Ordspråkene 26 Comparison: Norwegian vs Norsk

Ordspråkene 26

¹Som snø um sumaren og regn i skurden, so høver ikkje æra for ein dåre.

²Som sporven flaksar burt og svala flyg, so råkar ikkje grunnlaus forbanning.

³Svipa til hesten, taum til asnet, og ris til ryggen på dårar.

⁴Svar ikkje dåren etter hans dårskap, so du ei skal verta lik han, du og!

⁵Svara dåren etter hans dårskap, so han ei skal tykkja han sjølv er vis!

⁶Føterne høgg han av seg, og vald fær han drikka, han som sender bod med ein dåre.

⁷Visne heng vanfør manns føter, so og ordtak i munnen på dårar

⁸som å binda ein stein i slyngja, soleis er det å gjeva ein dåre æra.

⁹Som klungergrein i handi på drukken mann, so er ordtak i munnen på dårar.

¹⁰Som ein skyttar som sårar alle, so er den som leiger dåren og kvar som fer framum.

¹¹Som hund som snur seg til si eigi spya, so er ein dåre som kjem att til narreskapen sin.

¹²Ser du ein mann som tykkjer sjølv at han er vis, då er det større von for dåren enn for honom.

¹³Letingen segjer: «D’er villdyr på vegen, ei løva i gatorne.»

¹⁴Døri snur seg på gjengi, og letingen snur seg i sengi.

¹⁵Stikk den late si hand i fatet, han evast med å ta ho upp til munnen att.

¹⁶Letingen tykkjest visare vera enn sju som gjev vituge svar.

¹⁷Han triv i øyro på framumfarande hund, han som ryk upp i sinne for trætta som ikkje kjem han ved.

¹⁸Som ein galen som skyt med brennende pilar - drepande skot -

¹⁹so er ein mann som svik sin næste og segjer: «Eg gjorde det berre på gaman.»

²⁰Når veden tryt, so sloknar elden, er baktalar burte, stoggar striden.

²¹Som kol vert til gløder og ved til eld, so kveikjer kranglaren kiv.

²²Baktalar-ord er som lostemat, dei glid so godt ned i livet.

²³Som sylv-glasering på skålbrot er brennande lippor når hjarta er vondt.

²⁴Med lipporne skaper ein uven seg til, men inni seg gøymer han svik.

²⁵Gjer han seg blidmælt, tru honom ei, for sju slag styggedom bur i hans hjarta.

²⁶Hatet dyl seg i svik, men lyt syna sin vondskap i folkemugen.

²⁷Den som grev ei grav, skal stupa nedi, den som velter ein stein, skal få han yver seg att.

²⁸Den falske tunga hatar deim som ho hev krasa, og den sleipe munnen fører til fall.

Ordspråkene 26

¹Som sne om sommeren og som regn i høsttiden, slik høver ære for en dåre.

²Som spurven i fart, som svalen i flukt, slik er det med en uforskyldt forbannelse - den rammer ikke.

³Svepe for hesten, tømme for asenet, og kjepp for dårers rygg!

⁴Svar ikke dåren efter hans dårskap, forat du ikke selv skal bli ham lik!

⁵Svar dåren efter hans dårskap, forat han ikke skal bli vis i egne øine!

⁶Den som sender bud med en dåre, han hugger føttene av sig, han må tåle slem medfart.

⁷Visne henger benene på den lamme og likeså ordsprog i munnen på dårer.

⁸Lik den som legger sten i slyngen, er den som gir en dåre ære.

⁹Som en torn i en drukken manns hånd, slik er et ordsprog i dårers munn.

¹⁰En mester får alt i stand, men den som leier en dåre, er lik den som leier en som går forbi.

¹¹Lik hunden som vender tilbake til sitt eget spy, er en dåre som kommer igjen med sin dårskap.

¹²Ser du en mann som er vis i egne øine - det er mere håp for dåren enn for ham.

¹³Den late sier: Det er en løve på veien, en løve i gatene.

¹⁴Døren dreier sig på sitt hengsel, og den late snur sig på sitt leie.

¹⁵Den late stikker sin hånd fatet; han gider ikke føre den tilbake til sin munn.

¹⁶Den late er visere i egne øine enn syv som svarer med forstand.

¹⁷Lik den som tar fatt i øret på en hund som løper forbi, er den som lar sig egge til vrede over en trette som ikke kommer ham ved.

¹⁸Lik en gal mann som kaster ut brandpiler og skyter og dreper,

¹⁹er en mann som har sveket sin venn og så sier: Jeg spøker jo bare!

²⁰Når det er forbi med veden, slukner ilden, og når det ingen øretuter er, stilles trette.

²¹Som kull blir til glør, og som ved nærer ild, slik voldes kiv av en trettekjær mann.

²²En øretuters ord er som velsmakende retter, og de trenger ned i hjertets indre.

²³Lik et lerkar som er overdratt med bly-glette, er brennende leber sammen med et ondt hjerte.

²⁴Med sine leber skaper den hatefulle sig til, men i sitt indre gjemmer han svik.

²⁵Når han gjør sin røst blid, så tro ham ikke! For der er syv vederstyggeligheter i hans hjerte.

²⁶Den hatefulle skjuler sig i svik, men hans ondskap blir åpenbar i forsamlingen.

²⁷Den som graver en grav, skal falle i den, og den som velter en sten op, på ham skal den rulle tilbake.

²⁸En løgnaktig tunge hater dem som den har knust, og en falsk munn volder fall.