Lucas 6

¹factum est autem in sabbato secundoprimo cum transiret per sata vellebant discipuli eius spicas et manducabant confricantes manibus

²quidam autem Pharisaeorum dicebant illis quid facitis quod non licet in sabbatis

³et respondens Iesus ad eos dixit nec hoc legistis quod fecit David cum esurisset ipse et qui cum eo erant

⁴quomodo intravit in domum Dei et panes propositionis sumpsit et manducavit et dedit his qui cum ipso erant quos non licet manducare nisi tantum sacerdotibus

⁵et dicebat illis quia dominus est Filius hominis etiam sabbati

⁶factum est autem et in alio sabbato ut intraret in synagogam et doceret et erat ibi homo et manus eius dextra erat arida

⁷observabant autem scribae et Pharisaei si in sabbato curaret ut invenirent accusare illum

⁸ipse vero sciebat cogitationes eorum et ait homini qui habebat manum aridam surge et sta in medium et surgens stetit

⁹ait autem ad illos Iesus interrogo vos si licet sabbato bene facere an male animam salvam facere an perdere

¹⁰et circumspectis omnibus dixit homini extende manum tuam et extendit et restituta est manus eius

¹¹ipsi autem repleti sunt insipientia et conloquebantur ad invicem quidnam facerent Iesu

¹²factum est autem in illis diebus exiit in montem orare et erat pernoctans in oratione Dei

¹³et cum dies factus esset vocavit discipulos suos et elegit duodecim ex ipsis quos et apostolos nominavit

¹⁴Simonem quem cognominavit Petrum et Andream fratrem eius Iacobum et Iohannem Philippum et Bartholomeum

¹⁵Mattheum et Thomam Iacobum Alphei et Simonem qui vocatur Zelotes

¹⁶Iudam Iacobi et Iudam Scarioth qui fuit proditor

¹⁷et descendens cum illis stetit in loco campestri et turba discipulorum eius et multitudo copiosa plebis ab omni Iudaea et Hierusalem et maritimae Tyri et Sidonis

¹⁸qui venerunt ut audirent eum et sanarentur a languoribus suis et qui vexabantur ab spiritibus inmundis curabantur

¹⁹et omnis turba quaerebant eum tangere quia virtus de illo exiebat et sanabat omnes

²⁰et ipse elevatis oculis in discipulos suos dicebat beati pauperes quia vestrum est regnum Dei

²¹beati qui nunc esuritis quia saturabimini beati qui nunc fletis quia ridebitis

²²beati eritis cum vos oderint homines et cum separaverint vos et exprobraverint et eiecerint nomen vestrum tamquam malum propter Filium hominis

²³gaudete in illa die et exultate ecce enim merces vestra multa in caelo secundum haec enim faciebant prophetis patres eorum

²⁴verumtamen vae vobis divitibus quia habetis consolationem vestram

²⁵vae vobis qui saturati estis quia esurietis vae vobis qui ridetis nunc quia lugebitis et flebitis

²⁶vae cum bene vobis dixerint omnes homines secundum haec faciebant prophetis patres eorum

²⁷sed vobis dico qui auditis diligite inimicos vestros benefacite his qui vos oderunt

²⁸benedicite maledicentibus vobis orate pro calumniantibus vos

²⁹ei qui te percutit in maxillam praebe et alteram et ab eo qui aufert tibi vestimentum etiam tunicam noli prohibere

³⁰omni autem petenti te tribue et qui aufert quae tua sunt ne repetas

³¹et prout vultis ut faciant vobis homines et vos facite illis similiter

³²et si diligitis eos qui vos diligunt quae vobis est gratia nam et peccatores diligentes se diligunt

³³et si benefeceritis his qui vobis benefaciunt quae vobis est gratia siquidem et peccatores hoc faciunt

³⁴et si mutuum dederitis his a quibus speratis recipere quae gratia est vobis nam et peccatores peccatoribus fenerantur ut recipiant aequalia

³⁵verumtamen diligite inimicos vestros et benefacite et mutuum date nihil desperantes et erit merces vestra multa et eritis filii Altissimi quia ipse benignus est super ingratos et malos

³⁶estote ergo misericordes sicut et Pater vester misericors est

³⁷nolite iudicare et non iudicabimini nolite condemnare et non condemnabimini dimittite et dimittemini

