Salmene 37 Comparison: Norwegian vs Norsk

Salmene 37

¹Av David. Vreidskast ikkje yver illgjerningsmennerne, harmast ikkje yver deim som gjer urett!

²For liksom gras vert dei brått avskorne, og som grøne urter visnar dei burt.

³Lit på Herren og gjer det gode, bu i landet og legg vinn på truskap!

⁴Og hugnast i Herren, so skal han gjeva deg det som ditt hjarta ynskjer.

⁵Gjev Herren din veg i vald, og lit på honom! Han skal gjera det;

⁶og han skal lata di rettferd ganga fram som ljoset, og din rett som middagsklåren.

⁷Ver still for Herren og stunda på honom! Vreidast ikkje yver den som hev lukka på sin veg, den mannen som legg upp meinråd!

⁸Haldt deg frå vreide, lat harm fara, vreidast ikkje, det er berre til å gjera ilt!

⁹For illgjerningsmenner skal verta utrudde, men dei som ventar på Herren, dei skal erva landet.

¹⁰Og um ei liti stund er den ugudlege ikkje til, og legg du merke til hans stad, so er han der ikkje.

¹¹Men dei spaklyndte skal erva landet og hugnast ved mykjen fred.

¹²Den ugudlege tenkjer upp vondt imot den rettferdige og skjer tenner imot honom.

¹³Herren lær åt honom; for han ser at hans dag kjem.

¹⁴Dei ugudlege dreg sverdet og spenner sin boge til å fella den arme og fatige og myrda deim som fer ærleg fram.

¹⁵Deira sverd skal ganga inn i deira eige hjarta, og deira bogar verta brotne sund.

¹⁶Betre er det vesle den rettferdige hev, enn mykje gods hjå mange ugudlege.

¹⁷For armarne vert brotne på dei ugudlege, men Herren styd dei rettferdige.

¹⁸Herren kjenner dei dagar dei ulastande skal liva, og deira arv skal vara til æveleg tid.

¹⁹Dei skal ikkje verta til skammar i den vonde tid, og i hungers dagar skal dei verta mette.

²⁰For dei ugudlege skal ganga til grunnar, og Herrens fiendar som blomeskrud på engjar; dei kverv som røyk, kverv burt.

²¹Den ugudlege låner og gjev ikkje att, men den rettferdige gjer miskunn og gjev.

²²For dei han velsignar, skal erva landet; men dei han forbannar, skal verta utrudde.

²³Herren gjer ein manns steg faste, og han hev hugnad i hans veg.

²⁴Når han fell, vert han ikkje støypt til marki; for Herren styd hans hand.

²⁵Eg hev vore ung og vorte gamall, men aldri hev eg set den rettferdige forlaten eller hans born beda um brød.

²⁶Heile dagen gjer han miskunn og låner ut, og hans born vert velsigna.

²⁷Vik frå det vonde og gjer det gode, so vert du æveleg buande i landet.

²⁸For Herren elskar rett og forlet ikkje sine trugne; til æveleg tid vert dei haldne uppe; men avkjøme av ugudlege vert utrudt.

²⁹Dei rettferdige skal erva landet og bu i det til æveleg tid.

³⁰Rettferdig manns munn andar visdom, og hans tunga taler det som rett er.

³¹Hans Guds lov er i hans hjarta, hans stig er ikkje ustøde.

³²Dei ugudlege lurer på den rettferdige og søkjer å drepa honom.

³³Herren yvergjev honom ikkje i hans hand og fordømer honom ikkje, når han vert dømd.

³⁴Venta på Herren og haldt deg på hans veg! so skal han upphøgja deg til å erva landet; du skal sjå på at dei ugudlege vert utrudde.

³⁵Eg såg ein ugudleg ovrikjen mann, og han breidde seg ut som eit heimevakse tre med sitt grøne lauv.

³⁶Men han gjekk burt, og sjå, han var ikkje meir, og eg leita etter honom, men han vart ikkje funnen.

³⁷Merk deg den ulastande mann, og sjå på den rett-tenkte, at freds mann hev ei framtid.

³⁸Men dei fråfalne vert alle saman utøydde, framtidi vert avskori for dei ugudlege.

³⁹Og frelsa for dei rettferdige kjem frå Herren, deira sterke vern i trengsels tid.

