Ordspråkene 28 Comparison: Norwegian vs Norsk

Ordspråkene 28

¹Dei gudlause flyr um ingen deim elter, dei rettferdige er som ungløva trygge.

²Syndar eit land, fær det mange herrar, men hev folket mykje vit, varer retten lenge.

³Ein fatig herre som trykkjer dei arme, er eit regn som herjar og ikkje gjev brød.

⁴Dei som gjeng ifrå lovi, prisar dei gudlause, men dei som held lovi, harmast på deim.

⁵Vonde folk skynar ikkje kva rett er, men dei som søkjer Herren, skynar alt.

⁶Betre er ein fatigmann som ferdast lytelaust, enn ein rikmann som er rang og gjeng tvo vegar.

⁷Den som agtar på rettleiding, er ein vitug son, men den som hev lag med øydarar, fører skam yver far sin.

⁸Den som aukar si eiga med renta og oker, han sankar åt den som er god mot dei arme.

⁹Um ein vil venda øyra burt og ikkje høyra lovi, er jamvel bøni hans ein styggedom.

¹⁰Den som villar ærlegt folk inn på ein vond veg, han skal stupa i si eigi grav, men dei lytelause skal erva det som godt er.

¹¹Ein rikmann tykkjer han er vis, men ein fatigmann med vit granskar honom ut.

¹²Held dei rettferdige høgtid, stend det herleg til, men når gudlause kjem seg upp, lyt ein leita etter folk.

¹³Den som dyl misgjerningarne sine, hev ikkje lukka med seg, men den som sannar deim og vender seg ifrå deim, han finn miskunn.

¹⁴Sæl den mannen som alltid ottast, men den som gjer hjarta sitt hardt, han fell i ulukka.

¹⁵Burande løva og ein grådig bjørn er gudlaus hovding yver fatigt folk.

¹⁶Du hovding fatig på vit og rik på vald! Dei som hatar urett vinning, skal liva lenge.

¹⁷Ein mann med blodskuld yver seg er på flugt alt til gravi, ingen må hjelpa honom.

¹⁸Den som ferdast lytelaust, vert frelst, men den range tvivegs-farar fell på den eine.

¹⁹Den som dyrkar si jord, fær nøgdi av brød, men den som fer etter fåfengt, fær nøgdi av armod.

²⁰Ein trufast mann fær rik velsigning, men den som renner etter rikdom, vert ei urefst.

²¹Det er ’kje godt når ein gjer mannemun, men mang ein mann vert brotsmann for ein brødbit.

²²I bråhast vil den ovundsjuke verta rik, og han veit ’kje at vanråd vil koma på han.

²³Den som refser ein mann, vinn seg takk til slutt meir enn den som smeikjer med tunga si.

²⁴Den som plundrar far sin og mor si og segjer: «Det er ikkje synd,» han er øydelands lagsbror.

²⁵Den vinnekjære valdar trætta, men den som lit på Herren, fær kveikjing.

²⁶Den som lit på vitet sitt, han er ein dåre, men den som vandrar i visdom, vert frelst.

²⁷Den som gjev den fatige, vantar inkje, men den som let att augo, fær mykje banning yver seg.

²⁸Når gudlause kjem seg upp, då gøymer folk seg, men når dei gjeng til grunns, då aukar dei rettferdige.

Ordspråkene 28

¹De ugudelige flyr uten at nogen forfølger dem; men de rettferdige er trygge som ungløven.

²For et lands frafalls skyld blir dets fyrster mange; men når menneskene er kloke og førstandige, så lever fyrsten lenge.

³En fattig mann som undertrykker småfolk, er et regn som skyller bort kornet, så der ikke blir brød.

⁴De som ikke følger loven, priser de ugudelige, men de som holder loven, strider mot dem.

⁵Onde mennesker skjønner ikke hvad rett er, men de som søker Herren, skjønner alt.

⁶Bedre er en fattig som vandrer i ustraffelighet, enn en falsk som vandrer på to veier, selv om han er rik.

⁷Den som følger loven, er en forstandig sønn; men den som holder vennskap med svirebrødre, gjør sin far skam.

⁸Den som øker sitt gods ved rente og ved overmål, han samler for den som forbarmer sig over de fattige.

⁹Om en vender sitt øre bort og ikke vil høre loven, er endog hans bønn en vederstyggelighet.

¹⁰Den som fører de opriktige vill på en ond vei, skal falle i sin egen grav; men de ustraffelige skal arve det som godt er.

¹¹En rik mann er vis i sine egne øine; men en fattig som er forstandig, gjennemskuer ham.

¹²Når de rettferdige jubler, er alt herlighet og glede; men når de ugudelige kommer sig op, må en lete efter folk.

¹³Den som skjuler sine misgjerninger, har ingen lykke, men den som bekjenner dem og vender sig fra dem, finner miskunnhet.

¹⁴Salig er det menneske som alltid frykter; men den som forherder sitt hjerte, faller i ulykke.

¹⁵En brølende løve, en omfarende bjørn, slik er en ugudelig hersker over et fattig folk.

¹⁶Du fyrste som er fattig på forstand og rik på vold! De som hater urettferdig vinning, skal leve lenge.

¹⁷Et menneske som trykkes av blodskyld, er på flukt like til sin grav; ingen må holde på ham.

¹⁸Den som lever ustraffelig, skal frelses; men den falske, som vandrer på to veier, skal falle på den ene.

¹⁹Den som dyrker sin jord, mettes med brød; men den som jager efter tomme ting, mettes med armod.

²⁰En trofast mann får rik velsignelse; men den som haster efter å bli rik, han blir ikke ustraffet.

²¹Å gjøre forskjell på folk er ikke rett, men mangen mann forsynder sig for et stykke brøds skyld.

²²Den misunnelige haster engstelig efter gods og vet ikke at mangel skal komme over ham.

²³Den som irettesetter et menneske, skal siden finne mere yndest enn den som gjør sin tunge glatt.

²⁴Den som plyndrer sin far og sin mor og sier: Det er ingen synd, han er en stallbror til ødeleggeren.

²⁵Den havesyke vekker trette; men den som setter sin lit til Herren, skal trives.

²⁶Den som setter sin lit til sin forstand, han er en dåre; men den som vandrer i visdom, han blir frelst.

²⁷Den som gir til den fattige, skal ikke lide mangel; men den som lukker sine øine, får mange forbannelser.

²⁸Når de ugudelige kommer sig op, skjuler folk sig; men når de omkommer, blir der mange rettferdige.