³⁸date et dabitur vobis mensuram bonam confersam et coagitatam et supereffluentem dabunt in sinum vestrum eadem quippe mensura qua mensi fueritis remetietur vobis

³⁹dicebat autem illis et similitudinem numquid potest caecus caecum ducere nonne ambo in foveam cadent

⁴⁰non est discipulus super magistrum perfectus autem omnis erit sicut magister eius

⁴¹quid autem vides festucam in oculo fratris tui trabem autem quae in oculo tuo est non consideras

⁴²et quomodo potes dicere fratri tuo frater sine eiciam festucam de oculo tuo ipse in oculo tuo trabem non videns hypocrita eice primum trabem de oculo tuo et tunc perspicies ut educas festucam de oculo fratris tui

⁴³non est enim arbor bona quae facit fructus malos neque arbor mala faciens fructum bonum

⁴⁴unaquaeque enim arbor de fructu suo cognoscitur neque enim de spinis colligunt ficus neque de rubo vindemiant uvam

⁴⁵bonus homo de bono thesauro cordis sui profert bonum et malus homo de malo profert malum ex abundantia enim cordis os loquitur

⁴⁶quid autem vocatis me Domine Domine et non facitis quae dico

⁴⁷omnis qui venit ad me et audit sermones meos et facit eos ostendam vobis cui similis est

⁴⁸similis est homini aedificanti domum qui fodit in altum et posuit fundamenta supra petram inundatione autem facta inlisum est flumen domui illi et non potuit eam movere fundata enim erat supra petram

⁴⁹qui autem audivit et non fecit similis est homini aedificanti domum suam supra terram sine fundamento in quam inlisus est fluvius et continuo concidit et facta est ruina domus illius magna

Lucas 6

¹Factum est autem in sabbato secundo, primo, cum transiret per sata, vellebant discipuli ejus spicas, et manducabant confricantes manibus.

²Quidam autem pharisæorum, dicebant illis : Quid facitis quod non licet in sabbatis ?

³Et respondens Jesus ad eos, dixit : Nec hoc legistis quod fecit David, cum esurisset ipse, et qui cum illo erant ?

⁴quomodo intravit in domum Dei, et panes propositionis sumpsit, et manducavit, et dedit his qui cum ipso erant : quos non licet manducare nisi tantum sacerdotibus ?

⁵Et dicebat illis : Quia dominus est Filius hominis etiam sabbati.

⁶Factum est autem in alio sabbato, ut intraret in synagogam, et doceret. Et erat ibi homo, et manus ejus dextra erat arida.

⁷Observabant autem scribæ et pharisæi si in sabbato curaret, ut invenirent unde accusarent eum.

⁸Ipse vero sciebat cogitationes eorum : et ait homini qui habebat manum aridam : Surge, et sta in medium. Et surgens stetit.

⁹Ait autem ad illos Jesus : Interrogo vos si licet sabbatis benefacere, an male : animam salvam facere, an perdere ?

¹⁰Et circumspectis omnibus dixit homini : Extende manum tuam. Et extendit : et restituta est manus ejus.

¹¹Ipsi autem repleti sunt insipientia, et colloquebantur ad invicem, quidnam facerent Jesu.

¹²Factum est autem in illis diebus, exiit in montem orare, et erat pernoctans in oratione Dei.

¹³Et cum dies factus esset, vocavit discipulos suos : et elegit duodecim ex ipsis (quos et apostolos nominavit) :

¹⁴Simonem, quem cognominavit Petrum, et Andream fratrem ejus, Jacobum, et Joannem, Philippum, et Bartholomæum,

¹⁵Matthæum, et Thomam, Jacobum Alphæi, et Simonem, qui vocatur Zelotes,

¹⁶et Judam Jacobi, et Judam Iscariotem, qui fuit proditor.

¹⁷Et descendens cum illis, stetit in loco campestri, et turba discipulorum ejus, et multitudo copiosa plebis ab omni Judæa, et Jerusalem, et maritima, et Tyri, et Sidonis,

¹⁸qui venerant ut audirent eum, et sanarentur a languoribus suis. Et qui vexabantur a spiritibus immundis, curabantur.

