Ecclesiasticus 20

¹quam bonum est arguere quam irasci et confitentem in oratione non prohibere

²concupiscentia spadonis devirginavit iuvenem

³sic qui facit per vim iudicium inique

⁴quam bonum est correptum manifestare paenitentiam sic enim effugies voluntarium peccatum est tacens qui invenitur sapiens

⁵et est odibilis qui procax est ad loquendum

⁶est autem tacens non habens sensum loquellae et est tacens sciens tempus apti temporis

⁷homo sapiens tacebit usque ad tempus lascivus autem et inprudens non servabunt tempus

⁸qui multis utitur verbis laedit animam suam et qui potestatem sibi adsumit iniuste odietur

⁹est processio in malis viro indisciplinato et est inventio in detrimentum

¹⁰est datus qui non sit utilis et est datus cuius retributio duplex

¹¹est propter gloriam minoratio et est qui ab humilitate levavit caput

¹²est qui multa redimat modico pretio et restituens ea septuplum

¹³sapiens in verbis se ipsum amabilem facit gratiae autem fatuorum effundentur

¹⁴datus insipientis non erit utilis tibi oculi enim illius septimplices sunt

¹⁵exigua dabit et multa inproperabit et apertio oris illius inflammatio est

¹⁶hodie fenerat quis et cras expetit et odibilis homo huiusmodi

¹⁷fatuo non erit amicus et non erit gratia bonis illius

¹⁸qui enim edunt panem illius falsi linguae sunt quotiens et quanti inridebunt eum

¹⁹neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit similiter et quod non erat habendum

²⁰lapsus falsae linguae quasi qui pavimento cadens nam et sic casus malorum festinanter venient

²¹homo acharis quasi fabula vana in ore indisciplinatorum adsidua erit

²²ex ore fatui reprobabitur parabola non enim dicit illam in tempore suo

²³est qui vetatur peccare ab inopia et in requie sua stimulabitur

²⁴est qui perdit animam suam prae confusione et ab inprudenti persona perdet eam personae autem acceptione perdet se

²⁵est qui prae confusione promittit amico et lucratus est eum inimicum gratis

²⁶obprobrium nequa in homine mendacium et in ore indisciplinatorum adsidue erit

²⁷potius furem quam adsiduitas viri mendacis perditionem autem ambo hereditabunt

²⁸mores hominum mendacium sine honore et confusio illius cum ipso sine intermissione

²⁹verbum parabolarum sapiens in verbis producet se ipsum et homo prudens placebit magnatis

³⁰qui operatur terram suam inaltabit acervum fructuum et qui operatur iustitiam ipse exaltabitur qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem

³¹xenia et dona excaecant oculos iudicum et quasi mutus in ore avertit correptiones eorum

³²sapientia absconsa et thesaurus invisus quae utilitas in utrisque

³³melius in hominibus qui abscondent insipientiam suam quam qui abscondunt sapientiam suam

Ecclesiasticus 20

¹Quam bonum est arguere, quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere !

²Concupiscentia spadonis devirginabit juvenculam :

³sic qui facit per vim judicium iniquum.

⁴Quam bonum est correptum manifestare pœnitentiam ! sic enim effugies voluntarium peccatum.

⁵Est tacens qui invenitur sapiens : et est odibilis qui procax est ad loquendum.

⁶Est tacens non habens sensum loquelæ : et est tacens sciens tempus aptum.

⁷Homo sapiens tacebit usque ad tempus : lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.

⁸Qui multis utitur verbis lædet animam suam : et qui potestatem sibi sumit injuste, odietur.

⁹Est processio in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum.

¹⁰Est datum quod non est utile, et est datum cujus retributio duplex.

¹¹Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levabit caput.

¹²Est qui multa redimat modico pretio, et restituens ea in septuplum.

¹³Sapiens in verbis seipsum amabilem facit : gratiæ autem fatuorum effundentur.

¹⁴Datus insipientis non erit utilis tibi : oculi enim illius septemplices sunt.

¹⁵Exigua dabit, et multa improperabit : et apertio oris illius inflammatio est.

¹⁶Hodie fœneratur quis, et cras expetit : odibilis est homo hujusmodi.

¹⁷Fatuo non erit amicus, et non erit gratia bonis illius :

¹⁸qui enim edunt panem illius, falsæ linguæ sunt. Quoties et quanti irridebunt eum !

¹⁹neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit ; similiter et quod non erat habendum.

²⁰Lapsus falsæ linguæ quasi qui in pavimento cadens : sic casus malorum festinanter veniet.

²¹Homo acharis quasi fabula vana, in ore indisciplinatorum assidua erit.

²²Ex ore fatui reprobabitur parabola : non enim dicit illam in tempore suo.

²³Est qui vetatur peccare præ inopia, et in requie sua stimulabitur.

²⁴Est qui perdet animam suam præ confusione, et ab imprudenti persona perdet eam : personæ autem acceptione perdet se.

²⁵Est qui præ confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis.

²⁶Opprobrium nequam in homine mendacium : et in ore indisciplinatorum assidue erit.

²⁷Potior fur quam assiduitas viri mendacis : perditionem autem ambo hæreditabunt.

²⁸Mores hominum mendacium sine honore, et confusio illorum cum ipsis sine intermissione.

²⁹Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis.

³⁰Qui operatur terram suam inaltabit acervum frugum, et qui operatur justitiam, ipse exaltabitur : qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem.

³¹Xenia et dona excæcant oculos judicum, et quasi mutus, in ore avertit correptiones eorum.

³²Sapientia absconsa, et thesaurus invisus, quæ utilitas in utrisque ?

³³Melior est qui celat insipientiam suam, quam homo qui abscondit sapientiam suam.