2. Korinterbrev 2 Comparison: Norsk vs Norwegian

2. Korinterbrev 2

¹Men også for min egen skyld foresatte jeg mig at jeg ikke atter vilde komme til eder med sorg.

²For hvis jeg gjør eder sorg, hvem er det da som gjør mig glad, uten den som jeg gjør sorg?

³Og just i det øiemed skrev jeg, forat jeg ikke, når jeg kom, skulde få sorg av dem som jeg burde ha glede av, idet jeg har den tillit til eder alle at min glede er eders alles glede.

⁴For med megen trengsel og angst i hjertet skrev jeg til eder under mange tårer, ikke for å gjøre eder sorg, men forat I skulde kjenne den kjærlighet som jeg særlig har til eder.

⁵Men er det nogen som har voldt sorg, da er det ikke mig han har voldt sorg, men delvis - at jeg ikke skal være for hård - eder alle.

⁶Det er nok for ham med den straff han har fått av de fleste,

⁷så at I derimot heller skal tilgi og trøste ham, forat han ikke skal gå til grunne i ennu større sorg.

⁸Derfor ber jeg eder å la kjærlighet råde mot ham.

⁹For derfor var det også jeg skrev, for å få vite om I holder prøve, om I er lydige i alt.

¹⁰Men den som I tilgir noget, ham tilgir og jeg; for det jeg har tilgitt - om jeg har hatt noget å tilgi - det har jeg gjort for eders skyld, for Kristi åsyn, forat vi ikke skal dåres av Satan;

¹¹for ikke er vi uvitende om hans tanker.

¹²Da jeg kom til Troas for Kristi evangeliums skyld, og en dør var mig oplatt i Herren, hadde jeg ingen ro i min ånd, fordi jeg ikke fant Titus, min bror,

¹³men jeg sa farvel til dem og drog videre til Makedonia.

¹⁴Men Gud være takk, som alltid lar oss vinne seier i Kristus og ved oss åpenbarer sin kunnskaps duft på hvert sted!

¹⁵For vi er en Kristi vellukt for Gud, blandt dem som blir frelst, og blandt dem som går fortapt,

¹⁶for disse en duft av død til død, for hine en duft av liv til liv. Og hvem er vel duelig til dette?

¹⁷For vi er ikke, som de mange, slike at vi forfalsker Guds ord til egen vinning; men som i renhet, ja som av Gud, taler vi for Guds åsyn i Kristus.

2. Korinterbrev 2

¹Men eg sette meg fyre for mi eigi skuld, at eg ikkje atter vilde koma til dykk med sorg.

²For um eg gjer dykk sorg, kven er det då som gjer meg glad, utan den som eg gjer sorg?

³Og eg skreiv til dykk just difor, at eg ikkje, når eg kom, skulde få sorg av deim som eg skulde hava gleda av, då eg hev den tiltru til dykk alle, at mi gleda er gleda for dykk alle.

⁴For i myki trengsla og hjartans tyngsla skreiv eg dykk til med mange tåror, ikkje for di at de skulde få sorg, men at de skulde kjenna den kjærleiken som eg serleg hev til dykk.

⁵Men um nokon hev gjort sorg, so er det ikkje meg han hev gjort sorg, men til deils - at eg ikkje skal vera for hard - dykk alle.

⁶Det er nok for honom med den refsingi han hev fenge av dei fleste,

⁷so at de heller må tilgjeva og trøysta honom, so han ikkje skal ganga under i endå tyngre sorg.

⁸Difor bed eg dykk at de må lata kjærleik råda mot honom.

⁹For difor var det og eg skreiv, at eg skulde få vita um de held prøva, um de er lyduge i alt.

¹⁰Men den som de tilgjev, honom tilgjev eg og. For det eg hev tilgjeve - um eg hev havt noko å tilgjeva - det hev eg gjort for dykkar skuld, for Kristi åsyn,

¹¹so me ikkje skal verta dåra av Satan; for me er ikkje uvitande um hans råder.

¹²Då eg kom til Troas for Kristi evangelium skuld, og ei dør var opna for meg i Herren,

¹³hadde eg ikkje ro i mi ånd, av di eg ikkje fann Titus, bror min, men eg skildest frå deim og for til Makedonia.

¹⁴Men Gud vere takk, som alltid fører oss fram på sigerferd i Kristus og ved oss openberrar angen av kunnskapen um honom på kvar stad!

¹⁵For me er Kristi huglege ange for Gud millom deim som vert frelste, og millom deim som vert fortapte,

¹⁶for desse ein ange av daude til daude, for hine ein ange av liv til liv. Og kven er vel dugleg til dette?

¹⁷For me er ikkje slike som dei mange, at me falskar Guds ord til eigi vinning, men som i reinleik, ja, som av Gud talar me for Guds åsyn i Kristus.