Lucas 19

¹et ingressus perambulabat Hiericho

²et ecce vir nomine Zaccheus et hic erat princeps publicanorum et ipse dives

³et quaerebat videre Iesum quis esset et non poterat prae turba quia statura pusillus erat

⁴et praecurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret illum quia inde erat transiturus

⁵et cum venisset ad locum suspiciens Iesus vidit illum et dixit ad eum Zacchee festinans descende quia hodie in domo tua oportet me manere

⁶et festinans descendit et excepit illum gaudens

⁷et cum viderent omnes murmurabant dicentes quod ad hominem peccatorem devertisset

⁸stans autem Zaccheus dixit ad Dominum ecce dimidium bonorum meorum Domine do pauperibus et si quid aliquem defraudavi reddo quadruplum

⁹ait Iesus ad eum quia hodie salus domui huic facta est eo quod et ipse filius sit Abrahae

¹⁰venit enim Filius hominis quaerere et salvum facere quod perierat

¹¹haec illis audientibus adiciens dixit parabolam eo quod esset prope Hierusalem et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur

¹²dixit ergo homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum et reverti

¹³vocatis autem decem servis suis dedit illis decem mnas et ait ad illos negotiamini dum venio

¹⁴cives autem eius oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes nolumus hunc regnare super nos

¹⁵et factum est ut rediret accepto regno et iussit vocari servos quibus dedit pecuniam ut sciret quantum quisque negotiatus esset

¹⁶venit autem primus dicens domine mna tua decem mnas adquisivit

¹⁷et ait illi euge bone serve quia in modico fidelis fuisti eris potestatem habens supra decem civitates

¹⁸et alter venit dicens domine mna tua fecit quinque mnas

¹⁹et huic ait et tu esto supra quinque civitates

²⁰et alter venit dicens domine ecce mna tua quam habui repositam in sudario

²¹timui enim te quia homo austeris es tollis quod non posuisti et metis quod non seminasti

²²dicit ei de ore tuo te iudico serve nequam sciebas quod ego austeris homo sum tollens quod non posui et metens quod non seminavi

²³et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam et ego veniens cum usuris utique exegissem illud

²⁴et adstantibus dixit auferte ab illo mnam et date illi qui decem mnas habet

²⁵et dixerunt ei domine habet decem mnas

²⁶dico autem vobis quia omni habenti dabitur ab eo autem qui non habet et quod habet auferetur ab eo

²⁷verumtamen inimicos meos illos qui noluerunt me regnare super se adducite huc et interficite ante me

²⁸et his dictis praecedebat ascendens in Hierosolyma

²⁹et factum est cum adpropinquasset ad Bethfage et Bethania ad montem qui vocatur Oliveti misit duos discipulos suos

³⁰dicens ite in castellum quod contra est in quod introeuntes invenietis pullum asinae alligatum cui nemo umquam hominum sedit solvite illum et adducite

³¹et si quis vos interrogaverit quare solvitis sic dicetis ei quia Dominus operam eius desiderat

³²abierunt autem qui missi erant et invenerunt sicut dixit illis stantem pullum

³³solventibus autem illis pullum dixerunt domini eius ad illos quid solvitis pullum

³⁴at illi dixerunt quia Dominus eum necessarium habet

³⁵et duxerunt illum ad Iesum et iactantes vestimenta sua supra pullum inposuerunt Iesum

³⁶eunte autem illo substernebant vestimenta sua in via

³⁷et cum adpropinquaret iam ad descensum montis Oliveti coeperunt omnes turbae discentium gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus quas viderant virtutibus

³⁸dicentes benedictus qui venit rex in nomine Domini pax in caelo et gloria in excelsis

³⁹et quidam Pharisaeorum de turbis dixerunt ad illum magister increpa discipulos tuos

⁴⁰quibus ipse ait dico vobis quia si hii tacuerint lapides clamabunt

⁴¹et ut adpropinquavit videns civitatem flevit super illam dicens

⁴²quia si cognovisses et tu et quidem in hac die tua quae ad pacem tibi nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis

⁴³quia venient dies in te et circumdabunt te inimici tui vallo et circumdabunt te et coangustabunt te undique

⁴⁴ad terram prosternent te et filios qui in te sunt et non relinquent in te lapidem super lapidem eo quod non cognoveris tempus visitationis tuae

⁴⁵et ingressus in templum coepit eicere vendentes in illo et ementes

⁴⁶dicens illis scriptum est quia domus mea domus orationis est vos autem fecistis illam speluncam latronum

⁴⁷et erat docens cotidie in templo principes autem sacerdotum et scribae et principes plebis quaerebant illum perdere

⁴⁸et non inveniebant quid facerent illi omnis enim populus suspensus erat audiens illum

Lucas 19

¹Et ingressus perambulabat Jericho.

²Et ecce vir nomine Zachæus : et hic princeps erat publicanorum, et ipse dives :

³et quærebat videre Jesum, quis esset : et non poterat præ turba, quia statura pusillus erat.

⁴Et præcurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret eum : quia inde erat transiturus.

