Psalmi 138

¹in finem David psalmus pro victoria David canticum Domine investigasti me et cognovisti

²Domine probasti me et cognovisti me tu cognovisti sessionem meam et surrectionem meam tu cognovisti sessionem meam et surrectionem meam

³intellexisti cogitationes meas de longe semitam meam et funiculum meum investigasti intellexisti malum meum de longe semitam meam et accubitionem meam eventilasti

⁴et omnes vias meas praevidisti quia non est sermo in lingua mea et omnes vias meas intellexisti quia non est eloquium in lingua mea

⁵ecce Domine tu cognovisti omnia novissima et antiqua tu formasti me et posuisti super me manum tuam ecce Domine nosti omnia retrorsum et ante formasti me et posuisti super me manum tuam

⁶mirabilis facta est scientia tua ex me confortata est non potero ad eam super me est scientia et excelsior est non potero ad eam

⁷quo ibo ab spiritu tuo et quo a facie tua fugiam quo ibo ab spiritu tuo et quo a facie tua fugiam

⁸si ascendero in caelum tu illic es si descendero ad infernum ades si ascendero in caelum ibi es tu si iacuero in inferno ades

⁹si sumpsero pinnas meas diluculo et habitavero in extremis maris si sumpsero pinnas diluculo habitavero in novissimo maris

¹⁰etenim illuc manus tua deducet me et tenebit me dextera tua etiam ibi manus tua deducet me et tenebit me dextera tua

¹¹et dixi forsitan tenebrae conculcabunt me et nox inluminatio in deliciis meis si dixero forte tenebrae operient me nox quoque lux erit circa me

¹²quia tenebrae non obscurabuntur a te et nox sicut dies inluminabitur sicut tenebrae eius ita et lumen eius nec tenebrae habent tenebras apud te et nox quasi dies lucet similes sunt tenebrae et lux

¹³quia tu possedisti renes meos suscepisti me de utero matris meae quoniam tu possedisti renes meos orsusque es me in utero matris meae

¹⁴confitebor tibi quia terribiliter magnificatus es mirabilia opera tua et anima mea cognoscit nimis confitebor tibi quoniam terribiliter magnificasti me mirabilia opera tua et anima mea novit nimis

¹⁵non est occultatum os meum a te quod fecisti in occulto et substantia mea in inferioribus terrae non sunt operta ossa mea a te quibus factus sum in abscondito imaginatus sum in novissimis terrae

¹⁶inperfectum meum viderunt oculi tui et in libro tuo omnes scribentur die formabuntur et nemo in eis informem adhuc me viderunt oculi tui et in libro tuo omnes scribentur dies formatae sunt et non est una in eis

¹⁷mihi autem nimis honorificati sunt amici tui Deus nimis confirmati sunt principatus eorum mihi autem quam honorabiles facti sunt amici tui Deus quam fortes pauperes eorum

¹⁸dinumerabo eos et super harenam multiplicabuntur exsurrexi et adhuc sum tecum dinumerabo eos et harena plures erunt evigilavi et adhuc sum tecum

¹⁹si occideris Deus peccatores et viri sanguinum declinate a me si occideris Deus impium viri sanguinum declinate a me

²⁰quia dices in cogitatione accipient in vanitate civitates tuas qui contradicent tibi scelerate elati sunt frustra adversarii tui

²¹nonne qui oderunt te Domine oderam et super inimicos tuos tabescebam nonne odientes te Domine odivi et contra adversarios tuos distabui

²²perfecto odio oderam illos inimici facti sunt mihi perfecto odio oderam illos inimici facti sunt mihi

²³proba me Deus et scito cor meum interroga me et cognosce semitas meas scrutare me Deus et cognosce cor meum proba me et scito cogitationes meas

²⁴et vide si via iniquitatis in me est et deduc me in via aeterna et vide si via idoli in me est et deduc me in via aeterna

Psalmi 138

¹In finem, psalmus David. Domine, probasti me, et cognovisti me ;

²tu cognovisti sessionem meam et resurrectionem meam.

³Intellexisti cogitationes meas de longe ; semitam meam et funiculum meum investigasti :

⁴et omnes vias meas prævidisti, quia non est sermo in lingua mea.

⁵Ecce, Domine, tu cognovisti omnia, novissima et antiqua. Tu formasti me, et posuisti super me manum tuam.

⁶Mirabilis facta est scientia tua ex me ; confortata est, et non potero ad eam.

⁷Quo ibo a spiritu tuo ? et quo a facie tua fugiam ?

⁸Si ascendero in cælum, tu illic es ; si descendero in infernum, ades.

⁹Si sumpsero pennas meas diluculo, et habitavero in extremis maris,

¹⁰etenim illuc manus tua deducet me, et tenebit me dextera tua.

¹¹Et dixi : Forsitan tenebræ conculcabunt me ; et nox illuminatio mea in deliciis meis.

¹²Quia tenebræ non obscurabuntur a te, et nox sicut dies illuminabitur : sicut tenebræ ejus, ita et lumen ejus.

¹³Quia tu possedisti renes meos ; suscepisti me de utero matris meæ.

¹⁴Confitebor tibi, quia terribiliter magnificatus es ; mirabilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.

¹⁵Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto ; et substantia mea in inferioribus terræ.

¹⁶Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur. Dies formabuntur, et nemo in eis.

¹⁷Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus ; nimis confortatus est principatus eorum.

¹⁸Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur. Exsurrexi, et adhuc sum tecum.

¹⁹Si occideris, Deus, peccatores, viri sanguinum, declinate a me :

²⁰quia dicitis in cogitatione : Accipient in vanitate civitates tuas.

²¹Nonne qui oderunt te, Domine, oderam, et super inimicos tuos tabescebam ?

²²Perfecto odio oderam illos, et inimici facti sunt mihi.

²³Proba me, Deus, et scito cor meum ; interroga me, et cognosce semitas meas.

²⁴Et vide si via iniquitatis in me est, et deduc me in via æterna.