Ecclesiasticus 18 Comparatio: Vulgate vs Clementine Vulgate

Ecclesiasticus 18

¹qui vivit in aeternum creavit omnia simul Deus solus iustificabitur et manet invictus rex in aeternum

²quis sufficit enarrare opera illius

³quis enim investigabit magnalia eius

⁴virtutem autem magnitudinis eius quis enuntiabit et quis adiciet enarrare misericordiam eius

⁵non est minuere neque adicere nec est invenire magnalia Dei

⁶cum consummaverit homo tunc incipit et cum quieverit operabitur

⁷quid homo et quae gratia illius et quid bonum aut quid nequam illius

⁸numerus dierum hominum multum centum anni quasi guttae aquae a mare et sicut calculus harenae sic exigui anni in die aevi

⁹propter hoc patiens est Deus in illis et effudit super eos misericordiam suam

¹⁰vidit praesumptionem cordis illorum quoniam mala est et cognovit subversionem illorum quoniam nequa est

¹¹ideo adimplevit propitiationem suam in illis et ostendit illis viam aequitatis

¹²miseratio hominis circa proximum suum misericordia autem Dei super omnem carnem

¹³qui misericordiam habet et docet erudit quasi pastor gregem suum

¹⁴misereatur excipiens doctrinam miserationis et qui festinant in iudiciis eius

¹⁵fili in bonis non des querellam et omni dato non des tristitiam verbi mali

¹⁶nonne ardorem refrigerabit ros sic et verbum melius quam datus

¹⁷nonne ecce verbum super datum bonum et utraque cum homine iustificato

¹⁸stultus achariter inproperabit et datus indisciplinati tabescere facit oculos

¹⁹ante iudicium para iustitiam tibi et antequam loquaris disce

²⁰ante languorem adhibe medicinam et ante iudicium interroga te ipsum et in conspectu Dei invenies propitiationem

²¹ante languorem humilia te et in tempore infirmitatum ostende conversationem tuam

²²non inpediaris operari semper et non veteris usque ad mortem iustificari quoniam merces Dei manet in aeternum

²³ante orationem praepara animam tuam et noli esse quasi homo qui temptat Deum

²⁴memento irae in die consummationis et tempus retributionis in conversatione facies

²⁵memento paupertatis in tempore abundantiae et necessitatem paupertatis in die divitiarum

²⁶a mane usque ad vesperam mutatur tempus et haec omnia citata in oculis Dei

²⁷homo sapiens in omnibus metuet et in diebus delictorum adtendet ab inertia

²⁸omnis astutus agnovit sapientiam et invenienti eam dabit confessionem

²⁹sensati in verbis et ipsi sapienter egerunt et intellexerunt veritatem et iustitiam et inploraverunt proverbia et iudicia

³⁰de continentia animae post concupiscentias tuas non eas et a voluntate tua avertere

³¹si praestes animae tuae concupiscentiam eius faciet te in gaudium inimicis

³²ne oblecteris in turbis nec in modicis ad duas est enim commissio illorum

³³ne fueris mediocris in contentione ex fenore et non est tibi nihil in sacculo eris enim invidus tuae vitae

Ecclesiasticus 18

¹Qui vivet in æternum creavit omnia simul. Deus solus justificabitur, et manet invictus rex in æternum.

²Quis sufficit enarrare opera illius ?

³quis enim investigabit magnalia ejus ?

⁴virtutem autem magnitudinis ejus quis enuntiabit ? aut quis adjiciet enarrare misericordiam ejus ?

⁵Non est minuere neque adjicere, nec est invenire magnalia Dei.

⁶Cum consummaverit homo, tunc incipiet : et cum quieverit, aporiabitur.

⁷Quid est homo ? et quæ est gratia illius ? et quid bonum aut quid nequam illius ?

⁸Numerus dierum hominum, ut multum centum anni, quasi gutta aquæ maris deputati sunt : et sicut calculus arenæ, sic exigui anni in die ævi.

⁹Propter hoc patiens est Deus in illis, et effundit super eos misericordiam suam.

¹⁰Vidit præsumptionem cordis eorum, quoniam mala est : et cognovit subversionem illorum, quoniam nequam est.

¹¹Ideo adimplevit propitiationem suam in illis, et ostendit eis viam æquitatis.

¹²Miseratio hominis circa proximum suum : misericordia autem Dei super omnem carnem.

¹³Qui misericordiam habet, docet et erudit quasi pastor gregem suum.

¹⁴Miseretur excipientis doctrinam miserationis, et qui festinat in judiciis ejus.

¹⁵Fili, in bonis non des querelam, et in omni dato non des tristitiam verbi mali.

¹⁶Nonne ardorem refrigerabit ros ? sic et verbum melius quam datum.

¹⁷Nonne ecce verbum super datum bonum ? sed utraque cum homine justificato.

¹⁸Stultus acriter improperabit : et datus indisciplinati tabescere facit oculos.

¹⁹Ante judicium para justitiam tibi, et antequam loquaris, disce.

²⁰Ante languorem adhibe medicinam : et ante judicium interroga teipsum, et in conspectu Dei invenies propitiationem.

²¹Ante languorem humilia te, et in tempore infirmitatis ostende conversationem tuam.

²²Non impediaris orare semper, et ne verearis usque ad mortem justificari, quoniam merces Dei manet in æternum.

²³Ante orationem præpara animam tuam, et noli esse quasi homo qui tentat Deum.

²⁴Memento iræ in die consummationis, et tempus retributionis in conversatione faciei.

²⁵Memento paupertatis in tempore abundantiæ, et necessitatum paupertatis in die divitiarum.

²⁶A mane usque ad vesperam immutabitur tempus, et hæc omnia citata in oculis Dei.

²⁷Homo sapiens in omnibus metuet, et in diebus delictorum attendet ab inertia.

²⁸Omnis astutus agnoscit sapientiam, et invenienti eam dabit confessionem.

²⁹Sensati in verbis et ipsi sapienter egerunt, et intellexerunt veritatem et justitiam, et impluerunt proverbia et judicia.

³⁰Post concupiscentias tuas non eas, et a voluntate tua avertere.

³¹Si præstes animæ tuæ concupiscentias ejus, faciat te in gaudium inimicis tuis.

³²Ne oblecteris in turbis nec in modicis : assidua enim est commissio illorum.

³³Ne fueris mediocris in contentione ex fœnore, et est tibi nihil in sacculo : eris enim invidus vitæ tuæ.