⁴⁰Og Herren hjelper deim og friar deim ut, han friar deim frå dei ugudlege og frelser deim, for dei flyr til honom.

Salmene 37

¹Av David. La ikke din vrede optendes over de onde, bli ikke harm over dem som gjør urett!

²For som gresset blir de hastig avskåret, og som grønne urter visner de bort.

³Sett din lit til Herren og gjør godt, bo i landet og legg vinn på trofasthet!

⁴Og gled dig i Herren! Så skal han gi dig hvad ditt hjerte attrår.

⁵Sett din vei i Herrens hånd og stol på ham! Han skal gjøre det;

⁶han skal la din rettferdighet gå frem som lyset og din rett som middagens lys.

⁷Vær stille for Herren og vent på ham! La ikke din vrede optendes over den som har lykke på sin vei, over den mann som uttenker onde råd.

⁸Lat av fra vrede og la harme fare, la ikke din vrede optendes! Det fører bare til det som ondt er.

⁹For de onde skal utryddes, men de som bier efter Herren, skal arve landet.

¹⁰Og om en liten stund, så er den ugudelige ikke mere, og akter du på hans sted, så er han borte.

¹¹Men de saktmodige skal arve landet og glede sig ved megen fred.

¹²Den ugudelige optenker ondt imot den rettferdige og skjærer tenner imot ham.

¹³Herren ler av ham; for han ser at hans dag kommer.

¹⁴De ugudelige drar sverdet og spenner sin bue for å felle den elendige og fattige og slå dem ihjel som vandrer opriktig.

¹⁵Deres sverd skal komme i deres eget hjerte, og deres buer skal sønderbrytes.

¹⁶Bedre er det lille som den rettferdige har, enn mange ugudeliges rikdom.

¹⁷For de ugudeliges armer skal sønderbrytes, men Herren støtter de rettferdige.

¹⁸Herren kjenner de ulasteliges dager, og deres arv skal bli til evig tid.

¹⁹De skal ikke bli til skamme i den onde tid, og i hungerens dager skal de mettes.

²⁰For de ugudelige skal gå til grunne og Herrens fiender som engenes blomsterskrud; de skal forsvinne, som røk skal de forsvinne.

²¹Den ugudelige låner og betaler ikke, men den rettferdige forbarmer sig og gir.

²²For de han velsigner, skal arve landet, men de han forbanner, skal utryddes.

²³Herren gjør en manns gang fast, og han har velbehag i hans vei.

²⁴Når han snubler, faller han ikke til jorden; for Herren støtter hans hånd.

²⁵Jeg har vært ung og er blitt gammel, men ikke har jeg sett den rettferdige forlatt eller hans avkom søke efter brød.

²⁶Den hele dag forbarmer han sig og låner ut, og hans avkom blir velsignet.

²⁷Vik fra ondt og gjør godt! Så skal du bli boende til evig tid.

²⁸For Herren elsker rett og forlater ikke sine fromme; til evig tid blir de bevart. Men de ugudeliges avkom utryddes.

²⁹De rettferdige skal arve landet og bo i det evindelig.

³⁰Den rettferdiges munn taler visdom, og hans tunge sier hvad rett er.

³¹Hans Guds lov er i hans hjerte, hans trin vakler ikke.

³²Den ugudelige lurer på den rettferdige og søker å drepe ham;

³³Herren overlater ham ikke i hans hånd, og fordømmer ham ikke når han blir dømt.

³⁴Bi på Herren og ta vare på hans vei! Så skal han ophøie dig til å arve landet; du skal se på at de ugudelige utryddes.

³⁵Jeg så en ugudelig som var veldig og utbredte sig som et grønt tre som ikke er flyttet;

³⁶men han forsvant, og se, han var ikke mere, og jeg søkte efter ham, men han fantes ikke.

³⁷Akt på den ulastelige og se på den opriktige! for fredens mann har en fremtid;

³⁸men overtrederne skal tilintetgjøres alle sammen, de ugudeliges fremtid skal avskjæres.

³⁹Og de rettferdiges frelse kommer fra Herren, deres sterke vern i nødens tid.

⁴⁰Og Herren hjelper dem og utfrir dem, han utfrir dem fra de ugudelige og frelser dem, fordi de har tatt sin tilflukt til ham.