⁵Et cum venisset ad locum, suspiciens Jesus vidit illum, et dixit ad eum : Zachæe, festinans descende : quia hodie in domo tua oportet me manere.

⁶Et festinans descendit, et excepit illum gaudens.

⁷Et cum viderent omnes, murmurabant, dicentes quod ad hominem peccatorem divertisset.

⁸Stans autem Zachæus, dixit ad Dominum : Ecce dimidium bonorum meorum, Domine, do pauperibus : et si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum.

⁹Ait Jesus ad eum : Quia hodie salus domui huic facta est : eo quod et ipse filius sit Abrahæ.

¹⁰Venit enim Filius hominis quærere, et salvum facere quod perierat.

¹¹Hæc illis audientibus adjiciens, dixit parabolam, eo quod esset prope Jerusalem : et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur.

¹²Dixit ergo : Homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum, et reverti.

¹³Vocatis autem decem servis suis, dedit eis decem mnas, et ait ad illos : Negotiamini dum venio.

¹⁴Cives autem ejus oderant eum : et miserunt legationem post illum, dicentes : Nolumus hunc regnare super nos.

¹⁵Et factum est ut rediret accepto regno : et jussit vocari servos, quibus dedit pecuniam, ut sciret quantum quisque negotiatus esset.

¹⁶Venit autem primus dicens : Domine, mna tua decem mnas acquisivit.

¹⁷Et ait illi : Euge bone serve, quia in modico fuisti fidelis, eris potestatem habens super decem civitates.

¹⁸Et alter venit, dicens : Domine, mna tua fecit quinque mnas.

¹⁹Et huic ait : Et tu esto super quinque civitates.

²⁰Et alter venit, dicens : Domine, ecce mna tua, quam habui repositam in sudario :

²¹timui enim te, quia homo austerus es : tollis quod non posuisti, et metis quod non seminasti.

²²Dicit ei : De ore tuo te judico, serve nequam. Sciebas quod ego homo austerus sum, tollens quod non posui, et metens quod non seminavi :

²³et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam, ut ego veniens cum usuris utique exegissem illam ?

²⁴Et astantibus dixit : Auferte ab illo mnam, et date illi qui decem mnas habet.

²⁵Et dixerunt ei : Domine, habet decem mnas.

²⁶Dico autem vobis, quia omni habenti dabitur, et abundabit : ab eo autem qui non habet, et quod habet auferetur ab eo.

²⁷Verumtamen inimicos meos illos, qui noluerunt me regnare super se, adducite huc : et interficite ante me.

²⁸Et his dictis, præcedebat ascendens Jerosolymam.

²⁹Et factum est, cum appropinquasset ad Bethphage et Bethaniam, ad montem qui vocatur Oliveti, misit duos discipulos suos,

³⁰dicens : Ite in castellum quod contra est : in quod introëuntes, invenietis pullum asinæ alligatum, cui nemo umquam hominum sedit : solvite illum, et adducite.

³¹Et si quis vos interrogaverit : Quare solvitis ? sic dicetis ei : Quia Dominus operam ejus desiderat.

³²Abierunt autem qui missi erant : et invenerunt, sicut dixit illis, stantem pullum.

³³Solventibus autem illis pullum, dixerunt domini ejus ad illos : Quid solvitis pullum ?

³⁴At illi dixerunt : Quia Dominus eum necessarium habet.

³⁵Et duxerunt illum ad Jesum. Et jactantes vestimenta sua supra pullum, imposuerunt Jesum.

³⁶Eunte autem illo, substernebant vestimenta sua in via :

³⁷et cum appropinquaret jam ad descensum montis Oliveti, cœperunt omnes turbæ discipulorum gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus, quas viderant, virtutibus,

³⁸dicentes : Benedictus, qui venit rex in nomine Domini : pax in cælo, et gloria in excelsis.

³⁹Et quidam pharisæorum de turbis dixerunt ad illum : Magister, increpa discipulos tuos.

⁴⁰Quibus ipse ait : Dico vobis, quia si hi tacuerint, lapides clamabunt.

⁴¹Et ut appropinquavit, videns civitatem flevit super illam, dicens :

⁴²Quia si cognovisses et tu, et quidem in hac die tua, quæ ad pacem tibi : nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis.

⁴³Quia venient dies in te : et circumdabunt te inimici tui vallo, et circumdabunt te : et coangustabunt te undique :

⁴⁴et ad terram prosternent te, et filios tuos, qui in te sunt, et non relinquent in te lapidem super lapidem : eo quod non cognoveris tempus visitationis tuæ.

⁴⁵Et ingressus in templum, cœpit ejicere vendentes in illo, et ementes,

⁴⁶dicens illis : Scriptum est : Quia domus mea domus orationis est : vos autem fecistis illam speluncam latronum.

⁴⁷Et erat docens quotidie in templo. Principes autem sacerdotum, et scribæ, et princeps plebis quærebant illum perdere :

⁴⁸et non inveniebant quid facerent illi. Omnis enim populus suspensus erat, audiens illum.