Lucas 24 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Lucas 24

¹una autem sabbati valde diluculo venerunt ad monumentum portantes quae paraverant aromata

²et invenerunt lapidem revolutum a monumento

³et ingressae non invenerunt corpus Domini Iesu

⁴et factum est dum mente consternatae essent de isto ecce duo viri steterunt secus illas in veste fulgenti

⁵cum timerent autem et declinarent vultum in terram dixerunt ad illas quid quaeritis viventem cum mortuis

⁶non est hic sed surrexit recordamini qualiter locutus est vobis cum adhuc in Galilaea esset

⁷dicens quia oportet Filium hominis tradi in manus hominum peccatorum et crucifigi et die tertia resurgere

⁸et recordatae sunt verborum eius

⁹et regressae a monumento nuntiaverunt haec omnia illis undecim et ceteris omnibus

¹⁰erat autem Maria Magdalene et Iohanna et Maria Iacobi et ceterae quae cum eis erant quae dicebant ad apostolos haec

¹¹et visa sunt ante illos sicut deliramentum verba ista et non credebant illis

¹²Petrus autem surgens cucurrit ad monumentum et procumbens videt linteamina sola posita et abiit secum mirans quod factum fuerat

¹³et ecce duo ex illis ibant ipsa die in castellum quod erat in spatio stadiorum sexaginta ab Hierusalem nomine Emmaus

¹⁴et ipsi loquebantur ad invicem de his omnibus quae acciderant

¹⁵et factum est dum fabularentur et secum quaererent et ipse Iesus adpropinquans ibat cum illis

¹⁶oculi autem illorum tenebantur ne eum agnoscerent

¹⁷et ait ad illos qui sunt hii sermones quos confertis ad invicem ambulantes et estis tristes

¹⁸et respondens unus cui nomen Cleopas dixit ei tu solus peregrinus es in Hierusalem et non cognovisti quae facta sunt in illa his diebus

¹⁹quibus ille dixit quae et dixerunt de Iesu Nazareno qui fuit vir propheta potens in opere et sermone coram Deo et omni populo

²⁰et quomodo eum tradiderunt summi sacerdotum et principes nostri in damnationem mortis et crucifixerunt eum

²¹nos autem sperabamus quia ipse esset redempturus Israhel et nunc super haec omnia tertia dies hodie quod haec facta sunt

²²sed et mulieres quaedam ex nostris terruerunt nos quae ante lucem fuerunt ad monumentum

²³et non invento corpore eius venerunt dicentes se etiam visionem angelorum vidisse qui dicunt eum vivere

²⁴et abierunt quidam ex nostris ad monumentum et ita invenerunt sicut mulieres dixerunt ipsum vero non viderunt

²⁵et ipse dixit ad eos o stulti et tardi corde ad credendum in omnibus quae locuti sunt prophetae

²⁶nonne haec oportuit pati Christum et ita intrare in gloriam suam

²⁷et incipiens a Mose et omnibus prophetis interpretabatur illis in omnibus scripturis quae de ipso erant

²⁸et adpropinquaverunt castello quo ibant et ipse se finxit longius ire

²⁹et coegerunt illum dicentes mane nobiscum quoniam advesperascit et inclinata est iam dies et intravit cum illis

³⁰et factum est dum recumberet cum illis accepit panem et benedixit ac fregit et porrigebat illis

³¹et aperti sunt oculi eorum et cognoverunt eum et ipse evanuit ex oculis eorum

³²et dixerunt ad invicem nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur in via et aperiret nobis scripturas

³³et surgentes eadem hora regressi sunt in Hierusalem et invenerunt congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant

³⁴dicentes quod surrexit Dominus vere et apparuit Simoni

³⁵et ipsi narrabant quae gesta erant in via et quomodo cognoverunt eum in fractione panis

³⁶dum haec autem loquuntur Iesus stetit in medio eorum et dicit eis pax vobis ego sum nolite timere

