Isaias 1

¹visio Isaiae filii Amos quam vidit super Iudam et Hierusalem in diebus Oziae Ioatham Ahaz Ezechiae regum Iuda

²audite caeli et auribus percipe terra quoniam Dominus locutus est filios enutrivi et exaltavi ipsi autem spreverunt me

³cognovit bos possessorem suum et asinus praesepe domini sui Israhel non cognovit populus meus non intellexit

⁴vae genti peccatrici populo gravi iniquitate semini nequam filiis sceleratis dereliquerunt Dominum blasphemaverunt Sanctum Israhel abalienati sunt retrorsum

⁵super quo percutiam vos ultra addentes praevaricationem omne caput languidum et omne cor maerens

⁶a planta pedis usque ad verticem non est in eo sanitas vulnus et livor et plaga tumens non est circumligata nec curata medicamine neque fota oleo

⁷terra vestra deserta civitates vestrae succensae igni regionem vestram coram vobis alieni devorant et desolabitur sicut in vastitate hostili

⁸et derelinquetur filia Sion ut umbraculum in vinea et sicut tugurium in cucumerario sicut civitas quae vastatur

⁹nisi Dominus exercituum reliquisset nobis semen quasi Sodoma fuissemus et quasi Gomorra similes essemus

¹⁰audite verbum Domini principes Sodomorum percipite auribus legem Dei nostri populus Gomorrae

¹¹quo mihi multitudinem victimarum vestrarum dicit Dominus plenus sum holocausta arietum et adipem pinguium et sanguinem vitulorum et agnorum et hircorum nolui

¹²cum veneritis ante conspectum meum quis quaesivit haec de manibus vestris ut ambularetis in atriis meis

¹³ne adferatis ultra sacrificium frustra incensum abominatio est mihi neomeniam et sabbatum et festivitates alias non feram iniqui sunt coetus vestri

¹⁴kalendas vestras et sollemnitates vestras odivit anima mea facta sunt mihi molesta laboravi sustinens

¹⁵et cum extenderitis manus vestras avertam oculos meos a vobis et cum multiplicaveritis orationem non audiam manus vestrae sanguine plenae sunt

¹⁶lavamini mundi estote auferte malum cogitationum vestrarum ab oculis meis quiescite agere perverse

¹⁷discite benefacere quaerite iudicium subvenite oppresso iudicate pupillo defendite viduam

¹⁸et venite et arguite me dicit Dominus si fuerint peccata vestra ut coccinum quasi nix dealbabuntur et si fuerint rubra quasi vermiculus velut lana erunt

¹⁹si volueritis et audieritis bona terrae comedetis

²⁰quod si nolueritis et me provocaveritis ad iracundiam gladius devorabit vos quia os Domini locutum est

²¹quomodo facta est meretrix civitas fidelis plena iudicii iustitia habitavit in ea nunc autem homicidae

²²argentum tuum versum est in scoriam vinum tuum mixtum est aqua

²³principes tui infideles socii furum omnes diligunt munera sequuntur retributiones pupillo non iudicant et causa viduae non ingreditur ad eos

²⁴propter hoc ait Dominus exercituum Fortis Israhel heu consolabor super hostibus meis et vindicabor de inimicis meis

²⁵et convertam manum meam ad te et excoquam ad purum scoriam tuam et auferam omne stagnum tuum

²⁶et restituam iudices tuos ut fuerunt prius et consiliarios tuos sicut antiquitus post haec vocaberis civitas iusti urbs fidelis

²⁷Sion in iudicio redimetur et reducent eam in iustitia

²⁸et conteret scelestos et peccatores simul et qui dereliquerunt Dominum consumentur

²⁹confundentur enim ab idolis quibus sacrificaverunt et erubescetis super hortis quos elegeratis

³⁰cum fueritis velut quercus defluentibus foliis et velut hortus absque aqua

³¹et erit fortitudo vestra ut favilla stuppae et opus vestrum quasi scintilla et succendetur utrumque simul et non erit qui extinguat

Isaias 1

¹Visio Isaiæ, filii Amos, quam vidit super Judam et Jerusalem, in diebus Oziæ, Joathan, Achaz, et Ezechiæ, regum Juda.

²Audite, cæli, et auribus percipe, terra, quoniam Dominus locutus est. Filios enutrivi, et exaltavi ; ipsi autem spreverunt me.

³Cognovit bos possessorem suum, et asinus præsepe domini sui ; Israël autem me non cognovit, et populus meus non intellexit.

⁴Væ genti peccatrici, populo gravi iniquitate, semini nequam, filiis sceleratis ! dereliquerunt Dominum ; blasphemaverunt Sanctum Israël ; abalienati sunt retrorsum.

⁵Super quo percutiam vos ultra, addentes prævaricationem ? omne caput languidum, et omne cor mœrens.

⁶A planta pedis usque ad verticem, non est in eo sanitas ; vulnus, et livor, et plaga tumens, non est circumligata, nec curata medicamine, neque fota oleo.

⁷Terra vestra deserta ; civitates vestræ succensæ igni : regionem vestram coram vobis alieni devorant, et desolabitur sicut in vastitate hostili.

⁸Et derelinquetur filia Sion ut umbraculum in vinea, et sicut tugurium in cucumerario, et sicut civitas quæ vastatur.

⁹Nisi Dominus exercituum reliquisset nobis semen, quasi Sodoma fuissemus, et quasi Gomorrha similes essemus.

¹⁰Audite verbum Domini, principes Sodomorum ; percipite auribus legem Dei nostri, populus Gomorrhæ.

¹¹Quo mihi multitudinem victimarum vestrarum ? dicit Dominus. Plenus sum : holocausta arietum, et adipem pinguium, et sanguinem vitulorum et agnorum et hircorum, nolui.

¹²Cum veniretis ante conspectum meum, quis quæsivit hæc de manibus vestris, ut ambularetis in atriis meis ?

¹³Ne offeratis ultra sacrificium frustra : incensum abominatio est mihi. Neomeniam et sabbatum, et festivitates alias, non feram ; iniqui sunt cœtus vestri.

¹⁴Calendas vestras, et solemnitates vestras odivit anima mea : facta sunt mihi molesta ; laboravi sustinens.

¹⁵Et cum extenderitis manus vestras, avertam oculos meos a vobis, et cum multiplicaveritis orationem, non exaudiam : manus enim vestræ sanguine plenæ sunt.

¹⁶Lavamini, mundi estote ; auferte malum cogitationum vestrarum ab oculis meis : quiescite agere perverse,

¹⁷discite benefacere ; quærite judicium, subvenite oppresso, judicate pupillo, defendite viduam.

¹⁸Et venite, et arguite me, dicit Dominus. Si fuerint peccata vestra ut coccinum, quasi nix dealbabuntur ; et si fuerint rubra quasi vermiculus, velut lana alba erunt.

¹⁹Si volueritis, et audieritis me, bona terræ comeditis.

²⁰Quod si nolueritis, et me ad iracundiam provocaveritis, gladius devorabit vos, quia os Domini locutum est.

²¹Quomodo facta est meretrix civitas fidelis, plena judicii ? justitia habitavit in ea, nunc autem homicidæ.

²²Argentum tuum versum est in scoriam ; vinum tuum mistum est aqua.

²³Principes tui infideles, socii furum. Omnes diligunt munera, sequuntur retributiones. Pupillo non judicant, et causa viduæ non ingreditur ad illos.

²⁴Propter hoc ait Dominus, Deus exercituum, Fortis Israël : Heu ! consolabor super hostibus meis, et vindicabor de inimicis meis.

²⁵Et convertam manum meam ad te, et excoquam ad puram scoriam tuam, et auferam omne stannum tuum.

²⁶Et restituam judices tuos ut fuerunt prius, et consiliarios tuos sicut antiquitus ; post hæc vocaberis civitas justi, urbs fidelis.

²⁷Sion in judicio redimetur, et reducent eam in justitia.

²⁸Et conteret scelestos, et peccatores simul ; et qui dereliquerunt Dominum consumentur.

²⁹Confundentur enim ab idolis quibus sacrificaverunt, et erubescetis super hortis quos elegeratis,

³⁰cum fueritis velut quercus defluentibus foliis, et velut hortus absque aqua.

³¹Et erit fortitudo vestra ut favilla stuppæ, et opus vestrum quasi scintilla, et succendetur utrumque simul, et non erit qui extinguat.