Salmene 102 Comparison: Norwegian vs Norsk

Salmene 102

¹Bøn av ein arming, når han vanmegtast og let sitt klagemål strøyma fram for Herren.

²Herre, høyr mi bøn, og lat mitt rop koma fram til deg!

³Løyn ikkje ditt andlit for meg den dagen eg er i naud! Bøyg ditt øyra til meg! Den dagen eg ropar, svara meg snart!

⁴For dagarne mine hev fare burt som ein røyk, og mine bein er som glødde i eld.

⁵Mitt hjarta er solstukke og visnar som gras, for eg hev gløymt å eta brødet mitt.

⁶For mi høgmælte stynjing heng beini fast ved kjøtet mitt.

⁷Eg likjest pelikanen i øydemarki, eg er som ula på aude stader.

⁸Eg lyt vaka og vera som ein einsleg fugl på taket.

⁹Heile dagen spottar mine fiendar meg, dei som reint er ville mot meg, sver ved meg.

¹⁰For eg et oska som brød, og drykken min blandar eg med gråt

¹¹for din vreide og din harm skuld, for du hev teke meg upp og kasta meg burt.

¹²Mine dagar er som ein skugge når han lengjest, og eg visnar som gras.

¹³Men du, Herre, sit i all æva, og ditt minne varer frå ætt til ætt.

¹⁴Du vil standa upp, du vil miskunna Sion, for det er tid til å vera nådig mot henne, ja, timen er komen.

¹⁵For dine tenarar hev godhug for steinarne hennar, og dei ynkast yver hennar grus.

¹⁶Og heidningar skal ottast Herrens namn, og alle kongar på jordi di æra.

¹⁷For Herren hev bygt upp att Sion, han hev synt seg i si æra;

¹⁸han hev vendt seg til bøni frå dei hjelpelause, og han hev ikkje vanvyrdt deira bøn.

¹⁹Dette skal verta uppskrive for den komande ætti, og det folket som vert skapt, skal lova Herren,

²⁰for han hev set ned frå si heilage høgd, Herren hev frå himmelen skoda på jordi

²¹og vil høyra sukken frå den bundne og løysa ut daudens born,

²²so dei i Sion skal forkynna Herrens namn og hans pris i Jerusalem,

²³når folkeslag kjem i hop og kongerike til å tena Herren.

²⁴Han hev bøygt mi kraft på vegen, han hev korta av mine dagar.

²⁵Eg segjer: Min Gud, tak meg ikkje burt midt i mine dagar! Frå ætt til ætt varer dine år.

²⁶Fordom grunnfeste du jordi, og himmelen er verk av dine hender.

²⁷Dei skal forgangast, men du stend; alle skal dei eldast som eit klæde, som ein klædnad skifter du deim, og dei vert umskifte;

²⁸men du er den same, og dine år tek aldri ende. Borni åt dine tenarar skal bu i ro, og deira avkjøme skal standa trygt for di åsyn.

Salmene 102

¹En bønn av en elendig, når han vansmekter og utøser sin sorg for Herrens åsyn.

²Herre, hør min bønn og la mitt rop komme til dig!

³Skjul ikke ditt åsyn for mig på den dag jeg er i nød! Bøi ditt øre til mig! På den dag jeg roper, skynd dig å svare mig!

⁴For mine dager er faret bort som en røk, og mine ben er forbrent som en brand.

⁵Mitt hjerte er stukket som en urt og fortørket; for jeg har glemt å ete mitt brød.

⁶For mine lydelige sukks skyld henger mine ben ved mitt kjøtt.

⁷Jeg ligner pelikanen i ørkenen, jeg er som uglen på øde steder.

⁸Jeg våker og er blitt som en enslig fugl på taket.

⁹Hele dagen spotter mine fiender mig; de som raser mot mig, sverger ved mig.

¹⁰For jeg eter aske som brød og blander min drikk med gråt

¹¹for din vredes og din harmes skyld; for du har løftet mig op og kastet mig bort.

¹²Mine dager er som en hellende skygge, og selv visner jeg som en urt.

¹³Men du, Herre, du troner til evig tid, og ditt minne varer fra slekt til slekt.

¹⁴Du vil reise dig, du vil forbarme dig over Sion; for det er tiden til å være det nådig, timen er kommet.

¹⁵For dine tjenere elsker dets stener, og de ynkes over dets støv.

¹⁶Og hedningene skal frykte Herrens navn, og alle jordens konger din herlighet.

¹⁷For Herren har bygget Sion, han har åpenbaret sig i sin herlighet.

¹⁸Han har vendt sig til de hjelpeløses bønn, og han har ikke foraktet deres bønn.

¹⁹Dette skal bli opskrevet for den kommende slekt, og det folk som skal skapes, skal love Herren.

²⁰For han har sett ned fra sin hellige høide, Herren har fra himmelen skuet til jorden

²¹for å høre den fangnes sukk, for å løse dødens barn,

²²forat de i Sion skal forkynne Herrens navn og hans pris i Jerusalem,

²³når de samler sig, folkeslagene og rikene, for å tjene Herren.

²⁴Han har bøiet min kraft på veien, han har forkortet mine dager.

²⁵Jeg sier: Min Gud, ta mig ikke bort midt i mine dager! Dine år varer fra slekt til slekt.

²⁶Fordum grunnfestet du jorden, og himlene er dine henders gjerning.

²⁷De skal forgå, men du blir stående; de skal alle eldes som et klæde, som et klædebon omskifter du dem, og de omskiftes,

²⁸men du er den samme, og dine år får ingen ende. Dine tjeneres barn skal bo i ro, og deres avkom skal stå fast for ditt åsyn.