³⁷conturbati vero et conterriti existimabant se spiritum videre

³⁸et dixit eis quid turbati estis et cogitationes ascendunt in corda vestra

³⁹videte manus meas et pedes quia ipse ego sum palpate et videte quia spiritus carnem et ossa non habet sicut me videtis habere

⁴⁰et cum hoc dixisset ostendit eis manus et pedes

⁴¹adhuc autem illis non credentibus et mirantibus prae gaudio dixit habetis hic aliquid quod manducetur

⁴²at illi obtulerunt ei partem piscis assi et favum mellis

⁴³et cum manducasset coram eis sumens reliquias dedit eis

⁴⁴et dixit ad eos haec sunt verba quae locutus sum ad vos cum adhuc essem vobiscum quoniam necesse est impleri omnia quae scripta sunt in lege Mosi et prophetis et psalmis de me

⁴⁵tunc aperuit illis sensum ut intellegerent scripturas

⁴⁶et dixit eis quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis die tertia

⁴⁷et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissionem peccatorum in omnes gentes incipientibus ab Hierosolyma

⁴⁸vos autem estis testes horum

⁴⁹et ego mitto promissum Patris mei in vos vos autem sedete in civitate quoadusque induamini virtutem ex alto

⁵⁰eduxit autem eos foras in Bethaniam et elevatis manibus suis benedixit eis

⁵¹et factum est dum benediceret illis recessit ab eis et ferebatur in caelum

⁵²et ipsi adorantes regressi sunt in Hierusalem cum gaudio magno

⁵³et erant semper in templo laudantes et benedicentes Deum amen

Lucas 24

¹Una autem sabbati valde diluculo venerunt ad monumentum, portantes quæ paraverant aromata :

²et invenerunt lapidem revolutum a monumento.

³Et ingressæ non invenerunt corpus Domini Jesu.

⁴Et factum est, dum mente consternatæ essent de isto, ecce duo viri steterunt secus illas in veste fulgenti.

⁵Cum timerent autem, et declinarent vultum in terram, dixerunt ad illas : Quid quæritis viventem cum mortuis ?

⁶non est hic, sed surrexit : recordamini qualiter locutus est vobis, cum adhuc in Galilæa esset,

⁷dicens : Quia oportet Filium hominis tradi in manus hominum peccatorum, et crucifigi, et die tertia resurgere.

⁸Et recordatæ sunt verborum ejus.

⁹Et regressæ a monumento nuntiaverunt hæc omnia illis undecim, et ceteris omnibus.

¹⁰Erat autem Maria Magdalene, et Joanna, et Maria Jacobi, et ceteræ quæ cum eis erant, quæ dicebant ad apostolos hæc.

¹¹Et visa sunt ante illos sicut deliramentum verba ista, et non crediderunt illis.

¹²Petrus autem surgens cucurrit ad monumentum : et procumbens vidit linteamina sola posita, et abiit secum mirans quod factum fuerat.

¹³Et ecce duo ex illis ibant ipsa die in castellum, quod erat in spatio stadiorum sexaginta ab Jerusalem, nomine Emmaus.

¹⁴Et ipsi loquebantur ad invicem de his omnibus quæ acciderant.

¹⁵Et factum est, dum fabularentur, et secum quærerent : et ipse Jesus appropinquans ibat cum illis :

¹⁶oculi autem illorum tenebantur ne eum agnoscerent.

¹⁷Et ait ad illos : Qui sunt hi sermones, quos confertis ad invicem ambulantes, et estis tristes ?

¹⁸Et respondens unus, cui nomen Cleophas, dixit ei : Tu solus peregrinus es in Jerusalem, et non cognovisti quæ facta sunt in illa his diebus ?

