Salmene 55 Comparison: Norwegian vs Norsk

Salmene 55

¹Til songmeisteren, med strengleik; ein song til lærdom av David.

²Gud, vend øyra til mi bøn, og løyn deg ikkje for mi naudbeding!

³Gjev gaum etter meg og svara meg! Eg er uroleg med mine sorgfyllte tankar, og eg må stynja

⁴for rop frå fienden, for trykk frå den ugudlege. For dei velter vondt yver meg, og i vreide forfylgjer dei meg.

⁵Mitt hjarta skjelv i meg, og daudens fæle hev falle på meg.

⁶Otte og skjelving kjem yver meg og rædsla legg seg på meg.

⁷Og eg segjer: «Å, hadde eg vengjer som duva, då skulde eg fljuga burt og finna ein bustad.

⁸Sjå, eg vilde fly langt burt, eg vilde finna herbyrge i øydemarki. Sela.

⁹Eg vilde skunda meg i livd for den føykjande vinden, for stormen.»

¹⁰Sluk deim, Herre, kløyv deira tungemål! For eg ser vald og kiv i byen.

¹¹Dag og natt renner dei kringum honom på murarne, ugjerd og møda er midt i honom.

¹²Tjon er midt i honom, og ikkje vik frå gatorne vald og svik.

¹³For ikkje min fiende er det som hæder meg - det kunde eg tola; ikkje min uven er det som briskar seg mot meg - då kunde eg gøyma meg for honom.

¹⁴Men du er det, du som var min likemann, min ven, min kjenning, -

¹⁵me som hadde huglegt samråd med kvarandre, som gjekk til Guds hus med den glade hop.

¹⁶Lat dauden koma brått på deim! Lat deim fara ned til helheimen livande! For vondskap råder i deira bustad og i deira hjarta.

¹⁷Eg vil ropa til Gud, og Herren skal frelsa meg.

¹⁸Kveld og morgon og middag vil eg klaga og sukka, so vil han høyra mi røyst.

¹⁹Han løyser ut mi sjæl frå strid mot meg og gjev meg fred, for mange er dei mot meg.

²⁰Gud skal høyra og svara deim - han sit frå fordoms tid, sela - deim som ikkje vil verta annarleis og som ikkje ottast Gud.

²¹Han legg hand på folk som held fred med honom, han bryt si pakt.

²²Ordi frå hans munn er håle som smør, men hans hjarta er fullt av strid. Hans ord er mjukare enn olje, og dei er då utdregne sverd.

²³Kasta byrdi di på Herren, og han skal halda deg uppe! han skal ikkje i all æva lata den rettferdige verta rikka. Men du, Gud, skal støyta deim ned i den djupe grav; blodgiruge og falske menner skal ikkje nå til helvti av si livetid; men eg set mi lit til deg.

Salmene 55

¹Til sangmesteren; med strengelek; en læresalme av David.

²Vend øret, Gud, til min bønn, og skjul dig ikke for min inderlige begjæring!

³Gi akt på mig og svar mig! Mine sorgfylte tanker farer hit og dit, og jeg må stønne,

⁴for fiendens røst, for den ugudeliges undertrykkelse; for de velter elendighet over mig, og i vrede forfølger de mig.

⁵Mitt hjerte bever i mitt bryst, og dødens redsler er falt på mig.

⁶Frykt og beven kommer over mig, og forferdelse legger sig over mig.

⁷Og jeg sier: Gid jeg hadde vinger som duen! Da vilde jeg flyve bort og feste bo.

⁸Se, jeg vilde flykte langt bort, jeg vilde ta herberge i ørkenen. Sela.

⁹Jeg vilde i hast søke mig et tilfluktssted for den rasende vind, for stormen.

¹⁰Opsluk dem, Herre, kløv deres tungemål! For jeg ser vold og kiv i byen.

¹¹Dag og natt vandrer de omkring den på dens murer, og elendighet og ulykke er inneni den.

¹²Fordervelse er inneni den, og undertrykkelse og svik viker ikke fra dens torv.

¹³For ikke er det en fiende som håner mig, ellers vilde jeg bære det; ikke er det min avindsmann som ophøier sig over mig, ellers vilde jeg skjule mig for ham;

¹⁴men det er du, du som var min likemann, min venn og min kjenning -

¹⁵vi som levde sammen i fortrolig omgang, som vandret til Guds hus blandt den glade høitidsskare.

¹⁶Ødeleggelse komme over dem! La dem fare levende ned i dødsriket! For ondskap hersker i deres bolig, i deres hjerte.

¹⁷Jeg vil rope til Gud, og Herren skal frelse mig.

¹⁸Aften og morgen og middag vil jeg klage og sukke, så hører han min røst.

¹⁹Han forløser min sjel fra striden imot mig og gir mig fred; for i mengde er de omkring mig.

²⁰Gud skal høre og svare dem - han troner jo fra fordums tid, sela - dem som ikke vil bli anderledes, og som ikke frykter Gud.

²¹Han legger hånd på dem som har fred med ham, han vanhelliger sin pakt.

²²Hans munns ord er glatte som smør, men hans hjertes tanke er strid; hans ord er bløtere enn olje, og dog er de dragne sverd.

²³Kast på Herren det som tynger dig! Han skal holde dig oppe; han skal i evighet ikke la den rettferdige rokkes. Og du, Gud, skal støte dem ned i gravens dyp; blodgjerrige og falske menn skal ikke nå det halve av sine dager; men jeg setter min lit til dig.