Lucas 7

¹cum autem implesset omnia verba sua in aures plebis intravit Capharnaum

²centurionis autem cuiusdam servus male habens erat moriturus qui illi erat pretiosus

³et cum audisset de Iesu misit ad eum seniores Iudaeorum rogans eum ut veniret et salvaret servum eius

⁴at illi cum venissent ad Iesum rogabant eum sollicite dicentes ei quia dignus est ut hoc illi praestes

⁵diligit enim gentem nostram et synagogam ipse aedificavit nobis

⁶Iesus autem ibat cum illis et cum iam non longe esset a domo misit ad eum centurio amicos dicens Domine noli vexari non enim dignus sum ut sub tectum meum intres

⁷propter quod et me ipsum non sum dignum arbitratus ut venirem ad te sed dic verbo et sanabitur puer meus

⁸nam et ego homo sum sub potestate constitutus habens sub me milites et dico huic vade et vadit et alio veni et venit et servo meo fac hoc et facit

⁹quo audito Iesus miratus est et conversus sequentibus se turbis dixit amen dico vobis nec in Israhel tantam fidem inveni

¹⁰et reversi qui missi fuerant domum invenerunt servum qui languerat sanum

¹¹et factum est deinceps ibat in civitatem quae vocatur Naim et ibant cum illo discipuli eius et turba copiosa

¹²cum autem adpropinquaret portae civitatis et ecce defunctus efferebatur filius unicus matri suae et haec vidua erat et turba civitatis multa cum illa

¹³quam cum vidisset Dominus misericordia motus super ea dixit illi noli flere

¹⁴et accessit et tetigit loculum hii autem qui portabant steterunt et ait adulescens tibi dico surge

¹⁵et resedit qui erat mortuus et coepit loqui et dedit illum matri suae

¹⁶accepit autem omnes timor et magnificabant Deum dicentes quia propheta magnus surrexit in nobis et quia Deus visitavit plebem suam

¹⁷et exiit hic sermo in universam Iudaeam de eo et omnem circa regionem

¹⁸et nuntiaverunt Iohanni discipuli eius de omnibus his

¹⁹et convocavit duos de discipulis suis Iohannes et misit ad Dominum dicens tu es qui venturus es an alium expectamus

²⁰cum autem venissent ad eum viri dixerunt Iohannes Baptista misit nos ad te dicens tu es qui venturus es an alium expectamus

²¹in ipsa autem hora curavit multos a languoribus et plagis et spiritibus malis et caecis multis donavit visum

²²et respondens dixit illis euntes nuntiate Iohanni quae vidistis et audistis quia caeci vident claudi ambulant leprosi mundantur surdi audiunt mortui resurgunt pauperes evangelizantur

²³et beatus est quicumque non fuerit scandalizatus in me

²⁴et cum discessissent nuntii Iohannis coepit dicere de Iohanne ad turbas quid existis in desertum videre harundinem vento moveri

²⁵sed quid existis videre hominem mollibus vestimentis indutum ecce qui in veste pretiosa sunt et deliciis in domibus regum sunt

²⁶sed quid existis videre prophetam utique dico vobis et plus quam prophetam

²⁷hic est de quo scriptum est ecce mitto angelum meum ante faciem tuam qui praeparabit viam tuam ante te

²⁸dico enim vobis maior inter natos mulierum propheta Iohanne Baptista nemo est qui autem minor est in regno Dei maior est illo

²⁹et omnis populus audiens et publicani iustificaverunt Deum baptizati baptismo Iohannis

³⁰Pharisaei autem et legis periti consilium Dei spreverunt in semet ipsos non baptizati ab eo

³¹cui ergo similes dicam homines generationis huius et cui similes sunt

³²similes sunt pueris sedentibus in foro et loquentibus ad invicem et dicentibus cantavimus vobis tibiis et non saltastis lamentavimus et non plorastis

³³venit enim Iohannes Baptista neque manducans panem neque bibens vinum et dicitis daemonium habet

³⁴venit Filius hominis manducans et bibens et dicitis ecce homo devorator et bibens vinum amicus publicanorum et peccatorum

³⁵et iustificata est sapientia ab omnibus filiis suis

³⁶rogabat autem illum quidam de Pharisaeis ut manducaret cum illo et ingressus domum Pharisaei discubuit

