Ecclesiastes 7

¹quid necesse est homini maiora se quaerere cum ignoret quid conducat sibi in vita sua numero dierum peregrinationis suae et tempore quo velut umbra praeterit aut quis ei poterit indicare quid post eum futurum sub sole sit

²melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa et dies mortis die nativitatis

³melius est ire ad domum luctus quam ad domum convivii in illa enim finis cunctorum admonetur hominum et vivens cogitat quid futurum sit

⁴melior est ira risu quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis

⁵cor sapientium ubi tristitia est et cor stultorum ubi laetitia

⁶melius est a sapiente corripi quam stultorum adulatione decipi

⁷quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla sic risus stulti sed et hoc vanitas

⁸calumnia conturbat sapientem et perdet robur cordis illius

⁹melior est finis orationis quam principium melior est patiens arrogante

¹⁰ne velox sis ad irascendum quia ira in sinu stulti requiescit

¹¹ne dicas quid putas causae est quod priora tempora meliora fuere quam nunc sunt stulta est enim huiuscemodi interrogatio

¹²utilior est sapientia cum divitiis et magis prodest videntibus solem

¹³sicut enim protegit sapientia sic protegit pecunia hoc autem plus habet eruditio et sapientia quod vitam tribuunt possessori suo

¹⁴considera opera Dei quod nemo possit corrigere quem ille despexerit

¹⁵in die bona fruere bonis et malam diem praecave sicut enim hanc sic et illam fecit Deus ut non inveniat homo contra eum iustas querimonias

¹⁶haec quoque vidi in diebus vanitatis meae iustus perit in iustitia sua et impius multo vivit tempore in malitia sua

¹⁷noli esse iustus multum neque plus sapias quam necesse est ne obstupescas

¹⁸ne impie agas multum et noli esse stultus ne moriaris in tempore non tuo

¹⁹bonum est te sustentare iustum sed et ab illo ne subtrahas manum tuam quia qui Deum timet nihil neglegit

²⁰sapientia confortabit sapientem super decem principes civitatis

²¹non est enim homo iustus in terra qui faciat bonum et non peccet

²²sed et cunctis sermonibus qui dicuntur ne accommodes cor tuum ne forte audias servum tuum maledicentem tibi

²³scit enim tua conscientia quia et tu crebro maledixisti aliis

²⁴cuncta temptavi in sapientia dixi sapiens efficiar et ipsa longius recessit a me

²⁵multo magis quam erat et alta profunditas quis inveniet eam

²⁶lustravi universa animo meo ut scirem et considerarem et quaererem sapientiam et rationem et ut cognoscerem impietatem stulti et errorem inprudentium

²⁷et inveni amariorem morte mulierem quae laqueus venatorum est et sagena cor eius vincula sunt manus illius qui placet Deo effugiet eam qui autem peccator est capietur ab illa

²⁸ecce hoc inveni dicit Ecclesiastes unum et alterum ut invenirem rationem

²⁹quam adhuc quaerit anima mea et non inveni virum de mille unum repperi mulierem ex omnibus non inveni

³⁰solummodo hoc inveni quod fecerit Deus hominem rectum et ipse se infinitis miscuerit quaestionibus quis talis ut sapiens est et quis cognovit solutionem verbi

Ecclesiastes 7

¹Quid necesse est homini majora se quærere, cum ignoret quid conducat sibi in vita sua, numero dierum peregrinationis suæ, et tempore quod velut umbra præterit ? aut quis ei poterit indicare quod post eum futurum sub sole sit ?

²Melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa, et dies mortis die nativitatis.

³Melius est ire ad domum luctus quam ad domum convivii ; in illa enim finis cunctorum admonetur hominum, et vivens cogitat quid futurum sit.

⁴Melior est ira risu, quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis.

⁵Cor sapientium ubi tristitia est, et cor stultorum ubi lætitia.

⁶Melius est a sapiente corripi, quam stultorum adulatione decipi ;

⁷quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla, sic risus stulti. Sed et hoc vanitas.

⁸Calumnia conturbat sapientem, et perdet robur cordis illius.

⁹Melior est finis orationis quam principium. Melior est patiens arrogante.

¹⁰Ne sis velox ad irascendum, quia ira in sinu stulti requiescit.

¹¹Ne dicas : Quid putas causæ est quod priora tempora meliora fuere quam nunc sunt ? stulta enim est hujuscemodi interrogatio.

¹²Utilior est sapientia cum divitiis, et magis prodest videntibus solem.

¹³Sicut enim protegit sapientia, sic protegit pecunia ; hoc autem plus habet eruditio et sapientia, quod vitam tribuunt possessori suo.

¹⁴Considera opera Dei, quod nemo possit corrigere quem ille despexerit.

¹⁵In die bona fruere bonis, et malam diem præcave ; sicut enim hanc, sic et illam fecit Deus, ut non inveniat homo contra eum justas querimonias.

¹⁶Hæc quoque vidi in diebus vanitatis meæ : justus perit in justitia sua, et impius multo vivit tempore in malitia sua.

¹⁷Noli esse justus multum, neque plus sapias quam necesse est, ne obstupescas.

¹⁸Ne impie agas multum, et noli esse stultus, ne moriaris in tempore non tuo.

¹⁹Bonum est te sustentare justum : sed et ab illo ne subtrahas manum tuam ; quia qui timet Deum nihil negligit.

²⁰Sapientia confortavit sapientem super decem principes civitatis ;

²¹non est enim homo justus in terra qui faciat bonum et non peccet.

²²Sed et cunctis sermonibus qui dicuntur ne accomodes cor tuum, ne forte audias servum tuum maledicentem tibi ;

²³scit enim conscientia tua quia et tu crebro maledixisti aliis.

²⁴Cuncta tentavi in sapientia. Dixi : Sapiens efficiar : et ipsa longius recessit a me,

²⁵multo magis quam erat. Et alta profunditas, quis inveniet eam ?

²⁶Lustravi universa animo meo, ut scirem et considerarem, et quærerem sapientiam, et rationem, et ut cognoscerem impietatem stulti, et errorem imprudentium :

²⁷et inveni amariorem morte mulierem, quæ laqueus venatorum est, et sagena cor ejus ; vincula sunt manus illius. Qui placet Deo effugiet illam ; qui autem peccator est capietur ab illa.

²⁸Ecce hoc inveni, dixit Ecclesiastes, unum et alterum ut invenirem rationem,

²⁹quam adhuc quærit anima mea, et non inveni. Virum de mille unum reperi ; mulierem ex omnibus non inveni.

³⁰Solummodo hoc inveni, quod fecerit Deus hominem rectum, et ipse se infinitis miscuerit quæstionibus. Quis talis ut sapiens est ? et quis cognovit solutionem verbi ?