¹⁹Et omnis turba quærebat eum tangere : quia virtus de illo exibat, et sanabat omnes.

²⁰Et ipse elevatis oculis in discipulis suis, dicebat : Beati pauperes, quia vestrum est regnum Dei.

²¹Beati qui nunc esuritis, quia saturabimini. Beati qui nunc fletis, quia ridebitis.

²²Beati eritis cum vos oderint homines, et cum separaverint vos, et exprobraverint, et ejicerint nomen vestrum tamquam malum propter Filium hominis.

²³Gaudete in illa die, et exsultate : ecce enim merces vestra multa est in cælo : secundum hæc enim faciebant prophetis patres eorum.

²⁴Verumtamen væ vobis divitibus, quia habetis consolationem vestram.

²⁵Væ vobis, qui saturati estis : quia esurietis. Væ vobis, qui ridetis nunc : quia lugebitis et flebitis.

²⁶Væ cum benedixerint vobis homines : secundum hæc enim faciebant pseudoprophetis patres eorum.

²⁷Sed vobis dico, qui auditis : diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos.

²⁸Benedicite maledicentibus vobis, et orate pro calumniantibus vos.

²⁹Et qui te percutit in maxillam, præbe et alteram. Et ab eo qui aufert tibi vestimentum, etiam tunicam noli prohibere.

³⁰Omni autem petenti te, tribue : et qui aufert quæ tua sunt, ne repetas.

³¹Et prout vultis ut faciant vobis homines, et vos facite illis similiter.

³²Et si diligitis eos qui vos diligunt, quæ vobis est gratia ? nam et peccatores diligentes se diligunt.

³³Et si benefeceritis his qui vobis benefaciunt, quæ vobis est gratia ? siquidem et peccatores hoc faciunt.

³⁴Et si mutuum dederitis his a quibus speratis recipere, quæ gratia est vobis ? nam et peccatores peccatoribus fœnerantur, ut recipiant æqualia.

³⁵Verumtamen diligite inimicos vestros : benefacite, et mutuum date, nihil inde sperantes : et erit merces vestra multa, et eritis filii Altissimi, quia ipse benignus est super ingratos et malos.

³⁶Estote ergo misericordes sicut et Pater vester misericors est.

³⁷Nolite judicare, et non judicabimini : nolite condemnare, et non condemnabimini. Dimittite, et dimittemini.

³⁸Date, et dabitur vobis : mensuram bonam, et confertam, et coagitatam, et supereffluentem dabunt in sinum vestrum. Eadem quippe mensura, qua mensi fueritis, remetietur vobis.

³⁹Dicebat autem illis et similitudinem : Numquid potest cæcus cæcum ducere ? nonne ambo in foveam cadunt ?

⁴⁰Non est discipulus super magistrum : perfectus autem omnis erit, si sit sicut magister ejus.

⁴¹Quid autem vides festucam in oculo fratris tui, trabem autem, quæ in oculo tuo est, non consideras ?

⁴²aut quomodo potes dicere fratri tuo : Frater, sine ejiciam festucam de oculo tuo : ipse in oculo tuo trabem non videns ? Hypocrita, ejice primum trabem de oculo tuo : et tunc perspicies ut educas festucam de oculo fratris tui.

⁴³Non est enim arbor bona, quæ facit fructus malos : neque arbor mala, faciens fructum bonum.

⁴⁴Unaquæque enim arbor de fructu suo cognoscitur. Neque enim de spinis colligunt ficus : neque de rubo vindemiant uvam.

⁴⁵Bonus homo de bono thesauro cordis sui profert bonum : et malus homo de malo thesauro profert malum. Ex abundantia enim cordis os loquitur.

⁴⁶Quid autem vocatis me Domine, Domine : et non facitis quæ dico ?

⁴⁷Omnis qui venit ad me, et audit sermones meos, et facit eos, ostendam vobis cui similis sit :

⁴⁸similis est homini ædificanti domum, qui fodit in altum, et posuit fundamentum super petram : inundatione autem facta, illisum est flumen domui illi, et non potuit eam movere : fundata enim erat super petram.

⁴⁹Qui autem audit, et non facit, similis est homini ædificanti domum suam super terram sine fundamento : in quam illisus est fluvius, et continuo cecidit : et facta est ruina domus illius magna.