Lucas 18 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Lucas 18

¹dicebat autem et parabolam ad illos quoniam oportet semper orare et non deficere

²dicens iudex quidam erat in quadam civitate qui Deum non timebat et hominem non verebatur

³vidua autem quaedam erat in civitate illa et veniebat ad eum dicens vindica me de adversario meo

⁴et nolebat per multum tempus post haec autem dixit intra se et si Deum non timeo nec hominem revereor

⁵tamen quia molesta est mihi haec vidua vindicabo illam ne in novissimo veniens suggillet me

⁶ait autem Dominus audite quid iudex iniquitatis dicit

⁷Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte et patientiam habebit in illis

⁸dico vobis quia cito faciet vindictam illorum verumtamen Filius hominis veniens putas inveniet fidem in terra

⁹dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam iusti et aspernabantur ceteros parabolam istam

¹⁰duo homines ascenderunt in templum ut orarent unus Pharisaeus et alter publicanus

¹¹Pharisaeus stans haec apud se orabat Deus gratias ago tibi quia non sum sicut ceteri hominum raptores iniusti adulteri vel ut etiam hic publicanus

¹²ieiuno bis in sabbato decimas do omnium quae possideo

¹³et publicanus a longe stans nolebat nec oculos ad caelum levare sed percutiebat pectus suum dicens Deus propitius esto mihi peccatori

¹⁴dico vobis descendit hic iustificatus in domum suam ab illo quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur

¹⁵adferebant autem ad illum et infantes ut eos tangeret quod cum viderent discipuli increpabant illos

¹⁶Iesus autem convocans illos dixit sinite pueros venire ad me et nolite eos vetare talium est enim regnum Dei

¹⁷amen dico vobis quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer non intrabit in illud

¹⁸et interrogavit eum quidam princeps dicens magister bone quid faciens vitam aeternam possidebo

¹⁹dixit autem ei Iesus quid me dicis bonum nemo bonus nisi solus Deus

²⁰mandata nosti non occides non moechaberis non furtum facies non falsum testimonium dices honora patrem tuum et matrem

²¹qui ait haec omnia custodivi a iuventute mea

²²quo audito Iesus ait ei adhuc unum tibi deest omnia quaecumque habes vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me

²³his ille auditis contristatus est quia dives erat valde

²⁴videns autem illum Iesus tristem factum dixit quam difficile qui pecunias habent in regnum Dei intrabunt

²⁵facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei

²⁶et dixerunt qui audiebant et quis potest salvus fieri

²⁷ait illis quae inpossibilia sunt apud homines possibilia sunt apud Deum

²⁸ait autem Petrus ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te

²⁹qui dixit eis amen dico vobis nemo est qui reliquit domum aut parentes aut fratres aut uxorem aut filios propter regnum Dei

³⁰et non recipiat multo plura in hoc tempore et in saeculo venturo vitam aeternam

³¹adsumpsit autem Iesus duodecim et ait illis ecce ascendimus Hierosolyma et consummabuntur omnia quae scripta sunt per prophetas de Filio hominis

³²tradetur enim gentibus et inludetur et flagellabitur et conspuetur

³³et postquam flagellaverint occident eum et die tertia resurget

³⁴et ipsi nihil horum intellexerunt et erat verbum istud absconditum ab eis et non intellegebant quae dicebantur

³⁵factum est autem cum adpropinquaret Hiericho caecus quidam sedebat secus viam mendicans

³⁶et cum audiret turbam praetereuntem interrogabat quid hoc esset

³⁷dixerunt autem ei quod Iesus Nazarenus transiret

³⁸et clamavit dicens Iesu Fili David miserere mei

³⁹et qui praeibant increpabant eum ut taceret ipse vero multo magis clamabat Fili David miserere mei

⁴⁰stans autem Iesus iussit illum adduci ad se et cum adpropinquasset interrogavit illum

⁴¹dicens quid tibi vis faciam at ille dixit Domine ut videam

⁴²et Iesus dixit illi respice fides tua te salvum fecit

⁴³et confestim vidit et sequebatur illum magnificans Deum et omnis plebs ut vidit dedit laudem Deo

Lucas 18

¹Dicebat autem et parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere,

²dicens : Judex quidam erat in quadam civitate, qui Deum non timebat, et hominem non reverebatur.

