Lucas 5

¹factum est autem cum turbae inruerent in eum ut audirent verbum Dei et ipse stabat secus stagnum Gennesareth

²et vidit duas naves stantes secus stagnum piscatores autem descenderant et lavabant retia

³ascendens autem in unam navem quae erat Simonis rogavit eum a terra reducere pusillum et sedens docebat de navicula turbas

⁴ut cessavit autem loqui dixit ad Simonem duc in altum et laxate retia vestra in capturam

⁵et respondens Simon dixit illi praeceptor per totam noctem laborantes nihil cepimus in verbo autem tuo laxabo rete

⁶et cum hoc fecissent concluserunt piscium multitudinem copiosam rumpebatur autem rete eorum

⁷et annuerunt sociis qui erant in alia navi ut venirent et adiuvarent eos et venerunt et impleverunt ambas naviculas ita ut mergerentur

⁸quod cum videret Simon Petrus procidit ad genua Iesu dicens exi a me quia homo peccator sum Domine

⁹stupor enim circumdederat eum et omnes qui cum illo erant in captura piscium quam ceperant

¹⁰similiter autem Iacobum et Iohannem filios Zebedaei qui erant socii Simonis et ait ad Simonem Iesus noli timere ex hoc iam homines eris capiens

¹¹et subductis ad terram navibus relictis omnibus secuti sunt illum

¹²et factum est cum esset in una civitatum et ecce vir plenus lepra et videns Iesum et procidens in faciem rogavit eum dicens Domine si vis potes me mundare

¹³et extendens manum tetigit illum dicens volo mundare et confestim lepra discessit ab illo

¹⁴et ipse praecepit illi ut nemini diceret sed vade ostende te sacerdoti et offer pro emundatione tua sicut praecepit Moses in testimonium illis

¹⁵perambulabat autem magis sermo de illo et conveniebant turbae multae ut audirent et curarentur ab infirmitatibus suis

¹⁶ipse autem secedebat in deserto et orabat

¹⁷et factum est in una dierum et ipse sedebat docens et erant Pharisaei sedentes et legis doctores qui venerant ex omni castello Galilaeae et Iudaeae et Hierusalem et virtus erat Domini ad sanandum eos

¹⁸et ecce viri portantes in lecto hominem qui erat paralyticus et quaerebant eum inferre et ponere ante eum

¹⁹et non invenientes qua parte illum inferrent prae turba ascenderunt supra tectum per tegulas submiserunt illum cum lecto in medium ante Iesum

²⁰quorum fidem ut vidit dixit homo remittuntur tibi peccata tua

²¹et coeperunt cogitare scribae et Pharisaei dicentes quis est hic qui loquitur blasphemias quis potest dimittere peccata nisi solus Deus

²²ut cognovit autem Iesus cogitationes eorum respondens dixit ad illos quid cogitatis in cordibus vestris

²³quid est facilius dicere dimittuntur tibi peccata an dicere surge et ambula

²⁴ut autem sciatis quia Filius hominis potestatem habet in terra dimittere peccata ait paralytico tibi dico surge tolle lectum tuum et vade in domum tuam

²⁵et confestim surgens coram illis tulit in quo iacebat et abiit in domum suam magnificans Deum

²⁶et stupor adprehendit omnes et magnificabant Deum et repleti sunt timore dicentes quia vidimus mirabilia hodie

²⁷et post haec exiit et vidit publicanum nomine Levi sedentem ad teloneum et ait illi sequere me

²⁸et relictis omnibus surgens secutus est eum

²⁹et fecit ei convivium magnum Levi in domo sua et erat turba multa publicanorum et aliorum qui cum illis erant discumbentes

³⁰et murmurabant Pharisaei et scribae eorum dicentes ad discipulos eius quare cum publicanis et peccatoribus manducatis et bibitis

³¹et respondens Iesus dixit ad illos non egent qui sani sunt medico sed qui male habent

³²non veni vocare iustos sed peccatores in paenitentiam

³³at illi dixerunt ad eum quare discipuli Iohannis ieiunant frequenter et obsecrationes faciunt similiter et Pharisaeorum tui autem edunt et bibunt

³⁴quibus ipse ait numquid potestis filios sponsi dum cum illis est sponsus facere ieiunare

³⁵venient autem dies et cum ablatus fuerit ab illis sponsus tunc ieiunabunt in illis diebus

³⁶dicebat autem et similitudinem ad illos quia nemo commissuram a vestimento novo inmittit in vestimentum vetus alioquin et novum rumpit et veteri non convenit commissura a novo

³⁷et nemo mittit vinum novum in utres veteres alioquin rumpet vinum novum utres et ipsum effundetur et utres peribunt

³⁸sed vinum novum in utres novos mittendum est et utraque conservantur

³⁹et nemo bibens vetus statim vult novum dicit enim vetus melius est

Lucas 5

¹Factum est autem, cum turbæ irruerunt in eum ut audirent verbum Dei, et ipse stabat secus stagnum Genesareth.

²Et vidit duas naves stantes secus stagnum : piscatores autem descenderant, et lavabant retia.

