Iob 10 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Iob 10

¹taedet animam meam vitae meae dimittam adversum me eloquium meum loquar in amaritudine animae meae

²dicam Deo noli me condemnare indica mihi cur me ita iudices

³numquid bonum tibi videtur si calumnieris et opprimas me opus manuum tuarum et consilium impiorum adiuves

⁴numquid oculi carnei tibi sunt aut sicut videt homo et tu videbis

⁵numquid sicut dies hominis dies tui et anni tui sicut humana sunt tempora

⁶ut quaeras iniquitatem meam et peccatum meum scruteris

⁷et scias quia nihil impium fecerim cum sit nemo qui de manu tua possit eruere

⁸manus tuae plasmaverunt me et fecerunt me totum in circuitu et sic repente praecipitas me

⁹memento quaeso quod sicut lutum feceris me et in pulverem reduces me

¹⁰nonne sicut lac mulsisti me et sicut caseum me coagulasti

¹¹pelle et carnibus vestisti me et ossibus et nervis conpegisti me

¹²vitam et misericordiam tribuisti mihi et visitatio tua custodivit spiritum meum

¹³licet haec celes in corde tuo tamen scio quia universorum memineris

¹⁴si peccavi et ad horam pepercisti mihi cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris

¹⁵et si impius fuero vae mihi est et si iustus non levabo caput saturatus adflictione et miseria

¹⁶et propter superbiam quasi leaenam capies me reversusque mirabiliter me crucias

¹⁷instauras testes tuos contra me et multiplicas iram tuam adversum me et poenae militant in me

¹⁸quare de vulva eduxisti me qui utinam consumptus essem ne oculus me videret

¹⁹fuissem quasi qui non essem de utero translatus ad tumulum

²⁰numquid non paucitas dierum meorum finietur brevi dimitte ergo me ut plangam paululum dolorem meum

²¹antequam vadam et non revertar ad terram tenebrosam et opertam mortis caligine

²²terram miseriae et tenebrarum ubi umbra mortis et nullus ordo et sempiternus horror inhabitans

Iob 10

¹Tædet animam meam vitæ meæ ; dimittam adversum me eloquium meum : loquar in amaritudine animæ meæ.

²Dicam Deo : Noli me condemnare ; indica mihi cur me ita judices.

³Numquid bonum tibi videtur, si calumnieris me, et opprimas me opus manuum tuarum, et consilium impiorum adjuves ?

⁴Numquid oculi carnei tibi sunt ? aut sicut videt homo, et tu videbis ?

⁵Numquid sicut dies hominis dies tui, et anni tui sicut humana sunt tempora,

⁶ut quæras iniquitatem meam, et peccatum meum scruteris,

⁷et scias quia nihil impium fecerim, cum sit nemo qui de manu tua possit eruere ?

⁸Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me totum in circuitu : et sic repente præcipitas me ?

⁹Memento, quæso, quod sicut lutum feceris me, et in pulverem reduces me.

¹⁰Nonne sicut lac mulsisti me, et sicut caseum me coagulasti ?

¹¹Pelle et carnibus vestisti me ; ossibus et nervis compegisti me.

¹²Vitam et misericordiam tribuisti mihi, et visitatio tua custodivit spiritum meum.

¹³Licet hæc celes in corde tuo, tamen scio quia universorum memineris.

¹⁴Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris ?

¹⁵Et si impius fuero, væ mihi est ; et si justus, non levabo caput, saturatus afflictione et miseria.

¹⁶Et propter superbiam quasi leænam capies me, reversusque mirabiliter me crucias.

¹⁷Instauras testes tuos contra me, et multiplicas iram tuam adversum me, et pœnæ militant in me.

¹⁸Quare de vulva eduxisti me ? qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret.

¹⁹Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum.

²⁰Numquid non paucitas dierum meorum finietur brevi ? dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum,

²¹antequam vadam, et non revertar, ad terram tenebrosam, et opertam mortis caligine :

²²terram miseriæ et tenebrarum, ubi umbra mortis et nullus ordo, sed sempiternus horror inhabitat.