Salmene 69 Comparison: Norwegian vs Norsk
Salmene 69
1Til songmeisteren, etter «Liljor»; av David.
2Frels meg, Gud! for vatni trengjer seg inn på livet.
3Eg er sokken ned i det djupe dike der det inkje fotfeste er, eg er komen ut i ovdjupe vatn, og flodi fløymer yver meg.
4Eg er trøytt av mi roping, det brenn i min strupe, mine augo er upptærde, med di eg ventar på min Gud.
5Fleire enn håri på mitt hovud er dei som hatar meg utan orsak, mange er dei som vil meg tyna meg, som utan grunn er mine fiendar; det eg ikkje hev rana, skal eg no gjeva attende.
6Gud, du kjenner min dårskap, og all mi syndeskuld er ikkje løynd for deg.
7Lat deim ved meg ikkje verta til skammar, dei som ventar på deg, Herre, Herre, allhers drott! Lat deim ikkje ved meg verta skjemde, dei som søkjer deg, Israels Gud!
8For di skuld ber eg hæding, skjemsla ligg yver mitt andlit.
9Eg hev vorte framand hjå brørne mine, og ein utlending hjå borni til mor mi.
10For brennhug for ditt hus hev ete meg upp, og deira spottord som spottar deg, hev falle på meg.
11Då mi sjæl græt medan eg fasta, vart eg spotta for det.
12Då eg laga ein sekk til klædde for meg, vart eg eit ordtøke for deim.
13Dei som sit i porten, røder um meg, og drikkarane syng um meg.
14Men eg kjem med mi bøn til deg, Herre, i nådetidi, Gud, for di store miskunn; svara meg med di trufaste hjelp!
15Fria meg ut or søyla, og lat meg ikkje søkka! Lat meg verta utfria frå deim som hatar meg og frå dei djupe vatni!
16Lat ikkje vatsflodi fløyma yver meg, og ikkje djupet svelgja meg, og heller ikkje brunnen lata att sitt gap yver meg!
17Svara meg, Herre, for din nåde er god, etter di store miskunn vend deg til meg!
18Og løyn ikkje di åsyn for tenaren din, for eg er i naud; svara meg snart!
19Kom nær til mi sjæl, løys henne ut! Frels meg for mine fiendar skuld!
20Du kjenner mi spott og skam og vanæra, for di åsyn stend alle dei som trengjer meg.
21Spottord hev brote mitt hjarta sund, so eg er sjuk; eg venta på medynk, men der var ingi, og på trøystarar, men eg fann ingen.
22Og dei gav meg gall å eta, og då eg var tyrst, gav dei meg eddik å drikka.
23Lat bordet deira framfyre deim verta ei snara, og ei gildra for deim når dei er trygge!
24Lat augo deira dimmast so dei ikkje ser, og lat deira lender alltid skjelva!
25Renn ut yver deim din vreide, og lat din brennande harm nå deim!
26Lat deira bustad verta øydd, lat det ingen vera som bur i deira tjeld!
27For dei forfylgjer den som du hev slege, og dei fortel um pinsla åt deim som du hev gjenomstunge.
28Lat deim leggja syndeskuld til si syndeskuld, og lat deim ikkje koma til di rettferd!
29Lat deim verta utstrokne or livsens bok, og ikkje verta innskrivne med dei rettferdige!
30Men eg er ein arming full av verk, Gud, lat di frelsa berga meg!
31Eg vil lova Guds namn med song og høglova honom med takksegjing,
32og det skal tekkjast Herren betre enn ein ung ukse med horn og klauver.
33Når spaklyndte ser det, vil dei gleda seg; de som søkjer Gud - må dykkar hjarta liva!
34For Herren høyrer på dei fatige, og sine fangar vanvyrder han ikkje.
35Himmel og jord skal lova honom, havet og alt som krek i det.
36For Gud skal frelsa Sion og byggja byarne i Juda, og dei skal bu der og eiga deim. Og avkjømet til hans tenarar skal erva deim, og dei som elskar hans namn, skal bu der.
Salmene 69
1Til sangmesteren; efter "Liljer"; av David.
2Frels mig, Gud, for vannene er kommet inntil sjelen.
