Matthaeus 13

¹in illo die exiens Iesus de domo sedebat secus mare

²et congregatae sunt ad eum turbae multae ita ut in naviculam ascendens sederet et omnis turba stabat in litore

³et locutus est eis multa in parabolis dicens ecce exiit qui seminat seminare

⁴et dum seminat quaedam ceciderunt secus viam et venerunt volucres et comederunt ea

⁵alia autem ceciderunt in petrosa ubi non habebat terram multam et continuo exorta sunt quia non habebant altitudinem terrae

⁶sole autem orto aestuaverunt et quia non habebant radicem aruerunt

⁷alia autem ceciderunt in spinas et creverunt spinae et suffocaverunt ea

⁸alia vero ceciderunt in terram bonam et dabant fructum aliud centesimum aliud sexagesimum aliud tricesimum

⁹qui habet aures audiendi audiat

¹⁰et accedentes discipuli dixerunt ei quare in parabolis loqueris eis

¹¹qui respondens ait illis quia vobis datum est nosse mysteria regni caelorum illis autem non est datum

¹²qui enim habet dabitur ei et abundabit qui autem non habet et quod habet auferetur ab eo

¹³ideo in parabolis loquor eis quia videntes non vident et audientes non audiunt neque intellegunt

¹⁴et adimpletur eis prophetia Esaiae dicens auditu audietis et non intellegetis et videntes videbitis et non videbitis

¹⁵incrassatum est enim cor populi huius et auribus graviter audierunt et oculos suos cluserunt nequando oculis videant et auribus audiant et corde intellegant et convertantur et sanem eos

¹⁶vestri autem beati oculi quia vident et aures vestrae quia audiunt

¹⁷amen quippe dico vobis quia multi prophetae et iusti cupierunt videre quae videtis et non viderunt et audire quae auditis et non audierunt

¹⁸vos ergo audite parabolam seminantis

¹⁹omnis qui audit verbum regni et non intellegit venit malus et rapit quod seminatum est in corde eius hic est qui secus viam seminatus est

²⁰qui autem supra petrosa seminatus est hic est qui verbum audit et continuo cum gaudio accipit illud

²¹non habet autem in se radicem sed est temporalis facta autem tribulatione et persecutione propter verbum continuo scandalizatur

²²qui autem est seminatus in spinis hic est qui verbum audit et sollicitudo saeculi istius et fallacia divitiarum suffocat verbum et sine fructu efficitur

²³qui vero in terra bona seminatus est hic est qui audit verbum et intellegit et fructum adfert et facit aliud quidem centum aliud autem sexaginta porro aliud triginta

²⁴aliam parabolam proposuit illis dicens simile factum est regnum caelorum homini qui seminavit bonum semen in agro suo

²⁵cum autem dormirent homines venit inimicus eius et superseminavit zizania in medio tritici et abiit

²⁶cum autem crevisset herba et fructum fecisset tunc apparuerunt et zizania

²⁷accedentes autem servi patris familias dixerunt ei domine nonne bonum semen seminasti in agro tuo unde ergo habet zizania

²⁸et ait illis inimicus homo hoc fecit servi autem dixerunt ei vis imus et colligimus ea

²⁹et ait non ne forte colligentes zizania eradicetis simul cum eis et triticum

³⁰sinite utraque crescere usque ad messem et in tempore messis dicam messoribus colligite primum zizania et alligate ea fasciculos ad conburendum triticum autem congregate in horreum meum

³¹aliam parabolam proposuit eis dicens simile est regnum caelorum grano sinapis quod accipiens homo seminavit in agro suo

³²quod minimum quidem est omnibus seminibus cum autem creverit maius est omnibus holeribus et fit arbor ita ut volucres caeli veniant et habitent in ramis eius

³³aliam parabolam locutus est eis simile est regnum caelorum fermento quod acceptum mulier abscondit in farinae satis tribus donec fermentatum est totum

³⁴haec omnia locutus est Iesus in parabolis ad turbas et sine parabolis non loquebatur eis

³⁵ut impleretur quod dictum erat per prophetam dicentem aperiam in parabolis os meum eructabo abscondita a constitutione mundi

³⁶tunc dimissis turbis venit in domum et accesserunt ad eum discipuli eius dicentes dissere nobis parabolam zizaniorum agri

³⁷qui respondens ait qui seminat bonum semen est Filius hominis

³⁸ager autem est mundus bonum vero semen hii sunt filii regni zizania autem filii sunt nequam

³⁹inimicus autem qui seminavit ea est diabolus messis vero consummatio saeculi est messores autem angeli sunt

⁴⁰sicut ergo colliguntur zizania et igni conburuntur sic erit in consummatione saeculi

