Ecclesiasticus 17

¹Deus creavit de terra hominem et secundum imaginem suam fecit illum

²et iterum convertit illum in ipsam et secundum se vestivit illum virtutem

³numerum dierum et tempus dedit illi et dedit illi potestatem eorum quae sunt super terram

⁴posuit timorem illius super omnem carnem et dominatus est bestiarum et volatilium

⁵creavit ex ipso adiutorium similem ipsi consilium et linguam et oculos aures et cor dedit illis excogitandi et disciplinam intellectus replevit illos

⁶creavit illis scientiam spiritus sensum implevit cor illorum et mala et bona ostendit illis

⁷posuit oculum ipsorum super corda illorum ostendere illis magnalia operum suorum

⁸et nomen sanctificationis conlaudent et gloriari in mirabilibus illius et magnalia enarrent operum eius

⁹addidit illis disciplinam et legem vitae hereditavit illos

¹⁰testamentum aeternum constituit cum illis et iudicia sua ostendit illis

¹¹et magnalia honoris eius vidit oculus illorum et honorem vocis audierunt aures illorum et dixit illis adtendite ab omni iniquo

¹²et mandavit illis unicuique de proximo

¹³viae illorum coram ipso sunt semper non sunt absconsae ab oculis ipsius

¹⁴in unamquamque gentem praeposuit rectorem

¹⁵et pars Dei Israhel facta est manifesta

¹⁶omnia opera illorum velut sol in conspectu Dei et oculi eius sine intermissione inspicientes in viis eorum

¹⁷non sunt absconsa testamenta per iniquitatem eorum et omnes iniquitates eorum in conspectu Dei

¹⁸elemosyna viri quasi sacculum cum ipso et gratiam hominis quasi pupillam conservabit

¹⁹et postea resurget et retribuet illis retributionem unicuique in caput illorum et convertet in interiores partes terrae

²⁰paenitentibus autem dedit viam iustitiae et conrogavit deficientes sustinere et destinavit illis sortem veritatis

²¹convertere ad Deum et relinque peccata tua

²²precare ante faciem et minue offendiculum

²³refer te ad Dominum et avertere ab iniustitia et nimis odito execrationem

²⁴et cognosce iustitias et iudicia Dei et sta in sorte propositionis et orationis altissimi Dei

²⁵in partes vade saeculi sancti cum vivis et dantibus confessionem

²⁶non demoreris in errore impiorum a mortuo quasi nihil perit

²⁷confiteberis vivens vivus et sanus confiteberis et laudabis Deum et gloriaberis in miserationibus illius

²⁸quam magna misericordia Dei et propitiatio illius convertentibus ad se

²⁹nec enim omnia possunt esse in hominibus quoniam non est inmortalis filius hominis et in vanitate malitiae placuerunt

³⁰quid lucidius sole et hic deficiet aut quid nequius excogitabit caro et sanguis et hoc arguitur

³¹virtutem altitudinis caeli ipse conspicit et omnes homines terra et cinis

Ecclesiasticus 17

¹Deus creavit de terra hominem, et secundum imaginem suam fecit illum :

²et iterum convertit illum in ipsam, et secundum se vestivit illum virtute.

³Numerum dierum et tempus dedit illi, et dedit illi potestatem eorum quæ sunt super terram.

⁴Posuit timorem illius super omnem carnem, et dominatus est bestiarum et volatilium.

⁵Creavit ex ipso adjutorium simile sibi : consilium, et linguam, et oculos, et aures, et cor dedit illis excogitandi, et disciplina intellectus replevit illos.

⁶Creavit illis scientiam spiritus, sensu implevit cor illorum, et mala et bona ostendit illis.

⁷Posuit oculum suum super corda illorum, ostendere illis magnalia operum suorum :

⁸ut nomen sanctificationis collaudent, et gloriari in mirabilibus illius ; ut magnalia enarrent operum ejus.

⁹Addidit illis disciplinam, et legem vitæ hæreditavit illos.

¹⁰Testamentum æternum constituit cum illis, et justitiam et judicia sua ostendit illis.

¹¹Et magnalia honoris ejus vidit oculus illorum, et honorem vocis audierunt aures illorum. Et dixit illis : Attendite ab omni iniquo.

¹²Et mandavit illis unicuique de proximo suo.

¹³Viæ illorum coram ipso sunt semper : non sunt absconsæ ab oculis ipsius.

¹⁴In unamquamque gentem præposuit rectorem :

¹⁵et pars Dei Israël facta est manifesta.

¹⁶Et omnia opera illorum velut sol in conspectu Dei : et oculi ejus sine intermissione inspicientes in viis eorum.

¹⁷Non sunt absconsa testamenta per iniquitatem illorum, et omnes iniquitates eorum in conspectu Dei.

¹⁸Eleemosyna viri quasi signaculum cum ipso, et gratiam hominis quasi pupillam conservabit.

¹⁹Et postea resurget, et retribuet illis retributionem, unicuique in caput ipsorum, et convertet in interiores partes terræ.

²⁰Pœnitentibus autem dedit viam justitiæ, et confirmavit deficientes sustinere, et destinavit illis sortem veritatis.

²¹Convertere ad Dominum, et relinque peccata tua :

²²precare ante faciem Domini, et minue offendicula.

²³Revertere ad Dominum, et avertere ab injustitia tua, et nimis odito execrationem :

²⁴et cognosce justitias et judicia Dei, et sta in sorte propositionis, et orationis altissimi Dei.

²⁵In partes vade sæculi sancti, cum vivis et dantibus confessionem Deo.

²⁶Non demoreris in errore impiorum : ante mortem confitere : a mortuo, quasi nihil, perit confessio.

²⁷Confiteberis vivens, vivus et sanus confiteberis : et laudabis Deum, et gloriaberis in miserationibus illius.

²⁸Quam magna misericordia Domini, et propitiatio illius convertentibus ad se !

²⁹Nec enim omnia possunt esse in hominibus, quoniam non est immortalis filius hominis, et in vanitate malitiæ placuerunt.

³⁰Quid lucidius sole ? et hic deficiet ; aut quid nequius quam quod excogitavit caro et sanguis ? et hoc arguetur.

³¹Virtutem altitudinis cæli ipse conspicit : et omnes homines terra et cinis.