³Ascendens autem in unam navim, quæ erat Simonis, rogavit eum a terra reducere pusillum. Et sedens docebat de navicula turbas.

⁴Ut cessavit autem loqui, dixit ad Simonem : Duc in altum, et laxate retia vestra in capturam.

⁵Et respondens Simon, dixit illi : Præceptor, per totam noctem laborantes nihil cepimus : in verbo autem tuo laxabo rete.

⁶Et cum hoc fecissent, concluserunt piscium multitudinem copiosam : rumpebatur autem rete eorum.

⁷Et annuerunt sociis, qui erant in alia navi, ut venirent, et adjuvarent eos. Et venerunt, et impleverunt ambas naviculas, ita ut pene mergerentur.

⁸Quod cum videret Simon Petrus, procidit ad genua Jesu, dicens : Exi a me, quia homo peccator sum, Domine.

⁹Stupor enim circumdederat eum, et omnes qui cum illo erant, in captura piscium, quam ceperant :

¹⁰similiter autem Jacobum et Joannem, filios Zebedæi, qui erant socii Simonis. Et ait ad Simonem Jesus : Noli timere : ex hoc jam homines eris capiens.

¹¹Et subductis ad terram navibus, relictis omnibus, secuti sunt eum.

¹²Et factum est, cum esset in una civitatum, et ecce vir plenus lepra, et videns Jesum, et procidens in faciem, rogavit eum, dicens : Domine, si vis, potes me mundare.

¹³Et extendens manum, tetigit eum dicens : Volo : mundare. Et confestim lepra discessit ab illo.

¹⁴Et ipse præcepit illi ut nemini diceret : sed, Vade, ostende te sacerdoti, et offer pro emundatione tua, sicut præcepit Moyses, in testimonium illis.

¹⁵Perambulabat autem magis sermo de illo : et conveniebant turbæ multæ ut audirent, et curarentur ab infirmitatibus suis.

¹⁶Ipse autem secedebat in desertum, et orabat.

¹⁷Et factum est in una dierum, et ipse sedebat docens. Et erant pharisæi sedentes, et legis doctores, qui venerant ex omni castello Galilææ, et Judææ, et Jerusalem : et virtus Domini erat ad sanandum eos.

¹⁸Et ecce viri portantes in lecto hominem, qui erat paralyticus : et quærebant eum inferre, et ponere ante eum.

¹⁹Et non invenientes qua parte illum inferrent præ turba, ascenderunt supra tectum, et per tegulas summiserunt eum cum lecto in medium ante Jesum.

²⁰Quorum fidem ut vidit, dixit : Homo, remittuntur tibi peccata tua.

²¹Et cœperunt cogitare scribæ et pharisæi, dicentes : Quis est hic, qui loquitur blasphemias ? quis potest dimittere peccata, nisi solus Deus ?

²²Ut cognovit autem Jesus cogitationes eorum, respondens, dixit ad illos : Quid cogitatis in cordibus vestris ?

²³Quid est facilius dicere : Dimittuntur tibi peccata : an dicere : Surge, et ambula ?

²⁴Ut autem sciatis quia Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata, (ait paralytico) tibi dico, surge, tolle lectum tuum, et vade in domum tuam.

²⁵Et confestim consurgens coram illis, tulit lectum in quo jacebat : et abiit in domum suam, magnificans Deum.

²⁶Et stupor apprehendit omnes, et magnificabant Deum. Et repleti sunt timore, dicentes : Quia vidimus mirabilia hodie.

²⁷Et post hæc exiit, et vidit publicanum nomine Levi, sedentem ad telonium, et ait illi : Sequere me.

²⁸Et relictis omnibus, surgens secutus est eum.

²⁹Et fecit ei convivium magnum Levi in domo sua : et erat turba multa publicanorum, et aliorum qui cum illis erant discumbentes.

³⁰Et murmurabant pharisæi et scribæ eorum, dicentes ad discipulos ejus : Quare cum publicanis et peccatoribus manducatis et bibitis ?

³¹Et respondens Jesus, dixit ad illos : Non egent qui sani sunt medico, sed qui male habent.

³²Non veni vocare justos, sed peccatores ad pœnitentiam.

³³At illi dixerunt ad eum : Quare discipuli Joannis jejunant frequenter, et obsecrationes faciunt, similiter et pharisæorum : tui autem edunt et bibunt ?

³⁴Quibus ipse ait : Numquid potestis filios sponsi, dum cum illis est sponsus, facere jejunare ?

³⁵Venient autem dies, cum ablatus fuerit ab illis sponsus : tunc jejunabunt in illis diebus.

³⁶Dicebat autem et similitudinem ad illos : Quia nemo commissuram a novo vestimento immittit in vestimentum vetus : alioquin et novum rumpit, et veteri non convenit commissura a novo.

³⁷Et nemo mittit vinum novum in utres veteres : alioquin rumpet vinum novum utres, et ipsum effundetur, et utres peribunt :

³⁸sed vinum novum in utres novos mittendum est, et utraque conservantur.

³⁹Et nemo bibens vetus, statim vult novum : dicit enim : Vetus melius est.