Ordspråkene 16 Comparison: Norwegian vs Norsk

Ordspråkene 16

¹Hjartans rådleggjing høyrer menneskja til, men tunga fær svaret frå Herren.

²Kvar mann tykkjer at hans eigi ferd er rein, men det er Herren som prøver ånderne.

³Legg verki dine på Herren, so skal tankarne dine få framgang.

⁴Herren hev gjort kvar ting til sitt endemål, ogso den ugudlege til uferdsdagen.

⁵Kvar ovmodig er ei gruv for Herren, du kann vera viss, han skal ’kje verta urefst.

⁶Med kjærleik og truskap vert misgjerning sona ut, med otte for Herren flyr ein frå det vonde.

⁷Når Herren likar ferdi åt ein mann, so let han jamvel fiendarne halda fred med honom.

⁸Betre er lite med rettferd enn innkomor store med urett.

⁹Mannsens hjarta tenkjer ut sin veg, men Herren styrer hans stig.

¹⁰Gudsord er på konungs lippor, i domen skal hans munn ei gjera mistak.

¹¹Rett vegt og rette vegtskåler høyrer Herren til, hans verk er alle lodd i pungen.

¹²Ugudleg åtferd er ein styggedom for kongar, for truna stend trygt ved rettferd.

¹³Kongen likar rettferdige lippor, dei elskar den som segjer det som er rett.

¹⁴Konungs vreide er daude-bod, men ein vismann stiller vreiden.

¹⁵I ljos frå konungs åsyn er det liv, og hans godhug er som ei regnsky um våren.

¹⁶Å vinna visdom - kor mykje betre er det ei enn gull! Å vinna vit er meire verdt enn sylv.

¹⁷Den vegen dei ærlege gjeng, er å fly frå vondt, den som agtar på sin veg, han varar si sjæl.

¹⁸Fyre undergang gjeng ovmod, og stormod fyre fall.

¹⁹Betre er med armingar å vera audmjuk enn skifta herfang med ovmodige.

²⁰Den som agtar på ordet, skal finna lukka, den som lit på Herren - sæl er han!

²¹Den vise i hjarta vert kalla vitug, og søtleik på lipporne aukar lærdom.

²²Klokskap er livsens kjelda for deim som eig han, men fåvit er refsing for fåvise folk.

²³Vismanns hjarta gjer munnen hans vitug og aukar læra på lipporne hans.

²⁴Milde ord er honningdropar, søte for sjæli og lækjedom for beini.

²⁵Mang ein veg tykkjer folk er rett, men enden på honom er vegar til dauden.

²⁶Vinne-kars hunger onnar for honom, for hans eigen munn driv på.

²⁷Ein låk mann grev ei ulukke-grav, og det logar som eld på lipporne hans.

²⁸Ein ranglyndt mann yppar trætta, og den som ber drøs, skil ven frå ven.

²⁹Ein valdsmann lokkar næsten sin, og leider han inn på ein veg som ei er god.

³⁰Den som let augo att, vil tenkja range tankar, den som knip lipporne i hop, set vondt i verk.

³¹Grå hår er fager krans! Han er å vinna på rettferds veg.

³²Ein tolug mann er betre enn ei kjempa, og den som styrer hugen sin, stend yver den som tek ein by.

³³Dei kastar terningen i fanget, men all hans avgjerd kjem frå Herren.

Ordspråkene 16

¹Hjertets råd hører mennesket til, men fra Herren får tungen sitt svar.

²Alle en manns veier er rene i hans egne øine, men Herren veier åndene.

³Legg dine gjerninger på Herren, så skal dine råd ha fremgang.

⁴Herren har gjort hver ting til dens øiemed, også den ugudelige til straffens dag.

⁵Enhver overmodig er en vederstyggelighet for Herren; visselig, en slik mann blir ikke ustraffet.

⁶Ved kjærlighet og trofasthet utsones misgjerning, og den som frykter Herren, holder sig fra det onde.

⁷Når Herren har behag i en manns ferd, da gjør han at endog hans fiender holder fred med ham.

⁸Bedre er lite med rettferdighet enn stor vinning med urett.

⁹Menneskets hjerte tenker ut sin vei, men Herren styrer hans gang.

¹⁰Guddoms-ord er på kongens leber; hans munn skal ikke forsynde sig når han dømmer.

¹¹Rett vekt og rette vektskåler hører Herren til; alle vektstener i pungen er hans verk.

¹²Ugudelige gjerninger er en vederstyggelighet for konger; for ved rettferdighet blir tronen trygget.

¹³Rettferdige leber er til velbehag for konger, og den som taler det som rett er, elsker de.

¹⁴En konges vrede er dødens bud, men en vis mann stiller vreden.

¹⁵I lyset fra kongens åsyn er det liv, og hans nåde er som en sky med vårregn.

¹⁶Å vinne visdom - hvor meget bedre er det ikke enn gull! Og å vinne forstand er mere verdt enn sølv.

¹⁷De opriktiges vei er å holde sig fra det onde; den som akter på sin vei, bevarer sitt liv.

¹⁸Forut for undergang går overmot, og forut for fall stolt mot.

¹⁹Det er bedre å være ydmyk sammen med dem som er i nød, enn å dele bytte med de overmodige.

²⁰Den som akter på ordet, skal finne lykke, og den som setter sin lit til Herren, er salig.

²¹Den som er vis i hjertet, blir kalt forstandig, og lebers sødme fremmer lærdom.

²²Klokskap er en livsens kilde for dem som eier den, men dårers straff er deres egen dårskap.

²³Den vises hjerte gjør hans munn forstandig og legger mere og mere lærdom på hans leber.

²⁴Milde ord er kostelig honning, søt for sjelen og en lægedom for kroppen.

²⁵Mangen vei tykkes en mann rett, men enden på det er dødens veier.

²⁶Arbeiderens sult arbeider for ham; for hans munn driver ham frem.

²⁷En niding graver en ulykkesgrav, og på hans leber er det likesom en fortærende ild.

²⁸En falsk mann volder trette, og en øretuter skiller venn fra venn.

²⁹En voldsmann forlokker sin næste og fører ham inn på en vei som ikke er god.

³⁰Den som lukker sine øine for å tenke på svik, og den som kniper sine leber sammen, han har allerede fullført det onde.

³¹Grå hår er en fager krone; den finnes på rettferdighets vei.

³²Den langmodige er bedre enn en veldig helt, og den som styrer sitt sinn, er bedre enn den som inntar en by.

³³I kappens fold rystes loddet, men avgjørelsen kommer alltid fra Herren.