⁴¹mittet Filius hominis angelos suos et colligent de regno eius omnia scandala et eos qui faciunt iniquitatem

⁴²et mittent eos in caminum ignis ibi erit fletus et stridor dentium

⁴³tunc iusti fulgebunt sicut sol in regno Patris eorum qui habet aures audiat

⁴⁴simile est regnum caelorum thesauro abscondito in agro quem qui invenit homo abscondit et prae gaudio illius vadit et vendit universa quae habet et emit agrum illum

⁴⁵iterum simile est regnum caelorum homini negotiatori quaerenti bonas margaritas

⁴⁶inventa autem una pretiosa margarita abiit et vendidit omnia quae habuit et emit eam

⁴⁷iterum simile est regnum caelorum sagenae missae in mare et ex omni genere congreganti

⁴⁸quam cum impleta esset educentes et secus litus sedentes elegerunt bonos in vasa malos autem foras miserunt

⁴⁹sic erit in consummatione saeculi exibunt angeli et separabunt malos de medio iustorum

⁵⁰et mittent eos in caminum ignis ibi erit fletus et stridor dentium

⁵¹intellexistis haec omnia dicunt ei etiam

⁵²ait illis ideo omnis scriba doctus in regno caelorum similis est homini patri familias qui profert de thesauro suo nova et vetera

⁵³et factum est cum consummasset Iesus parabolas istas transiit inde

⁵⁴et veniens in patriam suam docebat eos in synagogis eorum ita ut mirarentur et dicerent unde huic sapientia haec et virtutes

⁵⁵nonne hic est fabri filius nonne mater eius dicitur Maria et fratres eius Iacobus et Ioseph et Simon et Iudas

⁵⁶et sorores eius nonne omnes apud nos sunt unde ergo huic omnia ista

⁵⁷et scandalizabantur in eo Iesus autem dixit eis non est propheta sine honore nisi in patria sua et in domo sua

⁵⁸et non fecit ibi virtutes multas propter incredulitatem illorum

Matthaeus 13

¹In illo die exiens Jesus de domo, sedebat secus mare.

²Et congregatæ sunt ad eum turbæ multæ, ita ut naviculam ascendens sederet : et omnis turba stabat in littore,

³et locutus est eis multa in parabolis, dicens : Ecce exiit qui seminat, seminare.

⁴Et dum seminat, quædam ceciderunt secus viam, et venerunt volucres cæli, et comederunt ea.

⁵Alia autem ceciderunt in petrosa, ubi non habebant terram multam : et continuo exorta sunt, quia non habebant altitudinem terræ :

⁶sole autem orto æstuaverunt ; et quia non habebant radicem, aruerunt.

⁷Alia autem ceciderunt in spinas : et creverunt spinæ, et suffocaverunt ea.

⁸Alia autem ceciderunt in terram bonam : et dabant fructum, aliud centesimum, aliud sexagesimum, aliud trigesimum.

⁹Qui habet aures audiendi, audiat.

¹⁰Et accedentes discipuli dixerunt ei : Quare in parabolis loqueris eis ?

¹¹Qui respondens, ait illis : Quia vobis datum est nosse mysteria regni cælorum : illis autem non est datum.

¹²Qui enim habet, dabitur ei, et abundabit : qui autem non habet, et quod habet auferetur ab eo.

¹³Ideo in parabolis loquor eis : quia videntes non vident, et audientes non audiunt, neque intelligunt.

¹⁴Et adimpletur in eis prophetia Isaiæ, dicentis : Auditu audietis, et non intelligetis : et videntes videbitis, et non videbitis.

¹⁵Incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos clauserunt : nequando videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur, et sanem eos.

¹⁶Vestri autem beati oculi quia vident, et aures vestræ quia audiunt.

¹⁷Amen quippe dico vobis, quia multi prophetæ et justi cupierunt videre quæ videtis, et non viderunt : et audire quæ auditis, et non audierunt.

¹⁸Vos ergo audite parabolam seminantis.

¹⁹Omnis qui audit verbum regni, et non intelligit, venit malus, et rapit quod seminatum est in corde ejus : hic est qui secus viam seminatus est.

²⁰Qui autem super petrosa seminatus est, hic est qui verbum audit, et continuo cum gaudio accipit illud :

²¹non habet autem in se radicem, sed est temporalis : facta autem tribulatione et persecutione propter verbum, continuo scandalizatur.

²²Qui autem seminatus est in spinis, hic est qui verbum audit, et sollicitudo sæculi istius, et fallacia divitiarum suffocat verbum, et sine fructu efficitur.

²³Qui vero in terram bonam seminatus est, hic est qui audit verbum, et intelligit, et fructum affert, et facit aliud quidem centesimum, aliud autem sexagesimum, aliud vero trigesimum.

