Ordspråkene 11 Comparison: Norwegian vs Norsk

Ordspråkene 11

¹Falsk vegt er fæl for Herren, men full vegt likar han godt.

²Kjem stormod, so kjem og skam, men smålåtne, dei hev visdom.

³Dei ærlege hev si uskyld til førar, men fals slær sin herre på hals.

⁴Gods hjelper ikkje på vreidens dag, men rettferd frelser frå dauden.

⁵Ærleg manns rettferd jamnar hans veg, men den gudlause stuper ved gudløysa si.

⁶Ærlege folk ved si rettferd vert frelste, men dei falske vert fanga i eigen gir.

⁷Når ugudleg mann døyr, er det ute med voni; og vondskaps venting til inkjes vert.

⁸Rettferdig vert fria or trengsla, og ugudleg kjem i hans stad.

⁹Den skamlause tyner sin granne med munnen, men rettferdige friar seg ut med sin kunnskap.

¹⁰Gjeng det godt med rettferdige, fegnast byen, vert gudlause tynte, syng folk av gleda.

¹¹Med velsigning frå ærlege folk kjem byen seg upp, men gudlause munn bryt han ned.

¹²Vitlaus er den som vanvyrdar sin granne, men vitug mann tegjer stilt.

¹³Den som fer med drøs, ber løynråd ut, men den hjarte-trugne løyner saki.

¹⁴Der inkje styre er, lyt folket falla, men der dei rådvise er mange, der er frelsa.

¹⁵Borgar du for framand, er du ille faren, men han er trygg som hatar handtak.

¹⁶Ei yndefull kvinna vinn æra, og valdsmenner vinn seg rikdom.

¹⁷Ein godhjarta mann gjer vel mot si sjæl, men ein hardhjarta mann fer vondt med sitt eige kjøt.

¹⁸Den ugudlege vinn seg ei sviksam løn, men den som rettferd sår, fær varig løn.

¹⁹Stend du fast i rettferd, vinn du liv, men fer du etter vondt, då fær du daude.

²⁰Dei range i hugen hev Herren ein stygg til, men han likar deim som ulastande ferdast.

²¹Det kann du gjeva handi på, den vonde vert ’kje urefst, men ætti åt rettferdige slepp undan.

²²Som ein gullring i eit grisetryne er ei fager kvinna utan vit.

²³Det rettferdige ynskjer, vert berre godt, det som gudlause vonar, vert til vreide.

²⁴Ein strår ut og fær endå meir, ein annan vert arm av usømeleg sparing.

²⁵Den som velsignar, skal trivast, og kveikjer du andre, vert sjølv du kveikt.

²⁶Ein kornflår, honom bannar folket, men signing kjem yver den som sel korn.

²⁷Den som strævar etter godt, han søkjer hugnad, men den som leitar etter vondt, han fær det yver seg.

²⁸Den som lit på sin rikdom, han skal stupa, men rettferdige grønkar som lauv.

²⁹Den som øydar sitt hus, skal erva vind, og narren vert træl åt den kloke.

³⁰Rettferdig manns frukt er eit livsens tre, og sjæler vinn den vise.

³¹Du ser rettferdig mann fær vederlag på jordi, kor mykje meir då den ugudlege og syndaren!

Ordspråkene 11

¹Falsk vekt er en vederstyggelighet for Herren, men fullvektige lodder er ham til velbehag.

²Med overmot følger skam, men de ydmyke har visdom.

³De opriktiges rettsinn leder dem, men de troløses forvendte sinn ødelegger dem.

⁴Gods hjelper ikke på vredens dag, men rettferdighet frir fra døden.

⁵Den ustraffeliges rettferdighet gjør hans vei jevn, men den ugudelige faller ved sin ugudelighet.

⁶De opriktiges rettferdighet frelser, men de troløse fanges i sin egen ondskap.

⁷Når et ugudelig menneske dør, blir hans håp til intet, og med det som de onde stunder efter, er det forbi.

⁸Den rettferdige utfries av trengsel, og den ugudelige kommer i hans sted.

⁹Med munnen ødelegger den gudløse sin næste, men ved sin kunnskap utfries de rettferdige.

¹⁰Når det går de rettferdige godt, jubler byen, og når de ugudelige omkommer, lyder fryderop.

¹¹Ved de opriktiges velsignelse blir en by ophøiet, men de ugudeliges munn bryter den ned.

¹²Den som taler foraktelig om sin næste, er uten forstand; men en forstandig mann tier.

¹³Den som går omkring som baktaler, åpenbarer hemmeligheter; men den som er trofast i ånden, skjuler saken.

¹⁴Hvor det intet styre er, faller folket; men hvor det er mange rådgivere, der er frelse.

¹⁵Ille går det den som går i borgen for en fremmed; men den som skyr å gi håndslag, er sikker.

¹⁶En yndig kvinne vinner ære, og voldsmenn vinner rikdom.

¹⁷En godgjørende mann gjør vel mot sig selv, men en hårdhjertet mann ødelegger sig.

¹⁸Den ugudelige vinner en lønn som svikter, men den som sår rettferdighet, får en lønn som varer.

¹⁹Den som står fast i rettferdighet, ham blir det til liv; men den som jager efter ondt, volder sin egen død.

²⁰En vederstyggelighet for Herren er de hvis hjerte er forvendt; men til velbehag for ham er de hvis vei er ustraffelig.

²¹Visselig, den onde blir ikke ustraffet, men de rettferdiges ætt slipper unda.

²²Som en gullring i et svinetryne er en fager kvinne som er uten forstand.

²³De rettferdiges attrå er bare det som godt er; de ugudelige har vrede i vente.

²⁴Den ene strør ut og får ennu mere; den andre holder tilbake mere enn rett er, og det blir dog bare fattigdom.

²⁵Den som velsigner, skal trives, og den som lesker andre, han blir selv lesket.

²⁶Den som holder korn tilbake, ham banner folket; men velsignelse kommer over dens hode som selger korn.

²⁷Den som søker hvad godt er, søker det som er til behag; men den som higer efter ondt, over ham kommer det onde.

²⁸Den som setter sin lit til sin rikdom, han skal falle; men de rettferdige skal grønnes som løvet.

²⁹Den som setter sitt hus i ulag, skal arve vind, og dåren blir en tjener for den vise.

³⁰Den rettferdiges frukt er et livsens tre, og den vise fanger sjeler.

³¹Se, den rettferdige får sin lønn på jorden, hvor meget mere da den ugudelige og synderen!