Iob 30 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Iob 30

¹nunc autem derident me iuniores tempore quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei

²quorum virtus manuum erat mihi pro nihilo et vita ipsa putabantur indigni

³egestate et fame steriles qui rodebant in solitudine squalentes calamitate et miseria

⁴et mandebant herbas et arborum cortices et radix iuniperorum erat cibus eorum

⁵qui de convallibus ista rapientes cum singula repperissent ad ea cum clamore currebant

⁶in desertis habitabant torrentium et in cavernis terrae vel super glaream

⁷qui inter huiuscemodi laetabantur et esse sub sentibus delicias conputabant

⁸filii stultorum et ignobilium et in terra penitus non parentes

⁹nunc in eorum canticum versus sum et factus sum eis proverbium

¹⁰abominantur me et longe fugiunt a me et faciem meam conspuere non verentur

¹¹faretram enim suam aperuit et adflixit me et frenum posuit in os meum

¹²ad dexteram orientis calamitatis meae ilico surrexerunt pedes meos subverterunt et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis

¹³dissipaverunt itinera mea insidiati sunt mihi et praevaluerunt et non fuit qui ferret auxilium

¹⁴quasi rupto muro et aperta ianua inruerunt super me et ad meas miserias devoluti sunt

¹⁵redactus sum in nihili abstulisti quasi ventus desiderium meum et velut nubes pertransiit salus mea

¹⁶nunc autem in memet ipso marcescit anima mea et possident me dies adflictionis

¹⁷nocte os meum perforatur doloribus et qui me comedunt non dormiunt

¹⁸in multitudine eorum consumitur vestimentum meum et quasi capitio tunicae sic cinxerunt me

¹⁹conparatus sum luto et adsimilatus favillae et cineri

²⁰clamo ad te et non exaudis me sto et non respicis me

²¹mutatus es mihi in crudelem et in duritia manus tuae adversaris mihi

²²elevasti me et quasi super ventum ponens elisisti me valide

²³scio quia morti tradas me ubi constituta domus est omni viventi

²⁴verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam et si corruerint ipse salvabis

²⁵flebam quondam super eum qui adflictus erat et conpatiebatur anima mea pauperi

²⁶expectabam bona et venerunt mihi mala praestolabar lucem et eruperunt tenebrae

²⁷interiora mea efferbuerunt absque ulla requie praevenerunt me dies adflictionis

²⁸maerens incedebam sine furore consurgens in turba clamavi

²⁹frater fui draconum et socius strutionum

³⁰cutis mea denigrata est super me et ossa mea aruerunt prae caumate

³¹versa est in luctum cithara mea et organum meum in vocem flentium

Iob 30

¹Nunc autem derident me juniores tempore, quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei :

²quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo, et vita ipsa putabantur indigni :

³egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine, squallentes calamitate et miseria.

⁴Et mandebant herbas, et arborum cortices, et radix juniperorum erat cibus eorum :

⁵qui de convallibus ista rapientes, cum singula reperissent, ad ea cum clamore currebant.

⁶In desertis habitabant torrentium, et in cavernis terræ, vel super glaream :

⁷qui inter hujuscemodi lætabantur, et esse sub sentibus delicias computabant :

⁸filii stultorum et ignobilium, et in terra penitus non parentes.

⁹Nunc in eorum canticum versus sum, et factus sum eis in proverbium.

¹⁰Abominantur me, et longe fugiunt a me, et faciem meam conspuere non verentur.

¹¹Pharetram enim suam aperuit, et afflixit me, et frenum posuit in os meum.

¹²Ad dexteram orientis calamitates meæ illico surrexerunt : pedes meos subverterunt, et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis.

¹³Dissipaverunt itinera mea ; insidiati sunt mihi, et prævaluerunt : et non fuit qui ferret auxilium.

¹⁴Quasi rupto muro, et aperta janua, irruerunt super me, et ad meas miserias devoluti sunt.

¹⁵Redactus sum in nihilum : abstulisti quasi ventus desiderium meum, et velut nubes pertransiit salus mea.

¹⁶Nunc autem in memetipso marcescit anima mea, et possident me dies afflictionis.

¹⁷Nocte os meum perforatur doloribus, et qui me comedunt, non dormiunt.

¹⁸In multitudine eorum consumitur vestimentum meum, et quasi capitio tunicæ succinxerunt me.

¹⁹Comparatus sum luto, et assimilatus sum favillæ et cineri.

²⁰Clamo ad te, et non exaudis me : sto, et non respicis me.

²¹Mutatus es mihi in crudelem, et in duritia manus tuæ adversaris mihi.

²²Elevasti me, et quasi super ventum ponens ; elisisti me valide.

²³Scio quia morti trades me, ubi constituta est domus omni viventi.

²⁴Verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam : et si corruerint, ipse salvabis.

²⁵Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi.

²⁶Expectabam bona, et venerunt mihi mala : præstolabar lucem, et eruperunt tenebræ.

²⁷Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie : prævenerunt me dies afflictionis.

²⁸Mœrens incedebam sine furore ; consurgens, in turba clamabam.

²⁹Frater fui draconum, et socius struthionum.

³⁰Cutis mea denigrata est super me, et ossa mea aruerunt præ caumate.

³¹Versa est in luctum cithara mea, et organum meum in vocem flentium.