¹⁹Quibus ille dixit : Quæ ? Et dixerunt : De Jesu Nazareno, qui fuit vir propheta, potens in opere et sermone coram Deo et omni populo :

²⁰et quomodo eum tradiderunt summi sacerdotes et principes nostri in damnationem mortis, et crucifixerunt eum :

²¹nos autem sperabamus quia ipse esset redempturus Israël : et nunc super hæc omnia, tertia dies est hodie quod hæc facta sunt.

²²Sed et mulieres quædam ex nostris terruerunt nos, quæ ante lucem fuerunt ad monumentum,

²³et non invento corpore ejus, venerunt, dicentes se etiam visionem angelorum vidisse, qui dicunt eum vivere.

²⁴Et abierunt quidam ex nostris ad monumentum : et ita invenerunt sicut mulieres dixerunt, ipsum vero non invenerunt.

²⁵Et ipse dixit ad eos : O stulti, et tardi corde ad credendum in omnibus quæ locuti sunt prophetæ !

²⁶Nonne hæc oportuit pati Christum, et ita intrare in gloriam suam ?

²⁷Et incipiens a Moyse, et omnibus prophetis, interpretabatur illis in omnibus scripturis quæ de ipso erant.

²⁸Et appropinquaverunt castello quo ibant : et ipse se finxit longius ire.

²⁹Et coëgerunt illum, dicentes : Mane nobiscum, quoniam advesperascit, et inclinata est jam dies. Et intravit cum illis.

³⁰Et factum est, dum recumberet cum eis, accepit panem, et benedixit, ac fregit, et porrigebat illis.

³¹Et aperti sunt oculi eorum, et cognoverunt eum : et ipse evanuit ex oculis eorum.

³²Et dixerunt ad invicem : Nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scripturas ?

³³Et surgentes eadem hora regressi sunt in Jerusalem : et invenerunt congregatos undecim, et eos qui cum illis erant,

³⁴dicentes : Quod surrexit Dominus vere, et apparuit Simoni.

³⁵Et ipsi narrabant quæ gesta erant in via, et quomodo cognoverunt eum in fractione panis.

³⁶Dum autem hæc loquuntur, stetit Jesus in medio eorum, et dicit eis : Pax vobis : ego sum, nolite timere.

³⁷Conturbati vero et conterriti, existimabant se spiritum videre.

³⁸Et dixit eis : Quid turbati estis, et cogitationes ascendunt in corda vestra ?

³⁹videte manus meas, et pedes, quia ego ipse sum ; palpate et videte, quia spiritus carnem et ossa non habet, sicut me videtis habere.

⁴⁰Et cum hoc dixisset, ostendit eis manus et pedes.

⁴¹Adhuc autem illis non credentibus, et mirantibus præ gaudio, dixit : Habetis hic aliquid quod manducetur ?

⁴²At illi obtulerunt ei partem piscis assi et favum mellis.

⁴³Et cum manducasset coram eis, sumens reliquias dedit eis.

⁴⁴Et dixit ad eos : Hæc sunt verba quæ locutus sum ad vos cum adhuc essem vobiscum, quoniam necesse est impleri omnia quæ scripta sunt in lege Moysi, et prophetis, et Psalmis de me.

⁴⁵Tunc aperuit illis sensum ut intelligerent Scripturas,

⁴⁶et dixit eis : Quoniam sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertia die :

⁴⁷et prædicari in nomine ejus pœnitentiam, et remissionem peccatorum in omnes gentes, incipientibus ab Jerosolyma.

⁴⁸Vos autem testes estis horum.

⁴⁹Et ego mitto promissum Patris mei in vos ; vos autem sedete in civitate, quoadusque induamini virtute ex alto.

⁵⁰Eduxit autem eos foras in Bethaniam, et elevatis manibus suis benedixit eis.

⁵¹Et factum est, dum benediceret illis, recessit ab eis, et ferebatur in cælum.

⁵²Et ipsi adorantes regressi sunt in Jerusalem cum gaudio magno :

⁵³et erant semper in templo, laudantes et benedicentes Deum. Amen.