Ordspråkene 18 Comparison: Norwegian vs Norsk

Ordspråkene 18

¹Einstødingen søkjer det han sjølv er huga på, mot alle kloke råder glefser han.

²Dåren bryr seg ikkje um å vera vitug, men vil berre visa kva som bur i honom.

³Kjem ein ugudleg, so kjem og vanvyrdnad, og med skam fylgjer spott.

⁴Ordi i ein manns munn er djupe vatn, fløymande bekkjer, visdoms kjelda.

⁵D’er ’kje godt når ein gjev den gudlause medhald og rengjer rettferdig manns rett.

⁶Dåre-lippor kjem uppi trætta, og munnen hans ropar etter slag.

⁷Dåre-munn er til ulukka for han sjølv, og lipporne er ei snara for hans sjæl.

⁸Baktalar-ord er som lostemat, dei glid so godt ned i livet.

⁹Den som er lat i arbeidet sitt, han er og bror til øydaren.

¹⁰Herrens namn er eit tårn so sterkt, der flyg den rettferdige inn og vert berga.

¹¹Rikmanns eiga er hans faste by, som høge muren i hans eigne tankar.

¹²Fyre fall er mannsens hjarta stolt, men fyre æra gjeng audmykt.

¹³Um nokon svarar fyrr han høyrer, vert det til narreskap og til skam for honom.

¹⁴Manns mod ber uppe i sjukdom, men brote mod, kven kann bera det?

¹⁵Vitug manns hjarta kjøper kunnskap, og øyra åt vismenner søkjer kunnskap.

¹⁶Gåva opnar mannen veg og fører han fram til storfolk.

¹⁷Den som fyrst legg fram si sak, fær rett, men so kjem motparten og granskar honom.

¹⁸Lutkasting endar trettor og skil millom megtige menner.

¹⁹Hev ein bror lide urett, er han verre å vinna enn ein festningsby, og trættor er som stengsa for eit slott.

²⁰Mannen fær magen sin mett av frukti or munnen sin, av grøda frå lipporne vert han mett.

²¹Tunga hev daude og liv i sitt vald, dei som elskar henne, skal eta hennar frukt.

²²Den som hev funne ei kona, hev funne lukka og hev fenge ei nådegåva av Herren.

²³Den fatige bed og barmar seg, men den rike svarar med harde ord.

²⁴Ein mann med mange vener gjeng det ille, men ven kann vera trugnare enn nokon bror.

Ordspråkene 18

¹Den egensindige følger bare sin egen lyst; mot alle kloke råd viser han tenner.

²Dåren bryr sig ikke om å være forstandig, men vil bare vise hvad han tenker i sitt hjerte.

³Når den ugudelige kommer, kommer også forakt, og med skammen følger spott.

⁴Ordene i en manns munn er dype vann, visdoms kilde er en fremvellende bekk.

⁵Det er ille å gi den skyldige medhold, å bøie retten for den rettferdige.

⁶Dårens leber volder trette, og hans munn roper efter pryl.

⁷Dårens munn er til ulykke for ham selv, og hans leber er en snare for hans liv.

⁸En øretuters ord er som velsmakende retter, og de trenger ned i hjertets indre.

⁹Den som er lat i sin gjerning, er også en bror til ødeleggeren.

¹⁰Herrens navn er et fast tårn; til det løper den rettferdige og blir berget.

¹¹Den rikes gods er hans festning og som en høi mur i hans egen tanke.

¹²Forut for fall ophøier en manns hjerte sig, men ydmykhet går forut for ære.

¹³Når en svarer før han hører, da blir det til dårskap og skam for ham.

¹⁴En manns mot kan holde ham oppe i hans sykdom; men et nedslått mot - hvem kan bære det?

¹⁵Den forstandiges hjerte kjøper kunnskap, og de vises øre søker kunnskap.

¹⁶Et menneskes gave gir ham rum og fører ham frem for store herrer.

¹⁷Den som taler først i en rettsstrid, synes å ha rett; men så kommer motparten og gransker hans ord.

¹⁸Loddet gjør ende på tretter og skiller mellem de mektige.

¹⁹En bror som en har gjort urett mot, er vanskeligere å vinne enn en festning, og trette med ham er som en bom for en borg.

²⁰Ved frukten av en manns munn mettes hans buk; med sine lebers grøde blir han mettet.

²¹Død og liv er i tungens vold, og hver den som gjerne bruker den, skal ete dens frukt.

²²Den som har funnet en hustru, har funnet lykke og fått en nådegave av Herren.

²³I ydmyke bønner taler den fattige, men den rike svarer med hårde ord.

²⁴En mann med mange venner går det ille; men der er venner som henger fastere ved en enn en bror.