Iacobi 3

¹nolite plures magistri fieri fratres mei scientes quoniam maius iudicium sumitis

²in multis enim offendimus omnes si quis in verbo non offendit hic perfectus est vir potens etiam freno circumducere totum corpus

³si autem equorum frenos in ora mittimus ad consentiendum nobis et omne corpus illorum circumferimus

⁴ecce et naves cum magnae sint et a ventis validis minentur circumferuntur a modico gubernaculo ubi impetus dirigentis voluerit

⁵ita et lingua modicum quidem membrum est et magna exultat ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit

⁶et lingua ignis est universitas iniquitatis lingua constituitur in membris nostris quae maculat totum corpus et inflammat rotam nativitatis nostrae inflammata a gehenna

⁷omnis enim natura bestiarum et volucrum et serpentium etiam ceterorum domantur et domita sunt a natura humana

⁸linguam autem nullus hominum domare potest inquietum malum plena veneno mortifero

⁹in ipsa benedicimus Dominum et Patrem et in ipsa maledicimus homines qui ad similitudinem Dei facti sunt

¹⁰ex ipso ore procedit benedictio et maledictio non oportet fratres mei haec ita fieri

¹¹numquid fons de eodem foramine emanat dulcem et amaram aquam

¹²numquid potest fratres mei ficus olivas facere aut vitis ficus sic neque salsa dulcem potest facere aquam

¹³quis sapiens et disciplinatus inter vos ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiae

¹⁴quod si zelum amarum habetis et contentiones in cordibus vestris nolite gloriari et mendaces esse adversus veritatem

¹⁵non est ista sapientia desursum descendens sed terrena animalis diabolica

¹⁶ubi enim zelus et contentio ibi inconstantia et omne opus pravum

¹⁷quae autem desursum est sapientia primum quidem pudica est deinde pacifica modesta suadibilis plena misericordia et fructibus bonis non iudicans sine simulatione

¹⁸fructus autem iustitiae in pace seminatur facientibus pacem

Iacobi 3

¹Nolite plures magistri fieri fratres mei, scientes quoniam majus judicium sumitis.

²In multis enim offendimus omnes. Si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir : potest etiam freno circumducere totum corpus.

³Si autem equis frena in ora mittimus ad consentiendum nobis, et omne corpus illorum circumferimus.

⁴Ecce et naves, cum magnæ sint, et a ventis validis minentur, circumferuntur a modico gubernaculo ubi impetus dirigentis voluerit.

⁵Ita et lingua modicum quidem membrum est, et magna exaltat. Ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit !

⁶Et lingua ignis est, universitas iniquitatis. Lingua constituitur in membris nostris, quæ maculat totum corpus, et inflammat rotam nativitatis nostræ inflammata a gehenna.

⁷Omnis enim natura bestiarum, et volucrum, et serpentium, et ceterorum domantur, et domita sunt a natura humana :

⁸linguam autem nullus hominum domare potest : inquietum malum, plena veneno mortifero.

⁹In ipsa benedicimus Deum et Patrem : et in ipsa maledicimus homines, qui ad similitudinem Dei facti sunt.

¹⁰Ex ipso ore procedit benedictio et maledictio. Non oportet, fratres mei, hæc ita fieri.

¹¹Numquid fons de eodem foramine emanat dulcem et amaram aquam ?

¹²Numquid potest, fratres mei, ficus uvas facere, aut vitis ficus ? Sic neque salsa dulcem potest facere aquam.

¹³Quis sapiens et disciplinatus inter vos ? Ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiæ.

¹⁴Quod si zelum amarum habetis, et contentiones sint in cordibus vestris : nolite gloriari, et mendaces esse adversus veritatem :

¹⁵non est enim ista sapientia desursum descendens : sed terrena, animalis, diabolica.

¹⁶Ubi enim zelus et contentio, ibi inconstantia et omne opus pravum.

¹⁷Quæ autem desursum est sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonis consentiens, plena misericordia et fructibus bonis, non judicans, sine simulatione.

¹⁸Fructus autem justitiæ, in pace seminatur, facientibus pacem.