Iob 14 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Iob 14

¹homo natus de muliere brevi vivens tempore repletus multis miseriis

²quasi flos egreditur et conteritur et fugit velut umbra et numquam in eodem statu permanet

³et dignum ducis super huiuscemodi aperire oculos tuos et adducere eum tecum in iudicium

⁴quis potest facere mundum de inmundo conceptum semine nonne tu qui solus es

⁵breves dies hominis sunt numerus mensuum eius apud te est constituisti terminos eius qui praeterire non poterunt

⁶recede paululum ab eo ut quiescat donec optata veniat sicut mercennarii dies eius

⁷lignum habet spem si praecisum fuerit rursum virescit et rami eius pullulant

⁸si senuerit in terra radix eius et in pulvere emortuus fuerit truncus illius

⁹ad odorem aquae germinabit et faciet comam quasi cum primum plantatum est

¹⁰homo vero cum mortuus fuerit et nudatus atque consumptus ubi quaeso est

¹¹quomodo si recedant aquae de mari et fluvius vacuefactus arescat

¹²sic homo cum dormierit non resurget donec adteratur caelum non evigilabit nec consurget de somno suo

¹³quis mihi hoc tribuat ut in inferno protegas me ut abscondas me donec pertranseat furor tuus et constituas mihi tempus in quo recorderis mei

¹⁴putasne mortuus homo rursum vivet cunctis diebus quibus nunc milito expecto donec veniat inmutatio mea

¹⁵vocabis et ego respondebo tibi operi manuum tuarum porriges dexteram

¹⁶tu quidem gressus meos dinumerasti sed parces peccatis meis

¹⁷signasti quasi in sacculo delicta mea sed curasti iniquitatem meam

¹⁸mons cadens defluet et saxum transfertur de loco suo

¹⁹lapides excavant aquae et adluvione paulatim terra consumitur et homines ergo similiter perdes

²⁰roborasti eum paululum ut in perpetuum pertransiret inmutabis faciem eius et emittes eum

²¹sive nobiles fuerint filii eius sive ignobiles non intelleget

²²attamen caro eius dum vivet dolebit et anima illius super semet ipso lugebit

Iob 14

¹Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis.

²Qui quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet.

³Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos, et adducere eum tecum in judicium ?

⁴Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine ? nonne tu qui solus es ?

⁵Breves dies hominis sunt : numerus mensium ejus apud te est : constituisti terminos ejus, qui præteriri non poterunt.

⁶Recede paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, sicut mercenarii, dies ejus.

⁷Lignum habet spem : si præcisum fuerit, rursum virescit, et rami ejus pullulant.

⁸Si senuerit in terra radix ejus, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,

⁹ad odorem aquæ germinabit, et faciet comam, quasi cum primum plantatum est.

¹⁰Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus, atque consumptus, ubi, quæso, est ?

¹¹Quomodo si recedant aquæ de mari, et fluvius vacuefactus arescat :

¹²sic homo, cum dormierit, non resurget : donec atteratur cælum, non evigilabit, nec consurget de somno suo.

¹³Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me donec pertranseat furor tuus, et constituas mihi tempus in quo recorderis mei ?

¹⁴Putasne mortuus homo rursum vivat ? cunctis diebus quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea.

¹⁵Vocabis me, et ego respondebo tibi : operi manuum tuarum porriges dexteram.

¹⁶Tu quidem gressus meos dinumerasti : sed parce peccatis meis.

¹⁷Signasti quasi in sacculo delicta mea, sed curasti iniquitatem meam.

¹⁸Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo :

¹⁹lapides excavant aquæ, et alluvione paulatim terra consumitur : et hominem ergo similiter perdes.

²⁰Roborasti eum paululum, ut in perpetuum transiret : immutabis faciem ejus, et emittes eum.

²¹Sive nobiles fuerint filii ejus, sive ignobiles, non intelliget.

²²Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit, et anima illius super semetipso lugebit.