Ordspråkene 29 Comparison: Norwegian vs Norsk

Ordspråkene 29

¹Ein mann som etter mykje refsing endå er ein stivnakke, vil brått verta broten ulækjeleg sund.

²Når rettferdige aukar i tal, då gled seg folket, men når gudlaus mann kjem til styre, sukkar folket.

³Den som elskar visdom, gled sin far, men den som gjeng i lag med skjøkjor, øyder eiga si.

⁴Ein konge held landet sitt uppe med rett, men ein skattekrevjar legg det i øyde.

⁵Ein mann som smeikjer for næsten sin, breider ut eit net for føterne hans.

⁶Ein vond manns misgjerd er snara for honom, men rettferdig mann fegnast og gled seg.

⁷Den rettferdige syter for stakarens sak, den gudlause hev ikkje greida på noko.

⁸Spottarar øser upp ein by, men vismenner stiller vreiden.

⁹Når vismann fører sak mot dåren, vert dåren sinna og lær, og kann ’kje vera still.

¹⁰Dei blodfuse hatar ein skuldlaus mann, og stend dei ærlege etter livet.

¹¹Alt sitt sinne slepper dåren ut, men vismannen døyver det til slutt.

¹²Agtar ein hovding på lygneord, er alle hans tenarar nidingar.

¹³Fatigmann og valdsmann råkast, Herren gjev deim båe augneljos.

¹⁴Ein konge som dømer småfolk rett, hans kongsstol stend æveleg fast.

¹⁵Ris og age gjev visdom, men ein agelaus gut fører skam yver mor si.

¹⁶Når dei gudlause aukar, so aukar syndi, men dei rettferdige skal sjå med lyst på deira fall.

¹⁷Aga son din, so vil han vera deg til hugnad og gjeva lostemat til sjæli di.

¹⁸Utan profetsyn vert folket vilt, men sæl er den som held lovi.

¹⁹Med ord let trælen seg ikkje tukta, for han skynar deim vel, men bryr seg ’kje um deim.

²⁰Ser du ein mann som er snar til å tala, dåren gjev større von enn han.

²¹Kjæler du trælen upp frå hans ungdom, vil han vanvyrda deg til slutt.

²²Sinna mann valdar trætta, og brålyndt mann gjer mang ei misgjerd.

²³Mannsens ovmod fører til fall, men den audmjuke vinn seg æra.

²⁴Den som helar med tjuven, hatar sitt liv, han høyrer dei tek han i eid, men gjev ingi vitring.

²⁵Manne-rædsla legg snaror, men den som lit på Herren, vert berga.

²⁶Mange vil te seg fram for ein styrar, men frå Herren fær kvar mann sin rett.

²⁷Ein styggedom for rettferdige er ein urettferdig mann, og ein styggedom for den gudlause er den som fer ærleg fram.

Ordspråkene 29

¹En mann som er ofte straffet og allikevel gjør sin nakke stiv, vil i et øieblikk bli sønderbrutt, og der er ingen lægedom.

²Når de rettferdige kommer til makten, gleder folket sig; men når en ugudelig mann hersker, sukker folket.

³En mann som elsker visdom, gleder sin far; men den som holder vennskap med skjøger, øder sitt gods.

⁴En konge trygger sitt land ved rett; men en mann som tar imot gaver, bryter det ned.

⁵En mann som smigrer for sin næste, setter op et garn for hans fot.

⁶En ond manns misgjerning er en snare for ham, men den rettferdige skal juble og glede sig.

⁷Den rettferdige tar sig av småfolks sak; den ugudelige skjønner sig ikke på noget.

⁸Spottere egger op byen, men vismenn stiller vreden.

⁹Når en vismann går i rette med en dåre, så blir dåren vred og ler, og der blir ingen ro.

¹⁰De blodtørstige hater den ustraffelige, men de rettsindige søker å redde hans liv.

¹¹All sin vrede lar dåren strømme ut, men den vise holder vreden tilbake og stiller den.

¹²Når en hersker akter på løgnens ord, blir alle hans tjenere ugudelige.

¹³Den fattige og den som undertrykker ham, møtes; Herren gir begges øine deres lys.

¹⁴En konge som dømmer småfolk rettferdig, hans trone står fast for alle tider.

¹⁵Ris og tukt gir visdom; men en gutt som er overlatt til sig selv, gjør sin mor skam.

¹⁶Når de ugudelige får makt, får synden makt; men de rettferdige skal se deres fall med glede.

¹⁷Tukt din sønn, så skal han bli dig til glede og vederkvege din sjel!

¹⁸Uten åpenbaring blir folket tøilesløst; men lykkelig er den som holder loven.

¹⁹Ved ord lar en træl sig ikke tukte; for han skjønner dem nok, men adlyder dem ikke.

²⁰Har du sett en mann som forhaster sig i sine ord - det er mere håp for dåren enn for ham.

²¹Forkjæler en sin træl fra ungdommen av, så vil han til sist være sønn i huset.

²²Den som er snar til vrede, vekker trette, og en hastig mann gjør ofte det som er ondt.

²³Et menneskes stolthet fører ham til fall, men den ydmyke vinner ære.

²⁴Den som deler med en tyv, hater sitt liv; han hører opropet til ed og gir allikevel ingen oplysning.

²⁵Menneskefrykt fører i snare, men den som setter sin lit til Herren, han blir berget.

²⁶Mange søker en herskers yndest, men fra Herren kommer en manns rett.

²⁷En urettferdig mann er en vederstyggelighet for de rettferdige, og en vederstyggelighet for den ugudelige er den som lever rett.