II Ad Corinthios 1

¹Paulus apostolus Iesu Christi per voluntatem Dei et Timotheus frater ecclesiae Dei quae est Corinthi cum sanctis omnibus qui sunt in universa Achaia

²gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo

³benedictus Deus et Pater Domini nostri Iesu Christi Pater misericordiarum et Deus totius consolationis

⁴qui consolatur nos in omni tribulatione nostra ut possimus et ipsi consolari eos qui in omni pressura sunt per exhortationem qua exhortamur et ipsi a Deo

⁵quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis ita et per Christum abundat consolatio nostra

⁶sive autem tribulamur pro vestra exhortatione et salute sive exhortamur pro vestra exhortatione quae operatur in tolerantia earundem passionum quas et nos patimur

⁷et spes nostra firma pro vobis scientes quoniam sicut socii passionum estis sic eritis et consolationis

⁸non enim volumus ignorare vos fratres de tribulatione nostra quae facta est in Asia quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem ita ut taederet nos etiam vivere

⁹sed ipsi in nobis ipsis responsum mortis habuimus ut non simus fidentes in nobis sed in Deo qui suscitat mortuos

¹⁰qui de tantis periculis eripuit nos et eruet in quem speramus quoniam et adhuc eripiet

¹¹adiuvantibus et vobis in oratione pro nobis ut ex multis personis eius quae in nobis est donationis per multos gratiae agantur pro nobis

¹²nam gloria nostra haec est testimonium conscientiae nostrae quod in simplicitate et sinceritate Dei et non in sapientia carnali sed in gratia Dei conversati sumus in mundo abundantius autem ad vos

¹³non enim alia scribimus vobis quam quae legistis et cognoscitis spero autem quod usque in finem cognoscetis

¹⁴sicut et cognovistis nos ex parte quia gloria vestra sumus sicut et vos nostra in die Domini nostri Iesu Christi

¹⁵et hac confidentia volui prius venire ad vos ut secundam gratiam haberetis

¹⁶et per vos transire in Macedoniam et iterum a Macedonia venire ad vos et a vobis deduci in Iudaeam

¹⁷cum hoc ergo voluissem numquid levitate usus sum aut quae cogito secundum carnem cogito ut sit apud me est et non

¹⁸fidelis autem Deus quia sermo noster qui fit apud vos non est in illo est et non

¹⁹Dei enim Filius Iesus Christus qui in vobis per nos praedicatus est per me et Silvanum et Timotheum non fuit est et non sed est in illo fuit

²⁰quotquot enim promissiones Dei sunt in illo est ideo et per ipsum amen Deo ad gloriam nostram

²¹qui autem confirmat nos vobiscum in Christum et qui unxit nos Deus

²²et qui signavit nos et dedit pignus Spiritus in cordibus nostris

²³ego autem testem Deum invoco in animam meam quod parcens vobis non veni ultra Corinthum

²⁴non quia dominamur fidei vestrae sed adiutores sumus gaudii vestri nam fide stetistis

II Ad Corinthios 1

¹Paulus, Apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, et Timotheus frater, ecclesiæ Dei, quæ est Corinthi cum omnibus sanctis, qui sunt in universa Achaia.

²Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo.

³Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, Pater misericordiarum, et Deus totius consolationis,

⁴qui consolatur nos in omni tribulatione nostra : ut possimus et ipsi consolari eos qui in omni pressura sunt, per exhortationem, qua exhortamur et ipsi a Deo.

⁵Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis : ita et per Christum abundat consolatio nostra.

⁶Sive autem tribulamur pro vestra exhortatione et salute, sive consolamur pro vestra consolatione, sive exhortamur pro vestra exhortatione et salute, quæ operatur tolerantiam earumdem passionum, quas et nos patimur :

⁷ut spes nostra firma sit pro vobis : scientes quod sicut socii passionum estis, sic eritis et consolationis.

⁸Non enim volumus ignorare vos, fratres, de tribulatione nostra, quæ facta est in Asia, quoniam supra modum gravati sumus supra virtutem, ita ut tæderet nos etiam vivere.

⁹Sed ipsi in nobismetipsis responsum mortis habuimus, ut non simus fidentes in nobis, sed in Deo, qui suscitat mortuos :

¹⁰qui de tantis periculis nos eripuit, et eruit : in quem speramus quoniam et adhuc eripiet,

¹¹adjuvantibus et vobis in oratione pro nobis : ut ex multorum personis, ejus quæ in nobis est donationis, per multos gratiæ agantur pro nobis.

¹²Nam gloria nostra hæc est : testimonium conscientiæ nostræ, quod in simplicitate cordis et sinceritate Dei, et non in sapientia carnali, sed in gratia Dei, conversati sumus in hoc mundo : abundantius autem ad vos.

¹³Non enim alia scribimus vobis, quam quæ legistis, et cognovistis. Spero autem quod usque in finem cognoscetis,

¹⁴sicut et cognovistis nos ex parte, quod gloria vestra sumus, sicut et vos nostra, in die Domini nostri Jesu Christi.

¹⁵Et hac confidentia volui prius venire ad vos, ut secundam gratiam haberetis :

¹⁶et per vos transire in Macedoniam, et iterum a Macedonia venire ad vos, et a vobis deduci in Judæam.

¹⁷Cum ergo hoc voluissem, numquid levitate usus sum ? aut quæ cogito, secundum carnem cogito, ut sit apud me Est et Non ?

¹⁸Fidelis autem Deus, quia sermo noster, qui fuit apud vos, non est in illo Est et Non.

¹⁹Dei enim Filius Jesus Christus, qui in vobis per nos prædicatus est, per me, et Silvanum, et Timotheum, non fuit Est et Non, sed Est in illo fuit.

²⁰Quotquot enim promissiones Dei sunt, in illo Est : ideo et per ipsum Amen Deo ad gloriam nostram.

²¹Qui autem confirmat nos vobiscum in Christo, et qui unxit nos Deus :

²²qui et signavit nos, et dedit pignus Spiritus in cordibus nostris.

²³Ego autem testem Deum invoco in animam meam, quod parcens vobis, non veni ultra Corinthum : non quia dominamur fidei vestæ, sed adjutores sumus gaudii vestri : nam fide statis.

²⁴