²⁴Aliam parabolam proposuit illis, dicens : Simile factum est regnum cælorum homini, qui seminavit bonum semen in agro suo :

²⁵cum autem dormirent homines, venit inimicus ejus, et superseminavit zizania in medio tritici, et abiit.

²⁶Cum autem crevisset herba, et fructum fecisset, tunc apparuerunt et zizania.

²⁷Accedentes autem servi patrisfamilias, dixerunt ei : Domine, nonne bonum semen seminasti in agro tuo ? unde ergo habet zizania ?

²⁸Et ait illis : Inimicus homo hoc fecit. Servi autem dixerunt ei : Vis, imus, et colligimus ea ?

²⁹Et ait : Non : ne forte colligentes zizania, eradicetis simul cum eis et triticum.

³⁰Sinite utraque crescere usque ad messem, et in tempore messis dicam messoribus : Colligite primum zizania, et alligate ea in fasciculos ad comburendum : triticum autem congregate in horreum meum.

³¹Aliam parabolam proposuit eis dicens : Simile est regnum cælorum grano sinapis, quod accipiens homo seminavit in agro suo :

³²quod minimum quidem est omnibus seminibus : cum autem creverit, majus est omnibus oleribus, et fit arbor, ita ut volucres cæli veniant, et habitent in ramis ejus.

³³Aliam parabolam locutus est eis : Simile est regnum cælorum fermento, quod acceptum mulier abscondit in farinæ satis tribus, donec fermentatum est totum.

³⁴Hæc omnia locutus est Jesus in parabolis ad turbas : et sine parabolis non loquebatur eis :

³⁵ut impleretur quod dictum erat per prophetam dicentem : Aperiam in parabolis os meum ; eructabo abscondita a constitutione mundi.

³⁶Tunc, dimissis turbis, venit in domum : et accesserunt ad eum discipuli ejus, dicentes : Edissere nobis parabolam zizaniorum agri.

³⁷Qui respondens ait illis : Qui seminat bonum semen, est Filius hominis.

³⁸Ager autem est mundus. Bonum vero semen, hi sunt filii regni. Zizania autem, filii sunt nequam.

³⁹Inimicus autem, qui seminavit ea, est diabolus. Messis vero, consummatio sæculi est. Messores autem, angeli sunt.

⁴⁰Sicut ergo colliguntur zizania, et igni comburuntur : sic erit in consummatione sæculi.

⁴¹Mittet Filius hominis angelos suos, et colligent de regno ejus omnia scandala, et eos qui faciunt iniquitatem :

⁴²et mittent eos in caminum ignis. Ibi erit fletus et stridor dentium.

⁴³Tunc justi fulgebunt sicut sol in regno Patris eorum. Qui habet aures audiendi, audiat.

⁴⁴Simile est regnum cælorum thesauro abscondito in agro : quem qui invenit homo, abscondit, et præ gaudio illius vadit, et vendit universa quæ habet, et emit agrum illum.

⁴⁵Iterum simile est regnum cælorum homini negotiatori, quærenti bonas margaritas.

⁴⁶Inventa autem una pretiosa margarita, abiit, et vendidit omnia quæ habuit, et emit eam.

⁴⁷Iterum simile est regnum cælorum sagenæ missæ in mare, et ex omni genere piscium congreganti.

⁴⁸Quam, cum impleta esset, educentes, et secus littus sedentes, elegerunt bonos in vasa, malos autem foras miserunt.

⁴⁹Sic erit in consummatione sæculi : exibunt angeli, et separabunt malos de medio justorum,

⁵⁰et mittent eos in caminum ignis : ibi erit fletus, et stridor dentium.

⁵¹Intellexistis hæc omnia ? Dicunt ei : Etiam.

⁵²Ait illis : Ideo omnis scriba doctus in regno cælorum, similis est homini patrifamilias, qui profert de thesauro suo nova et vetera.

⁵³Et factum est, cum consummasset Jesus parabolas istas, transiit inde.

⁵⁴Et veniens in patriam suam, docebat eos in synagogis eorum, ita ut mirarentur, et dicerent : Unde huic sapientia hæc, et virtutes ?

⁵⁵Nonne hic est fabri filius ? nonne mater ejus dicitur Maria, et fratres ejus, Jacobus, et Joseph, et Simon, et Judas ?

⁵⁶et sorores ejus, nonne omnes apud nos sunt ? unde ergo huic omnia ista ?

⁵⁷Et scandalizabantur in eo. Jesus autem dixit eis : Non est propheta sine honore, nisi in patria sua, et in domo sua.

⁵⁸Et non fecit ibi virtutes multas propter incredulitatem illorum.