3Jeg er sunket ned i bunnløst dynd, hvor der intet fotfeste er; jeg er kommet i dype vann, og strømmen slår over mig.
4Jeg har ropt mig trett, min strupe brenner; mine øine er borttæret idet jeg venter på min Gud.
5Flere enn hårene på mitt hode er de som hater mig uten årsak; tallrike er de som vil forderve mig, mine fiender uten grunn; det jeg ikke har røvet, skal jeg nu gi tilbake.
6Gud, du kjenner min dårskap, og all min syndeskyld er ikke skjult for dig.
7La dem ikke bli til skamme ved mig, de som bier efter dig, Herre, Herre, hærskarenes Gud! La dem ikke bli til spott ved mig, de som søker dig, Israels Gud!
8For for din skyld bærer jeg vanære, dekker skam mitt åsyn.
9Jeg er blitt fremmed for mine brødre og en utlending for min mors barn.
10For nidkjærhet for ditt hus har fortært mig, og deres hån som håner dig, er falt på mig.
11Og min sjel gråt mens jeg fastet, og det blev mig til spott.
12Og jeg gjorde sekk til mitt klædebon, og jeg blev dem til et ordsprog.
13De som sitter i porten, snakker om mig, og de som drikker sterk drikk, synger om mig.
14Men jeg kommer med min bønn til dig, Herre, i nådens tid, Gud, for din megen miskunnhet; svar mig med din frelsende trofasthet!
15Redd mig ut av dyndet og la mig ikke synke! La mig bli reddet fra dem som hater mig, og fra de dype vann!
16La ikke vannstrømmen slå over mig og ikke dypet sluke mig, og la ikke brønnen lukke sitt gap over mig!
17Svar mig, Herre, for din miskunnhet er god; vend dig til mig efter din store barmhjertighet!
18Og skjul ikke ditt åsyn for din tjener, for jeg er i nød; skynd dig å svare mig!
19Kom nær til min sjel, forløs den, frels mig for mine fienders skyld!
20Du kjenner min spott og min skam og min vanære; alle mine motstandere er for ditt åsyn.
21Spott har brutt mitt hjerte, så jeg er syk, og jeg ventet på medynk, men der var ingen, på trøstere, men jeg fant ikke nogen.
22De gav mig galle å ete, og for min tørst gav de mig eddik å drikke.
23La deres bord bli til en strikke for deres åsyn og til en snare for dem når de er trygge!
24La deres øine formørkes, så de ikke ser, og la deres lender alltid vakle!
25Utøs din harme over dem, og la din brennende vrede nå dem!
26Deres bolig bli øde, ei være der nogen som bor i deres telt!
27For den du har slått, forfølger de, og de forteller om deres smerte som du har stunget.
28La dem legge skyld til sin skyld, og la dem ikke komme til din rettferdighet!
29La dem bli utslettet av de levendes bok, og la dem ikke bli innskrevet med de rettferdige!
30Men jeg er elendig og full av pine; la din frelse, Gud, føre mig i sikkerhet!
31Jeg vil love Guds navn med sang og ophøie ham med lovprisning,
32og det skal behage Herren bedre enn en ung okse med horn og klover.
33Når saktmodige ser det, skal de glede sig; I som søker Gud, eders hjerte leve!
34For Herren hører på de fattige, og sine fanger forakter han ikke.
35Himmel og jord skal love ham, havet og alt det som rører sig i det.
36For Gud skal frelse Sion og bygge byene i Juda, og de skal bo der og eie dem, og hans tjeneres avkom skal arve dem, og de som elsker hans navn, skal bo i dem.
Understanding Norwegian vs Norsk in Salmene 69
Norwegian (NorSMB)
En historisk og respektert norsk oversettelse.
Norsk
En eldre norsk oversettelse.
You are viewing a side-by-side comparison of Salmene 69 in the Norwegian and Norsk. Comparing these two versions can help shed light on the nuances of the original text.
Key Comparison: Salmene 69:16
"Lat ikkje vatsflodi fløyma yver meg, og ikkje djupet svelgja meg, og heller ikkje brunnen lata att sitt gap yver meg!"
"La ikke vannstrømmen slå over mig og ikke dypet sluke mig, og la ikke brønnen lukke sitt gap over mig!"
