Isaias 10

¹vae qui condunt leges iniquas et scribentes iniustitiam scripserunt

²ut opprimerent in iudicio pauperes et vim facerent causae humilium populi mei ut essent viduae praeda eorum et pupillos diriperent

³quid facietis in die visitationis et calamitatis de longe venientis ad cuius fugietis auxilium et ubi derelinquetis gloriam vestram

⁴ne incurvemini sub vinculo et cum interfectis cadatis super omnibus his non est aversus furor eius sed adhuc manus eius extenta

⁵vae Assur virga furoris mei et baculus ipse in manu eorum indignatio mea

⁶ad gentem fallacem mittam eum et contra populum furoris mei mandabo illi ut auferat spolia et diripiat praedam et ponat illum in conculcationem quasi lutum platearum

⁷ipse autem non sic arbitrabitur et cor eius non ita aestimabit sed ad conterendum erit cor eius et ad internicionem gentium non paucarum

⁸dicet enim

⁹numquid non principes mei simul reges sunt numquid non ut Charchamis sic Chalanno et ut Arfad sic Emath numquid non ut Damascus sic Samaria

¹⁰quomodo invenit manus mea regna idoli sic et simulacra eorum de Hierusalem et de Samaria

¹¹numquid non sicut feci Samariae et idolis eius sic faciam Hierusalem et simulacris eius

¹²et erit cum impleverit Dominus cuncta opera sua in monte Sion et in Hierusalem visitabo super fructum magnifici cordis regis Assur et super gloriam altitudinis oculorum eius

¹³dixit enim in fortitudine manus meae feci et in sapientia mea intellexi et abstuli terminos populorum et principes eorum depraedatus sum et detraxi quasi potens in sublime residentes

¹⁴et invenit quasi nidum manus mea fortitudinem populorum et sicut colliguntur ova quae derelicta sunt sic universam terram ego congregavi et non fuit qui moveret pinnam et aperiret os et ganniret

¹⁵numquid gloriabitur securis contra eum qui secat in ea aut exaltabitur serra contra eum a quo trahitur quomodo si elevetur virga contra levantem se et exaltetur baculus qui utique lignum est

¹⁶propter hoc mittet Dominator Deus exercituum in pinguibus eius tenuitatem et subtus gloriam eius succensa ardebit quasi conbustio ignis

¹⁷et erit lumen Israhel in igne et Sanctus eius in flamma et succendetur et devorabitur spina eius et vepres in die una

¹⁸et gloria saltus eius et Carmeli eius ab anima usque ad carnem consumetur et erit terrore profugus

¹⁹et reliquiae ligni saltus eius pro paucitate numerabuntur et puer scribet eos

²⁰et erit in die illa non adiciet residuum Israhel et hii qui fugerint de domo Iacob inniti super eo qui percutit eos sed innitetur super Dominum Sanctum Israhel in veritate

²¹reliquiae convertentur reliquiae inquam Iacob ad Deum fortem

²²si enim fuerit populus tuus Israhel quasi harena maris reliquiae convertentur ex eo consummatio adbreviata inundabit iustitiam

²³consummationem enim et adbreviationem Dominus Deus exercituum faciet in medio omnis terrae

²⁴propter hoc haec dicit Dominus Deus exercituum noli timere populus meus habitator Sion ab Assur in virga percutiet te et baculum suum levabit super te in via Aegypti

²⁵adhuc enim paululum modicumque et consummabitur indignatio et furor meus super scelus eorum

²⁶et suscitabit super eum Dominus exercituum flagellum iuxta plagam Madian in petra Oreb et virgam suam super mare et levabit eam in via Aegypti

²⁷et erit in die illa auferetur onus eius de umero tuo et iugum eius de collo tuo et conputrescet iugum a facie olei

²⁸veniet in Aiath transibit in Magron apud Machmas commendabit vasa sua

²⁹transierunt cursim Gabee sedes nostra obstipuit Rama Gabaath Saulis fugit

³⁰hinni voce tua filia Gallim adtende Laisa paupercula Anathoth

³¹migravit Medemena habitatores Gebim confortamini

³²adhuc dies est ut in Nob stetur agitabit manum suam super montem filiae Sion collem Hierusalem

³³ecce Dominator Dominus exercituum confringet lagunculam in terrore et excelsi statura succidentur et sublimes humiliabuntur

³⁴et subvertentur condensa saltus ferro et Libanus cum excelsis cadet

Isaias 10

¹Væ qui condunt leges iniquas, et scribentes injustitiam scripserunt,

²ut opprimerent in judicio pauperes, et vim facerent causæ humilium populi mei ; ut essent viduæ præda eorum, et pupillos diriperent.