³Vidua autem quædam erat in civitate illa, et veniebat ad eum, dicens : Vindica me de adversario meo.

⁴Et nolebat per multum tempus. Post hæc autem dixit intra se : Etsi Deum non timeo, nec hominem revereor :

⁵tamen quia molesta est mihi hæc vidua, vindicabo illam, ne in novissimo veniens sugillet me.

⁶Ait autem Dominus : Audite quid judex iniquitatis dicit :

⁷Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte, et patientiam habebit in illis ?

⁸Dico vobis quia cito faciet vindictam illorum. Verumtamen Filius hominis veniens, putas, inveniet fidem in terra ?

⁹Dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam justi, et aspernabantur ceteros, parabolam istam :

¹⁰Duo homines ascenderunt in templum ut orarent : unus pharisæus et alter publicanus.

¹¹Pharisæus stans, hæc apud se orabat : Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri hominum : raptores, injusti, adulteri, velut etiam hic publicanus :

¹²jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quæ possideo.

¹³Et publicanus a longe stans, nolebat nec oculos ad cælum levare : sed percutiebat pectus suum, dicens : Deus propitius esto mihi peccatori.

¹⁴Dico vobis, descendit hic justificatus in domum suam ab illo : quia omnis qui se exaltat, humiliabitur, et qui se humiliat, exaltabitur.

¹⁵Afferebant autem ad illum et infantes, ut eos tangeret. Quod cum viderent discipuli, increpabant illos.

¹⁶Jesus autem convocans illos, dixit : Sinite pueros venire ad me, et nolite vetare eos : talium est enim regnum Dei.

¹⁷Amen dico vobis, quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer, non intrabit in illud.

¹⁸Et interrogavit eum quidam princeps, dicens : Magister bone, quid faciens vitam æternam possidebo ?

¹⁹Dixit autem ei Jesus : Quid me dicis bonum ? nemo bonus nisi solus Deus.

²⁰Mandata nosti : non occides ; non mœchaberis ; non furtum facies ; non falsum testimonium dices ; honora patrem tuum et matrem.

²¹Qui ait : Hæc omnia custodivi a juventute mea.

²²Quo audito, Jesus ait ei : Adhuc unum tibi deest : omnia quæcumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo : et veni, sequere me.

²³His ille auditis, contristatus est : quia dives erat valde.

²⁴Videns autem Jesus illum tristem factum, dixit : Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei intrabunt !

²⁵facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei.

²⁶Et dixerunt qui audiebant : Et quis potest salvus fieri ?

²⁷Ait illis : Quæ impossibilia sunt apud homines, possibilia sunt apud Deum.

²⁸Ait autem Petrus : Ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te.

²⁹Qui dixit eis : Amen dico vobis, nemo est qui reliquit domum, aut parentes, aut fratres, aut uxorem, aut filios propter regnum Dei,

³⁰et non recipiat multo plura in hoc tempore, et in sæculo venturo vitam æternam.

³¹Assumpsit autem Jesus duodecim, et ait illis : Ecce ascendimus Jerosolymam, et consummabuntur omnia quæ scripta sunt per prophetas de Filio hominis :

³²tradetur enim gentibus, et illudetur, et flagellabitur, et conspuetur :

³³et postquam flagellaverint, occident eum, et tertia die resurget.

³⁴Et ipsi nihil horum intellexerunt, et erat verbum istud absconditum ab eis, et non intelligebant quæ dicebantur.

³⁵Factum est autem, cum appropinquaret Jericho, cæcus quidam sedebat secus viam, mendicans.

³⁶Et cum audiret turbam prætereuntem, interrogabat quid hoc esset.

³⁷Dixerunt autem ei quod Jesus Nazarenus transiret.

³⁸Et clamavit, dicens : Jesu, fili David, miserere mei.

³⁹Et qui præibant, increpabant eum ut taceret. Ipse vero multo magis clamabat : Fili David, miserere mei.

⁴⁰Stans autem Jesus jussit illum adduci ad se. Et cum appropinquasset, interrogavit illum,

⁴¹dicens : Quid tibi vis faciam ? At ille dixit : Domine, ut videam.

⁴²Et Jesus dixit illi : Respice, fides tua te salvum fecit.

⁴³Et confestim vidit, et sequebatur illum magnificans Deum. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo.