Iob 37 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Iob 37

¹super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo

²audite auditionem in terrore vocis eius et sonum de ore illius procedentem

³subter omnes caelos ipse considerat et lumen illius super terminos terrae

⁴post eum rugiet sonitus tonabit voce magnitudinis suae et non investigabitur cum audita fuerit vox eius

⁵tonabit Deus in voce sua mirabiliter qui facit magna et inscrutabilia

⁶qui praecipit nivi ut descendat in terram et hiemis pluviis et imbri fortitudinis suae

⁷qui in manu omnium hominum signat ut noverint singuli opera sua

⁸ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur

⁹ab interioribus egreditur tempestas et ab Arcturo frigus

¹⁰flante Deo concrescit gelu et rursum latissimae funduntur aquae

¹¹frumentum desiderat nubes et nubes spargunt lumen suum

¹²quae lustrant per circuitum quocumque eas voluntas gubernantis duxerit ad omne quod praeceperit illis super faciem orbis terrarum

¹³sive in una tribu sive in terra sua sive in quocumque loco misericordiae suae eas iusserit inveniri

¹⁴ausculta haec Iob sta et considera miracula Dei

¹⁵numquid scis quando praeceperit Deus pluviis ut ostenderent lucem nubium eius

¹⁶numquid nosti semitas nubium magnas et perfectas scientias

¹⁷nonne vestimenta tua calida sunt cum perflata fuerit terra austro

¹⁸tu forsitan cum eo fabricatus es caelos qui solidissimi quasi aere fusi sunt

¹⁹ostende nobis quid dicamus illi nos quippe involvimur tenebris

²⁰quis narrabit ei quae loquor etiam si locutus fuerit homo devorabitur

²¹at nunc non vident lucem subito aer cogitur in nubes et ventus transiens fugabit eas

²²ab aquilone aurum venit et ad Deum formidolosa laudatio

²³digne eum invenire non possumus magnus fortitudine et iudicio et iustitia et enarrari non potest

²⁴ideo timebunt eum viri et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes

Iob 37

¹Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo.

²Audite auditionem in terrore vocis ejus, et sonum de ore illius procedentem.

³Subter omnes cælos ipse considerat, et lumen illius super terminos terræ.

⁴Post eum rugiet sonitus ; tonabit voce magnitudinis suæ : et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus.

⁵Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia ;

⁶qui præcipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ ;

⁷qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.

⁸Ingredietur bestia latibulum, et in antro suo morabitur.

⁹Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.

¹⁰Flante Deo, concrescit gelu, et rursum latissimæ funduntur aquæ.

¹¹Frumentum desiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum.

¹²Quæ lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum :

¹³sive in una tribu, sive in terra sua, sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri.

¹⁴Ausculta hæc, Job : sta, et considera mirabilia Dei.

¹⁵Numquid scis quando præceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus ?

¹⁶Numquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias ?

¹⁷Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra austro ?

¹⁸Tu forsitan cum eo fabricatus es cælos, qui solidissimi quasi ære fusi sunt.

¹⁹Ostende nobis quid dicamus illi : nos quippe involvimur tenebris.

²⁰Quis narrabit ei quæ loquor ? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.

²¹At nunc non vident lucem : subito aër cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas.

²²Ab aquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio.

²³Digne eum invenire non possumus : magnus fortitudine, et judicio, et justitia : et enarrari non potest.

²⁴Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.