Isaias 9

¹primo tempore adleviata est terra Zabulon et terra Nepthalim et novissimo adgravata est via maris trans Iordanem Galileae gentium

²populus qui ambulabat in tenebris vidit lucem magnam habitantibus in regione umbrae mortis lux orta est eis

³multiplicasti gentem non magnificasti laetitiam laetabuntur coram te sicut laetantur in messe sicut exultant quando dividunt spolia

⁴iugum enim oneris eius et virgam umeri eius et sceptrum exactoris eius superasti sicut in die Madian

⁵quia omnis violenta praedatio cum tumultu et vestimentum mixtum sanguine erit in conbustionem et cibus ignis

⁶parvulus enim natus est nobis filius datus est nobis et factus est principatus super umerum eius et vocabitur nomen eius Admirabilis consiliarius Deus fortis Pater futuri saeculi Princeps pacis

⁷multiplicabitur eius imperium et pacis non erit finis super solium David et super regnum eius ut confirmet illud et corroboret in iudicio et iustitia amodo et usque in sempiternum zelus Domini exercituum faciet hoc

⁸verbum misit Dominus in Iacob et cecidit in Israhel

⁹et sciet populus omnis Ephraim et habitantes Samariam in superbia et magnitudine cordis dicentes

¹⁰lateres ceciderunt sed quadris lapidibus aedificabimus sycomoros succiderunt sed cedros inmutabimus

¹¹et elevabit Dominus hostes Rasin super eum et inimicos eius in tumultum vertet

¹²Syriam ab oriente et Philisthim ab occidente et devorabunt Israhel toto ore in omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta

¹³et populus non est reversus ad percutientem se et Dominum exercituum non inquisierunt

¹⁴et disperdet Dominus ab Israhel caput et caudam incurvantem et refrenantem die una

¹⁵longevus et honorabilis ipse est caput et propheta docens mendacium ipse cauda est

¹⁶et erunt qui beatificant populum istum seducentes et qui beatificantur praecipitati

¹⁷propter hoc super adulescentulis eius non laetabitur Dominus et pupillorum eius et viduarum non miserebitur quia omnis hypocrita est et nequam et universum os locutum est stultitiam in omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta

¹⁸succensa est enim quasi ignis impietas veprem et spinam vorabit et succendetur in densitate saltus et convolvetur superbia fumi

¹⁹in ira Domini exercituum conturbata est terra et erit populus quasi esca ignis vir fratri suo non parcet

²⁰et declinabit ad dexteram et esuriet et comedet ad sinistram et non saturabitur unusquisque carnem brachii sui vorabit Manasses Ephraim et Ephraim Manassen simul ipsi contra Iudam

²¹in omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta

Isaias 9

¹Primo tempore alleviata est terra Zabulon et terra Nephthali : et novissimo aggravata est via maris trans Jordanem Galilææ gentium.

²Populus qui ambulabat in tenebris, vidit lucem magnam ; habitantibus in regione umbræ mortis, lux orta est eis.

³Multiplicasti gentem, et non magnificasti lætitiam. Lætabuntur coram te, sicut qui lætantur in messe ; sicut exsultant victores capta præda, quando dividunt spolia.

⁴Jugum enim oneris ejus, et virgam humeri ejus, et sceptrum exactoris ejus superasti, sicut in die Madian.

⁵Quia omnis violentia prædatio cum tumultu, et vestimentum mistum sanguine, erit in combustionem, et cibus ignis.

⁶Parvulus enim natus est nobis, et filius datus est nobis, et factus est principatus super humerum ejus : et vocabitur nomen ejus, Admirabilis, Consiliarius, Deus, Fortis, Pater futuri sæculi, Princeps pacis.

⁷Multiplicabitur ejus imperium, et pacis non erit finis ; super solium David, et super regnum ejus sedebit, ut confirmet illud et corroboret in judicio et justitia, amodo et usque in sempiternum : zelus Domini exercituum faciet hoc.

⁸Verbum misit Dominus in Jacob, et cecidit in Israël.

⁹Et sciet omnis populus Ephraim, et habitantes Samariam, in superbia et magnitudine cordis dicentes :

¹⁰Lateres ceciderunt, sed quadris lapidibus ædificabimus ; sycomoros succiderunt, sed cedros immutabimus.

¹¹Et elevabit Dominus hostes Rasin super eum, et inimicos ejus in tumultum vertet.

¹²Syriam ab oriente, et Philisthiim ab occidente ; et devorabunt Israël toto ore. In omnibus his non est aversus furor ejus, sed adhuc manus ejus extenta.

¹³Et populus non est reversus ad percutientem se, et Dominum exercituum non inquisierunt.

¹⁴Et disperdet Dominus ab Israël caput et caudam, incurvantem et refrenantem, die una.

¹⁵Longævus et honorabilis, ipse est caput ; et propheta docens mendacium, ipse est cauda.

¹⁶Et erunt qui beatificant populum istum, seducentes ; et qui beatificantur, præcipitati.

¹⁷Propter hoc super adolescentulis ejus non lætabitur Dominus, et pupillorum ejus et viduarum non miserebitur : quia omnis hypocrita est et nequam, et universum os locutum est stultitiam ; in omnibus his non est aversus furor ejus, sed adhuc manus ejus extenta.

¹⁸Succensa est enim quasi ignis impietas : veprem et spinam vorabit, et succendetur in densitate saltus, et convolvetur superbia fumi.

¹⁹In ira Domini exercituum conturbata est terra, et erit populus quasi esca ignis ; vir fratri suo non parcet.

²⁰Et declinabit ad dexteram, et esuriet ; et comedet ad sinistram, et non saturabitur ; unusquisque carnem brachii sui vorabit : Manasses Ephraim, et Ephraim Manassen ; simul ipsi contra Judam.

²¹In omnibus his non est aversus furor ejus, sed adhuc manus ejus extenta.