³⁷et ecce mulier quae erat in civitate peccatrix ut cognovit quod accubuit in domo Pharisaei adtulit alabastrum unguenti

³⁸et stans retro secus pedes eius lacrimis coepit rigare pedes eius et capillis capitis sui tergebat et osculabatur pedes eius et unguento unguebat

³⁹videns autem Pharisaeus qui vocaverat eum ait intra se dicens hic si esset propheta sciret utique quae et qualis mulier quae tangit eum quia peccatrix est

⁴⁰et respondens Iesus dixit ad illum Simon habeo tibi aliquid dicere at ille ait magister dic

⁴¹duo debitores erant cuidam feneratori unus debebat denarios quingentos alius quinquaginta

⁴²non habentibus illis unde redderent donavit utrisque quis ergo eum plus diliget

⁴³respondens Simon dixit aestimo quia is cui plus donavit at ille dixit ei recte iudicasti

⁴⁴et conversus ad mulierem dixit Simoni vides hanc mulierem intravi in domum tuam aquam pedibus meis non dedisti haec autem lacrimis rigavit pedes meos et capillis suis tersit

⁴⁵osculum mihi non dedisti haec autem ex quo intravit non cessavit osculari pedes meos

⁴⁶oleo caput meum non unxisti haec autem unguento unxit pedes meos

⁴⁷propter quod dico tibi remittentur ei peccata multa quoniam dilexit multum cui autem minus dimittitur minus diligit

⁴⁸dixit autem ad illam remittuntur tibi peccata

⁴⁹et coeperunt qui simul accumbebant dicere intra se quis est hic qui etiam peccata dimittit

⁵⁰dixit autem ad mulierem fides tua te salvam fecit vade in pace

Lucas 7

¹Cum autem implesset omnia verba sua in aures plebis, intravit Capharnaum.

²Centurionis autem cujusdam servus male habens, erat moriturus : qui illi erat pretiosus.

³Et cum audisset de Jesu, misit ad eum seniores Judæorum, rogans eum ut veniret et salvaret servum ejus.

⁴At illi cum venissent ad Jesum, rogabant eum sollicite, dicentes ei : Quia dignus est ut hoc illi præstes :

⁵diligit enim gentem nostram, et synagogam ipse ædificavit nobis.

⁶Jesus autem ibat cum illis. Et cum jam non longe esset a domo, misit ad eum centurio amicos, dicens : Domine, noli vexari : non enim sum dignus ut sub tectum meum intres :

⁷propter quod et meipsum non sum dignum arbitratus ut venirem ad te : sed dic verbo, et sanabitur puer meus.

⁸Nam et ego homo sum sub potestate constitutus, habens sub me milites : et dico huic, Vade, et vadit : et alii, Veni, et venit : et servo meo, Fac hoc, et facit.

⁹Quo audito Jesus miratus est : et conversus sequentibus se turbis, dixit : Amen dico vobis, nec in Israël tantam fidem inveni.

¹⁰Et reversi, qui missi fuerant, domum, invenerunt servum, qui languerat, sanum.

¹¹Et factum est : deinceps ibat in civitatem quæ vocatur Naim : et ibant cum eo discipuli ejus et turba copiosa.

¹²Cum autem appropinquaret portæ civitatis, ecce defunctus efferebatur filius unicus matris suæ : et hæc vidua erat : et turba civitatis multa cum illa.

¹³Quam cum vidisset Dominus, misericordia motus super eam, dixit illi : Noli flere.

¹⁴Et accessit, et tetigit loculum. (Hi autem qui portabant, steterunt.) Et ait : Adolescens, tibi dico, surge.

¹⁵Et resedit qui erat mortuus, et cœpit loqui. Et dedit illum matri suæ.

¹⁶Accepit autem omnes timor : et magnificabant Deum, dicentes : Quia propheta magnus surrexit in nobis : et quia Deus visitavit plebem suam.

¹⁷Et exiit hic sermo in universam Judæam de eo, et in omnem circa regionem.

¹⁸Et nuntiaverunt Joanni discipuli ejus de omnibus his.

¹⁹Et convocavit duos de discipulis suis Joannes, et misit ad Jesum, dicens : Tu es qui venturus es, an alium exspectamus ?

²⁰Cum autem venissent ad eum viri, dixerunt : Joannes Baptista misit nos ad te dicens : Tu es qui venturus es, an alium exspectamus ?

²¹(In ipsa autem hora multos curavit a languoribus, et plagis, et spiritibus malis, et cæcis multis donavit visum.)

²²Et respondens, dixit illis : Euntes renuntiate Joanni quæ audistis et vidistis : quia cæci vident, claudi ambulant, leprosi mundantur, surdi audiunt, mortui resurgunt, pauperes evangelizantur :

²³et beatus est quicumque non fuerit scandalizatus in me.

²⁴Et cum discessissent nuntii Joannis, cœpit de Joanne dicere ad turbas : Quid existis in desertum videre ? arundinem vento agitatam ?

²⁵Sed quid existis videre ? hominem mollibus vestibus indutum ? Ecce qui in veste pretiosa sunt et deliciis, in domibus regum sunt.

²⁶Sed quid existis videre ? prophetam ? Utique dico vobis, et plus quam prophetam :

²⁷hic est, de quo scriptum est : Ecce mitto angelum meum ante faciem tuam, qui præparabit viam tuam ante te.

²⁸Dico enim vobis : major inter natos mulierum propheta Joanne Baptista nemo est : qui autem minor est in regno Dei, major est illo.

²⁹Et omnis populus audiens et publicani, justificaverunt Deum, baptizati baptismo Joannis.

³⁰Pharisæi autem et legisperiti consilium Dei spreverunt in semetipsos, non baptizati ab eo.

³¹Ait autem Dominus : Cui ergo similes dicam homines generationis hujus ? et cui similes sunt ?

³²Similes sunt pueris sedentibus in foro, et loquentibus ad invicem, et dicentibus : Cantavimus vobis tibiis, et non saltastis : lamentavimus, et non plorastis.

³³Venit enim Joannes Baptista, neque manducans panem, neque bibens vinum, et dicitis : Dæmonium habet.

³⁴Venit Filius hominis manducans, et bibens, et dicitis : Ecce homo devorator, et bibens vinum, amicus publicanorum et peccatorum.

³⁵Et justificata est sapientia ab omnibus filiis suis.

³⁶Rogabat autem illum quidam de pharisæis ut manducaret cum illo. Et ingressus domum pharisæi discubuit.

³⁷Et ecce mulier, quæ erat in civitate peccatrix, ut cognovit quod accubuisset in domo pharisæi, attulit alabastrum unguenti :

³⁸et stans retro secus pedes ejus, lacrimis cœpit rigare pedes ejus, et capillis capitis sui tergebat, et osculabatur pedes ejus, et unguento ungebat.

³⁹Videns autem pharisæus, qui vocaverat eum, ait intra se dicens : Hic si esset propheta, sciret utique quæ et qualis est mulier, quæ tangit eum : quia peccatrix est.

⁴⁰Et respondens Jesus, dixit ad illum : Simon, habeo tibi aliquid dicere. At ille ait : Magister, dic.

⁴¹Duo debitores erant cuidam fœneratori : unus debebat denarios quingentos, et alius quinquaginta.

⁴²Non habentibus illis unde redderent, donavit utrisque. Quis ergo eum plus diligit ?

⁴³Respondens Simon dixit : Æstimo quia is cui plus donavit. At ille dixit ei : Recte judicasti.

⁴⁴Et conversus ad mulierem, dixit Simoni : Vides hanc mulierem ? Intravi in domum tuam, aquam pedibus meis non dedisti : hæc autem lacrimis rigavit pedes meos, et capillis suis tersit.

⁴⁵Osculum mihi non dedisti : hæc autem ex quo intravit, non cessavit osculari pedes meos.

⁴⁶Oleo caput meum non unxisti : hæc autem unguento unxit pedes meos.

⁴⁷Propter quod dico tibi : remittuntur ei peccata multa, quoniam dilexit multum. Cui autem minus dimittitur, minus diligit.

⁴⁸Dixit autem ad illam : Remittuntur tibi peccata.

⁴⁹Et cœperunt qui simul accumbebant, dicere intra se : Quis est hic qui etiam peccata dimittit ?

⁵⁰Dixit autem ad mulierem : Fides tua te salvam fecit : vade in pace.