Job 13 Comparison: Norsk vs Norwegian

Job 13

¹Se, alt sammen har mitt øie sett, mitt øre hørt og merket sig.

²Det I vet, vet også jeg; jeg står ikke tilbake for eder.

³Men jeg vil tale til den Allmektige, og jeg har lyst til å rettferdiggjøre mig for Gud.

⁴Men I spinner løgn sammen, I er alle dårlige læger.

⁵Gid I vilde tie stille! Det skulde bli regnet eder til visdom.

⁶Hør nu på min tilrettevisning og merk på refselsene fra mine leber!

⁷Vil I tale urett til forsvar for Gud, og vil I til hans forsvar tale svik?

⁸Vil I ta hans parti, eller vil I være sakførere for Gud?

⁹Vil det gå eder godt når han ransaker eder, eller vil I narre ham, som en narrer et menneske?

¹⁰Han vil tukte eder, om I i lønndom tar parti for ham.

¹¹Vil ikke hans høihet forferde eder, og redselen for ham falle over eder?

¹²Eders tankesprog er askesprog; eders skanser blir til skanser av ler.

¹³Ti, la mig være, så jeg kan tale, så får det komme over mig hvad det vil!

¹⁴Hvorfor skulde jeg bære mitt kjøtt mellem mine tenner? Jeg vil legge mitt liv i min hånd.

¹⁵Se, han vil drepe mig - jeg venter på ham; jeg vil bare rettferdiggjøre mine veier for hans åsyn.

¹⁶Også det skal bli mig til frelse; for ingen gudløs kommer for hans åsyn.

¹⁷Hør da nøie på mitt ord og la min forklaring trenge inn i eders ører!

¹⁸Se, jeg har saken i orden; jeg vet jeg skal få rett.

¹⁹Hvem er den som vil gå i rette med mig? Ja, da vil jeg tie og opgi ånden.

²⁰Bare to ting må du ikke gjøre mot mig, da skal jeg ikke skjule mig for ditt åsyn:

²¹Ta din hånd bort fra mig, og la ikke dine redsler forferde mig!

²²Så kall da, og jeg skal svare; eller la mig tale, og svar du mig!

²³Hvor mange misgjerninger og synder har jeg? La mig få vite min brøde og min synd!

²⁴Hvorfor skjuler du ditt åsyn og holder mig for din fiende?

²⁵Vil du skremme et bortblåst blad og forfølge det tørre strå? -

²⁶siden du idømmer mig så hårde lidelser og lar mig arve min ungdoms misgjerninger

²⁷og setter mine føtter i stokken og vokter på alle mine veier og drar en ring om mine fotsåler,

²⁸og dette gjør du mot en som tæres bort som makk-ett tre, som et klædebon møllet har ett.

Job 13

¹Ja, allting hev mitt auga set og øyra høyrde og forstod;

²alt det de veit, det veit eg og; for dykk eg ei tilbake stend.

³Men eg til Allvalds Gud vil tala, med Gud eg vil til retten ganga;

⁴Men de vil dekkja til med lygn, er berre ugagnslækjarar.

⁵Å, gjev de vilde tegja still, so kunde det for visdom gjelda.

⁶Høyr på den skrapa eg vil gjeva, merk når mi lippa åtak gjer!

⁷Vil de forsvara Gud med lygn? Vil de hans sak med urett verja?

⁸Vil de for honom gjera mismun, og spela Guds sakførarar?

⁹Gjeng det dykk vel, når han dykk prøver? Kann de han narra som eit mennesk’?

¹⁰Han skal so visst dykk straffa strengt, um de slik mismunn gjer i løynd.

¹¹Med høgdi si han skræmar dykk, hans rædsla yver dykk skal falla.

¹²Og dykkar kraft-ord vert til oska, og dykkar prov til blaute leir.

¹³Teg stilt, lat meg tala ut, so fær det gå meg som det kann!

¹⁴Kvi skuld’ eg ta mitt kjøt i tenner? Og halda livet mitt i handi?

¹⁵Han drep meg, ei eg ventar anna, mi ferd for han lik’vel eg hævdar.

¹⁶Men ogso det skal hjelpa meg; hjå han fær ingen urein møta.

¹⁷So høyr då det eg segja vil; lat meg for dykkar øyro tala!

¹⁸Eg saki hev til rettes lagt; eg skal få rett, det veit eg visst.

¹⁹Kven er det som med meg kann strida? Eg skulde tegja stilt og døy.

²⁰Tvo ting må du spara meg for; då løyner eg meg ikkje for deg:

²¹Di hand lyt burt frå meg du taka, lat ei di rædsla skræma meg!

²²Stemn meg so inn! eg stend til svars; eller eg talar og du svarar.

²³Kor mange brot og synder hev eg? Seg meg mi misgjerd og mi synd!

²⁴Kvifor vil du di åsyn løyna og for ein fiend’ halda meg?

²⁵Vil eit burtblåse blad du skræma? Forfylgja du eit visna strå? -

²⁶Når du idømer meg slik straff og let meg erva ungdoms synder

²⁷og legg i stokken mine føter, og vaktar alle mine vegar, slær krins um mine foteblad.

²⁸Og det mot ein som morkna er, lik klædeplagg som mol et upp.