Iob 29 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Iob 29

¹addidit quoque Iob adsumens parabolam suam et dixit

²quis mihi tribuat ut sim iuxta menses pristinos secundum dies quibus Deus custodiebat me

³quando splendebat lucerna eius super caput meum et ad lumen eius ambulabam in tenebris

⁴sicut fui in diebus adulescentiae meae quando secreto Deus erat in tabernaculo meo

⁵quando erat Omnipotens mecum et in circuitu meo pueri mei

⁶quando lavabam pedes meos butyro et petra fundebat mihi rivos olei

⁷quando procedebam ad portam civitatis et in platea parabant cathedram mihi

⁸videbant me iuvenes et abscondebantur et senes adsurgentes stabant

⁹principes cessabant loqui et digitum superponebant ori suo

¹⁰vocem suam cohibebant duces et lingua eorum gutturi suo adherebat

¹¹auris audiens beatificabat me et oculus videns testimonium reddebat mihi

¹²quod liberassem pauperem vociferantem et pupillum cui non esset adiutor

¹³benedictio perituri super me veniebat et cor viduae consolatus sum

¹⁴iustitia indutus sum et vestivit me sicut vestimento et diademate iudicio meo

¹⁵oculus fui caeco et pes claudo

¹⁶pater eram pauperum et causam quam nesciebam diligentissime investigabam

¹⁷conterebam molas iniqui et de dentibus illius auferebam praedam

¹⁸dicebamque in nidulo meo moriar et sicut palma multiplicabo dies

¹⁹radix mea aperta est secus aquas et ros morabitur in messione mea

²⁰gloria mea semper innovabitur et arcus meus in manu mea instaurabitur

²¹qui me audiebant expectabant sententiam et intenti tacebant ad consilium meum

²²verbis meis addere nihil audebant et super illos stillabat eloquium meum

²³expectabant me sicut pluviam et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum

²⁴si quando ridebam ad eos non credebant et lux vultus mei non cadebat in terram

²⁵si voluissem ire ad eos sedebam primus cumque sederem quasi rex circumstante exercitu eram tamen maerentium consolator

Iob 29

¹Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit :

²Quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos, secundum dies quibus Deus custodiebat me ?

³Quando splendebat lucerna ejus super caput meum, et ad lumen ejus ambulabam in tenebris :

⁴sicut fui in diebus adolescentiæ meæ, quando secreto Deus erat in tabernaculo meo :

⁵quando erat Omnipotens mecum, et in circuitu meo pueri mei :

⁶quando lavabam pedes meos butyro, et petra fundebat mihi rivos olei :

⁷quando procedebam ad portam civitatis, et in platea parabant cathedram mihi.

⁸Videbant me juvenes, et abscondebantur : et senes assurgentes stabant.

⁹Principes cessabant loqui, et digitum superponebant ori suo.

¹⁰Vocem suam cohibebant duces, et lingua eorum gutturi suo adhærebat.

¹¹Auris audiens beatificabat me, et oculus videns testimonium reddebat mihi :

¹²eo quod liberassem pauperem vociferantem, et pupillum cui non esset adjutor.

¹³Benedictio perituri super me veniebat, et cor viduæ consolatus sum.

¹⁴Justitia indutus sum, et vestivi me, sicut vestimento et diademate, judicio meo.

¹⁵Oculus fui cæco, et pes claudo.

¹⁶Pater eram pauperum, et causam quam nesciebam diligentissime investigabam.

¹⁷Conterebam molas iniqui, et de dentibus illius auferebam prædam.

¹⁸Dicebamque : In nidulo meo moriar, et sicut palma multiplicabo dies.

¹⁹Radix mea aperta est secus aquas, et ros morabitur in messione mea.

²⁰Gloria mea semper innovabitur, et arcus meus in manu mea instaurabitur.

²¹Qui me audiebant, expectabant sententiam, et intenti tacebant ad consilium meum.

²²Verbis meis addere nihil audebant, et super illos stillabat eloquium meum.

²³Expectabant me sicut pluviam, et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.

²⁴Siquando ridebam ad eos, non credebant : et lux vultus mei non cadebat in terram.

²⁵Si voluissem ire ad eos, sedebam primus : cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu, eram tamen mœrentium consolator.