II Ad Corinthios 2

¹statui autem hoc ipse apud me ne iterum in tristitia venirem ad vos

²si enim ego contristo vos et quis est qui me laetificet nisi qui contristatur ex me

³et hoc ipsum scripsi ut non cum venero tristitiam super tristitiam habeam de quibus oportuerat me gaudere confidens in omnibus vobis quia meum gaudium omnium vestrum est

⁴nam ex multa tribulatione et angustia cordis scripsi vobis per multas lacrimas non ut contristemini sed ut sciatis quam caritatem habeo abundantius in vobis

⁵si quis autem contristavit non me contristavit sed ex parte ut non onerem omnes vos

⁶sufficit illi qui eiusmodi est obiurgatio haec quae fit a pluribus

⁷ita ut e contra magis donetis et consolemini ne forte abundantiori tristitia absorbeatur qui eiusmodi est

⁸propter quod obsecro vos ut confirmetis in illum caritatem

⁹ideo enim et scripsi ut cognoscam experimentum vestrum an in omnibus oboedientes sitis

¹⁰cui autem aliquid donatis et ego nam et ego quod donavi si quid donavi propter vos in persona Christi

¹¹ut non circumveniamur a Satana non enim ignoramus cogitationes eius

¹²cum venissem autem Troadem propter evangelium Christi et ostium mihi apertum esset in Domino

¹³non habui requiem spiritui meo eo quod non invenerim Titum fratrem meum sed valefaciens eis profectus sum in Macedoniam

¹⁴Deo autem gratias qui semper triumphat nos in Christo Iesu et odorem notitiae suae manifestat per nos in omni loco

¹⁵quia Christi bonus odor sumus Deo in his qui salvi fiunt et in his qui pereunt

¹⁶aliis quidem odor mortis in mortem aliis autem odor vitae in vitam et ad haec quis tam idoneus

¹⁷non enim sumus sicut plurimi adulterantes verbum Dei sed ex sinceritate sed sicut ex Deo coram Deo in Christo loquimur

II Ad Corinthios 2

¹Statui autem hoc ipsum apud me, ne iterum in tristitia venirem ad vos.

²Si enim ego contristo vos : et quis est, qui me lætificet, nisi qui contristatur ex me ?

³Et hoc ipsum scripsi vobis, ut non cum venero, tristitiam super tristitiam habeam, de quibus oportuerat me gaudere : confidens in omnibus vobis, quia meum gaudium, omnium vestrum est.

⁴Nam ex multa tribulatione et angustia cordis scripsi vobis per multas lacrimas : non ut contristemini, sed ut sciatis, quam caritatem habeam abundantius in vobis.

⁵Si quis autem contristavit, non me contristavit : sed ex parte, ut non onerem omnes vos.

⁶Sufficit illi, qui ejusmodi est, objurgatio hæc, quæ fit a pluribus :

⁷ita ut e contrario magis donetis, et consolemini, ne forte abundantiori tristitia absorbeatur qui ejusmodi est.

⁸Propter quod obsecro vos, ut confirmetis in illum caritatem.

⁹Ideo enim et scripsi, ut cognoscam experimentum vestrum, an in omnibus obedientes sitis.

¹⁰Cui autem aliquid donastis, et ego : nam et ego quod donavi, si quid donavi, propter vos in persona Christi,

¹¹ut non circumveniamur a Satana : non enim ignoramus cogitationes ejus.

¹²Cum venissem autem Troadem propter Evangelium Christi, et ostium mihi apertum esset in Domino,

¹³non habui requiem spiritui meo, eo quod non invenerim Titum fratrem meum, sed valefaciens eis, profectus sum in Macedoniam.

¹⁴Deo autem gratias, qui semper triumphat nos in Christo Jesu, et odorem notitiæ suæ manifestat per nos in omni loco :

¹⁵quia Christi bonus odor sumus Deo in iis qui salvi fiunt, et in iis qui pereunt :

¹⁶aliis quidem odor mortis in mortem : aliis autem odor vitæ in vitam. Et ad hæc quis tam idoneus ?

¹⁷non enim sumus sicut plurimi, adulterantes verbum Dei, sed ex sinceritate, sed sicut ex Deo, coram Deo, in Christo loquimur.