Ecclesiasticus 10

¹iudex sapiens vindicabit populum suum et principatus sensati stabilis erit

²secundum iudicem populi sic et ministri eius et qualis rector est civitatis tales et inhabitantes

³rex insipiens perdet populum suum et civitates inhabitabuntur per sensum prudentium

⁴in manu Dei potestas terrae et exclamabilis omnis iniquitas gentium et utilem rectorem in tempus suscitabit super illam

⁵in manu Dei potestas hominis et super faciem scribae inponet honorem suum

⁶omnis iniuriae proximi ne memineris et nihil agas in operibus iniuriae

⁷odibilis coram Deo et hominibus superbia et execrabilis omnis iniquitas gentium

⁸regnum a gente in gentem transfertur propter iniustitias et iniurias et contumelias et diversos dolos

⁹avaro autem nihil est scelestius quid superbit terra et cinis

¹⁰nihil est iniquius quam amare pecuniam hic enim et animam suam venalem habet quoniam in vita sua proiecit intima sua

¹¹omnis potentatus brevis via

¹²brevem languorem praecidit medicus sic et rex hodie est et cras morietur

¹³cum enim moritur homo hereditabit serpentes et bestias et vermes

¹⁴initium superbiae hominis apostatare a Deo

¹⁵quoniam ab eo qui fecit illum recessit cor eius quoniam initium peccati omnis superbia qui tenuerit illam adimplebitur maledictis et subvertet eos in finem

¹⁶propterea exhonoravit Dominus conventus malorum et destruxit eos usque in finem

¹⁷sedes ducum superborum destruxit Deus et sedere fecit mites pro illis

¹⁸radices gentium superbarum arefecit Deus et plantavit humiles ex ipsis gentibus

¹⁹terras gentium evertit Dominus et perdidit eas usque ad fundamentum

²⁰arefecit ex ipsis et disperdidit illos et cessare fecit memoriam eorum a terra

²¹perdidit Deus memoriam superborum et reliquit memoriam humilium sensu

²²non est creata hominibus superbia neque iracundia nationi mulierum

²³semen hominum honorabitur hoc quod timet Dominum semen autem hoc exhonorabitur hominum quod praeterit mandata Domini

²⁴in medio fratrum rector illorum in honore et qui timent Deum erunt in oculis illius

²⁵gloria divitum honoratorum et pauperum timor Dei est

²⁶non despicere hominem iustum pauperem et non magnificare virum peccatorem divitem

²⁷magnus est iudex et potens est in honore et non est maior illo qui timet Deum

²⁸servo sensato liberi servient et vir prudens disciplinatus non murmurabit correptus et inscius non honorabitur

²⁹noli te extollere in faciendo opere tuo et noli cunctari in tempore angustiae

³⁰melior est qui operatur et abundat in omnibus quam qui gloriatur et eget panem

³¹fili in mansuetudine serva animam tuam et da illi honorem secundum meritum suum

³²peccantem in animam suam quis iustificabit et quis honorificabit exhonorantem animam suam

³³pauper gloriatur per disciplinam et timorem suum et est homo qui honorificatur propter substantiam suam

³⁴qui gloriatur in paupertate quanto magis in substantia et qui gloriatur in substantia paupertatem vereatur

Ecclesiasticus 10

¹Judex sapiens judicabit populum suum, et principatus sensati stabilis erit.

²Secundum judicem populi, sic et ministri ejus : et qualis rector est civitatis, tales et inhabitantes in ea.

³Rex insipiens perdet populum suum : et civitates inhabitabuntur per sensum potentium.

⁴In manu Dei potestas terræ : et utilem rectorem suscitabit in tempus super illam.

⁵In manu Dei prosperitas hominis, et super faciem scribæ imponet honorem suum.

⁶Omnis injuriæ proximi ne memineris, et nihil agas in operibus injuriæ.

⁷Odibilis coram Deo est et hominibus superbia, et execrabilis omnis iniquitas gentium.

⁸Regnum a gente in gentem transfertur propter injustitias, et injurias, et contumelias, et diversos dolos.

⁹Avaro autem nihil est scelestius. Quid superbit terra et cinis ?

¹⁰Nihil est iniquius quam amare pecuniam : hic enim et animam suam venalem habet, quoniam in vita sua projecit intima sua.

¹¹Omnis potentatus brevis vita ; languor prolixior gravat medicum.

¹²Brevem languorem præcidit medicus : sic et rex hodie est, et cras morietur.

¹³Cum enim morietur homo, hæreditabit serpentes, et bestias, et vermes.

¹⁴Initium superbiæ hominis apostatare a Deo :

¹⁵quoniam ab eo qui fecit illum recessit cor ejus, quoniam initium omnis peccati est superbia. Qui tenuerit illam adimplebitur maledictis, et subvertet eum in finem.

¹⁶Propterea exhonoravit Dominus conventus malorum, et destruxit eos usque in finem.

¹⁷Sedes ducum superborum destruxit Deus, et sedere fecit mites pro eis.

¹⁸Radices gentium superbarum arefecit Deus, et plantavit humiles ex ipsis gentibus.

¹⁹Terras gentium evertit Dominus, et perdidit eas usque ad fundamentum.

²⁰Arefecit ex ipsis, et disperdidit eos, et cessare fecit memoriam eorum a terra.

²¹Memoria superborum perdidit Deus, et reliquit memoriam humilium sensu.

²²Non est creata hominibus superbia, neque iracundia nationi mulierum.

²³Semen hominum honorabitur hoc, quod timet Deum : semen autem hoc exhonorabitur, quod præterit mandata Domini.

²⁴In medio fratrum rector illorum in honore : et qui timent Dominum erunt in oculis illius.

²⁵Gloria divitum, honoratorum, et pauperum, timor Dei est.

²⁶Noli despicere hominem justum pauperem, et noli magnificare virum peccatorem divitem.

²⁷Magnus, et judex, et potens est in honore : et non est major illo qui timet Deum.

²⁸Servo sensato liberi servient : et vir prudens et disciplinatus non murmurabit correptus, et inscius non honorabitur.

²⁹Noli extollere te in faciendo opere tuo, et noli cunctari in tempore angustiæ.

³⁰Melior est qui operatur et abundat in omnibus, quam qui gloriatur et eget pane.

³¹Fili, in mansuetudine serva animam tuam, et da illi honorem secundum meritum suum.

³²Peccantem in animam suam quis justificabit ? et quis honorificabit exhonorantem animam suam ?

³³Pauper gloriatur per disciplinam et timorem suum : et est homo qui honorificatur propter substantiam suam.

³⁴Qui autem gloriatur in paupertate, quanto magis in substantia ! et qui gloriatur in substantia, paupertatem vereatur.