³Quid facietis in die visitationis, et calamitatis de longe venientis ? ad cujus confugietis auxilium ? et ubi derelinquetis gloriam vestram,

⁴ne incurvemini sub vinculo, et cum interfectis cadatis ? Super omnibus his non est aversus furor ejus, sed adhuc manus ejus extenta.

⁵Væ Assur ! virga furoris mei et baculus ipse est ; in manu eorum indignatio mea.

⁶Ad gentem fallacem mittam eum, et contra populum furoris mei mandabo illi, ut auferat spolia, et diripiat prædam, et ponat illum in conculcationem quasi lutum platearum.

⁷Ipse autem non sic arbitrabitur, et cor ejus non ita existimabit ; sed ad conterendum erit cor ejus, et ad internecionem gentium non paucarum.

⁸Dicet enim :

⁹Numquid non principes mei simul reges sunt ? numquid non ut Charcamis, sic Calano ? et ut Arphad, sic Emath ? numquid non ut Damascus, sic Samaria ?

¹⁰Quomodo invenit manus mea regna idoli, sic et simulacra eorum de Jerusalem et de Samaria.

¹¹Numquid non sicut feci Samariæ et idolis ejus, sic faciam Jerusalem et simulacris ejus ?

¹²Et erit, cum impleverit Dominus cuncta opera sua in monte Sion et in Jerusalem, visitabo super fructum magnifici cordis regis Assur, et super gloriam altitudinis oculorum ejus.

¹³Dixit enim : In fortitudine manus meæ feci, et in sapientia mea intellexi ; et abstuli terminos populorum, et principes eorum deprædatus sum, et detraxi quasi potens in sublimi residentes.

¹⁴Et invenit quasi nidum manus mea fortitudinem populorum ; et sicut colliguntur ova quæ derelicta sunt, sic universam terram ego congregavi ; et non fuit qui moveret pennam, et aperiret os, et ganniret.

¹⁵Numquid gloriabitur securis contra eum qui secat in ea ? aut exaltabitur serra contra eum a quo trahitur ? Quomodo si elevetur virga contra elevantem se, et exaltetur baculus, qui utique lignum est.

¹⁶Propter hoc mittet Dominator, Dominus exercituum, in pinguibus ejus tenuitatem ; et subtus gloriam ejus succensa ardebit quasi combustio ignis.

¹⁷Et erit lumen Israël in igne, et Sanctus ejus in flamma ; et succendetur, et devorabitur spina ejus et vepres in die una.

¹⁸Et gloria saltus ejus, et carmeli ejus, ab anima usque ad carnem consumetur ; et erit terrore profugus.

¹⁹Et reliquiæ ligni saltus ejus præ paucitate numerabuntur, et puer scribet eos.

²⁰Et erit in die illa : non adjiciet residuum Israël, et hi qui fugerint de domo Jacob, inniti super eo qui percutit eos ; sed innitetur super Dominum, Sanctum Israël, in veritate.

²¹Reliquiæ convertentur ; reliquiæ, inquam, Jacob ad Deum fortem.

²²Si enim fuerit populus tuus, Israël, quasi arena maris, reliquiæ convertentur ex eo ; consummatio abbreviata inundabit justitiam.

²³Consummationem enim et abbreviationem Dominus Deus exercituum faciet in medio omnis terræ.

²⁴Propter hoc, hæc dicit Dominus Deus exercituum : Noli timere, populus meus, habitator Sion, ab Assur : in virga percutiet te, et baculum suum levabit super te, in via Ægypti.

²⁵Adhuc enim paululum modicumque, et consummabitur indignatio et furor meus super scelus eorum.

²⁶Et suscitabit super eum Dominus exercituum flagellum, juxta plagam Madian in petra Oreb : et virgam suam super mare, et levabit eam in via Ægypti.

²⁷Et erit in die illa : auferetur onus ejus de humero tuo et jugum ejus de collo tuo, et computrescet jugum a facie olei.

²⁸Veniet in Ajath, transibit in Magron, apud Machmas commendabit vasa sua.

²⁹Transierunt cursim, Gaba sedes nostra ; obstupuit Rama, Gabaath Saulis fugit.

³⁰Hinni voce tua, filia Gallim, attende Laisa, paupercula Anathoth.

³¹Migravit Medemena ; habitatores Gabim, confortamini.

³²Adhuc dies est ut in Nobe stetur ; agitabit manum suam super montem filiæ Sion, collem Jerusalem.

³³Ecce Dominator, Dominus exercituum, confringet lagunculam in terrore ; et excelsi statura succidentur, et sublimes humiliabuntur.

³⁴Et subvertentur condensa saltus ferro ; et Libanus cum excelsis cadet.