Isaias 2

¹verbum quod vidit Isaias filius Amos super Iudam et Hierusalem

²et erit in novissimis diebus praeparatus mons domus Domini in vertice montium et elevabitur super colles et fluent ad eum omnes gentes

³et ibunt populi multi et dicent venite et ascendamus ad montem Domini et ad domum Dei Iacob et docebit nos vias suas et ambulabimus in semitis eius quia de Sion exibit lex et verbum Domini de Hierusalem

⁴et iudicabit gentes et arguet populos multos et conflabunt gladios suos in vomeres et lanceas suas in falces non levabit gens contra gentem gladium nec exercebuntur ultra ad proelium

⁵domus Iacob venite et ambulemus in lumine Domini

⁶proiecisti enim populum tuum domum Iacob quia repleti sunt ut olim et augures habuerunt ut Philisthim et pueris alienis adheserunt

⁷repleta est terra argento et auro et non est finis thesaurorum eius

⁸et repleta est terra eius equis et innumerabiles quadrigae eius et repleta est terra eius idolis opus manuum suarum adoraverunt quod fecerunt digiti eorum

⁹et incurvavit se homo et humiliatus est vir ne ergo dimittas eis

¹⁰ingredere in petram abscondere fossa humo a facie timoris Domini et a gloria maiestatis eius

¹¹oculi sublimis hominis humiliati sunt et incurvabitur altitudo virorum exaltabitur autem Dominus solus in die illa

¹²quia dies Domini exercituum super omnem superbum et excelsum et super omnem arrogantem et humiliabitur

¹³et super omnes cedros Libani sublimes et erectas et super omnes quercus Basan

¹⁴et super omnes montes excelsos et super omnes colles elevatos

¹⁵et super omnem turrem excelsam et super omnem murum munitum

¹⁶et super omnes naves Tharsis et super omne quod visu pulchrum est

¹⁷et incurvabitur sublimitas hominum et humiliabitur altitudo virorum et elevabitur Dominus solus in die illa

¹⁸et idola penitus conterentur

¹⁹et introibunt in speluncas petrarum et in voragines terrae a facie formidinis Domini et a gloria maiestatis eius cum surrexerit percutere terram

²⁰in die illa proiciet homo idola argenti sui et simulacra auri sui quae fecerat sibi ut adoraret talpas et vespertiliones

²¹et ingredietur fissuras petrarum et cavernas saxorum a facie formidinis Domini et a gloria maiestatis eius cum surrexerit percutere terram

²²quiescite ergo ab homine cuius spiritus in naribus eius quia excelsus reputatus est ipse

Isaias 2

¹Verbum quod vidit Isaias, filius Amos, super Juda et Jerusalem.

²Et erit in novissimis diebus : præparatus mons domus Domini in vertice montium, et elevabitur super colles ; et fluent ad eum omnes gentes,

³et ibunt populi multi, et dicent : Venite, et ascendamus ad montem Domini, et ad domum Dei Jacob ; et docebit nos vias suas, et ambulabimus in semitis ejus, quia de Sion exibit lex, et verbum Domini de Jerusalem.

⁴Et judicabit gentes, et arguet populos multos ; et conflabunt gladios suos in vomeres, et lanceas suas in falces. Non levabit gens contra gentem gladium, nec exercebuntur ultra ad prælium.

⁵Domus Jacob, venite, et ambulemus in lumine Domini.

⁶Projecisti enim populum tuum, domum Jacob, quia repleti sunt ut olim, et augeres habuerunt ut Philisthiim, et pueris alienis adhæserunt.

⁷Repleta est terra argento et auro, et non est finis thesaurorum ejus.

⁸Et repleta est terra ejus equis, et innumerabiles quadrigæ ejus. Et repleta est terra ejus idolis ; opus manuum suarum adoraverunt, quod fecerunt digiti eorum.

⁹Et incurvavit se homo, et humiliatus est vir ; ne ergo dimittas eis.

¹⁰Ingredere in petram, et abscondere in fossa humo a facie timoris Domini, et a gloria majestatis ejus.

¹¹Oculi sublimes hominis humiliati sunt, et incurvabitur altitudo virorum ; exaltabitur autem Dominus solus in die illa.

¹²Quia dies Domini exercituum super omnem superbum, et excelsum, et super omnem arrogantem, et humiliabitur ;

¹³et super omnes cedros Libani sublimes et erectas, et super omnes quercus Basan,

¹⁴et super omnes montes excelsos, et super omnes colles elevatos,

¹⁵et super omnem turrim excelsam, et super omnem murum munitum,

¹⁶et super omnes naves Tharsis, et super omne quod visu pulchrum est,

¹⁷et incurvabitur sublimitas hominum, et humiliabitur altitudo virorum, et elevabitur Dominus solus in die illa ;

¹⁸et idola penitus conterentur ;

¹⁹et introibunt in speluncas petrarum, et in voragines terræ, a facie formidinis Domini et a gloria majestatis ejus, cum surrexerit percutere terram.

²⁰In die illa projiciet homo idola argenti sui, et simulacra auri sui, quæ fecerat sibi ut adoraret, talpas et vespertiliones.

²¹Et ingreditur scissuras petrarum et in cavernas saxorum, a facie formidinis Domini, et a gloria majestatis ejus, cum surrexerit percutere terram.

²²Quiescite ergo ab homine, cujus spiritus in naribus ejus est, quia excelsus reputatus est ipse.