje du heller Gud, du som er under same domen?

⁴¹Og det er me med rette; for me fær berre lika for det me hev gjort. Men han hev ikkje gjort noko urett.

⁴²Jesus,» sagde han, «kom meg i hug når du kjem i ditt rike!»

⁴³«Det segjer eg deg for visst,» svara Jesus: «I dag skal du vera med meg i paradis.»

⁴⁴Det var no kring den sette timen; då vart det myrkt yver heile landet, alt til den niande timen,

⁴⁵og soli svartna. Forhenget i templet rivna midt i tvo.

⁴⁶Og Jesus ropa med høg røyst: «Fader, i dine hender gjev eg mi ånd!» Då han hadde sagt det, andast han.

⁴⁷Då hovudsmannen såg det som hende, lova han Gud og sagde: «Den mannen var sanneleg skuldlaus!»

⁴⁸Og heile folkemengdi som hadde samla seg for å sjå på dette, øya seg og gjekk burt att då dei såg kva som hende.

⁴⁹Men alle venerne hans, og dei kvinnorne som hadde fylgt honom frå Galilæa, stod langt undan og såg på.

⁵⁰Det var ein mann som heitte Josef, ein god og rettvis mann; han høyrde til det Høge Rådet,

⁵¹men hadde ikkje vore med på rådi og gjerningarne deira; han åtte heime i Arimatæa, ein by i Jødeland, og var ein av deim som venta på Guds rike -

⁵²den mannen gjekk til Pilatus og bad um likamen åt Jesus,

⁵³tok honom ned, sveipte honom i lin og lagde honom i ei grav som var hoggi i berget, og som det endå ikkje var lagd nokon i.

⁵⁴Det var då fyrebuingsdagen, og kviledagen var i kjømdi.

⁵⁵Nokre av dei kvinnorne som hadde vore med han frå Galilæa, fylgde etter; dei skoda gravi og såg korleis likamen hans vart lagd.

⁵⁶So gjekk dei heim att og laga til angande kryddor og salvar. Kviledagen heldt dei seg i ro etter lovi.