Actus Apostolorum 27

¹ut autem iudicatum est eum navigare in Italiam et tradi Paulum cum reliquis custodiis centurioni nomine Iulio cohortis Augustae

²ascendentes autem navem hadrumetinam incipientem navigare circa Asiae loca sustulimus perseverante nobiscum Aristarcho Macedone Thessalonicense

³sequenti autem die devenimus Sidonem humane autem tractans Iulius Paulum permisit ad amicos ire et curam sui agere

⁴et inde cum sustulissemus subnavigavimus Cypro propterea quod essent venti contrarii

⁵et pelagus Ciliciae et Pamphiliae navigantes venimus Lystram quae est Lyciae

⁶et ibi inveniens centurio navem alexandrinam navigantem in Italiam transposuit nos in eam

⁷et cum multis diebus tarde navigaremus et vix devenissemus contra Cnidum prohibente nos vento adnavigavimus Cretae secundum Salmonem

⁸et vix iuxta navigantes venimus in locum quendam qui vocatur Boni portus cui iuxta erat civitas Thalassa

⁹multo autem tempore peracto et cum iam non esset tuta navigatio eo quod et ieiunium iam praeterisset consolabatur Paulus

¹⁰dicens eis viri video quoniam cum iniuria et multo damno non solum oneris et navis sed etiam animarum nostrarum incipit esse navigatio

¹¹centurio autem gubernatori et nauclerio magis credebat quam his quae a Paulo dicebantur

¹²et cum aptus portus non esset ad hiemandum plurimi statuerunt consilium navigare inde si quo modo possent devenientes Phoenice hiemare portum Cretae respicientem ad africum et ad chorum

¹³adspirante autem austro aestimantes propositum se tenere cum sustulissent de Asson legebant Cretam

¹⁴non post multum autem misit se contra ipsam ventus typhonicus qui vocatur euroaquilo

¹⁵cumque arrepta esset navis et non posset conari in ventum data nave flatibus ferebamur

¹⁶insulam autem quandam decurrentes quae vocatur Caudam potuimus vix obtinere scapham

¹⁷qua sublata adiutoriis utebantur accingentes navem timentes ne in Syrtim inciderent submisso vase sic ferebantur

¹⁸valide autem nobis tempestate iactatis sequenti die iactum fecerunt

¹⁹et tertia die suis manibus armamenta navis proiecerunt

²⁰neque sole autem neque sideribus apparentibus per plures dies et tempestate non exigua inminente iam ablata erat spes omnis salutis nostrae

²¹et cum multa ieiunatio fuisset tunc stans Paulus in medio eorum dixit oportebat quidem o viri audito me non tollere a Creta lucrique facere iniuriam hanc et iacturam

²²et nunc suadeo vobis bono animo esse amissio enim nullius animae erit ex vobis praeterquam navis

²³adstitit enim mihi hac nocte angelus Dei cuius sum ego et cui deservio

²⁴dicens ne timeas Paule Caesari te oportet adsistere et ecce donavit tibi Deus omnes qui navigant tecum

²⁵propter quod bono animo estote viri credo enim Deo quia sic erit quemadmodum dictum est mihi

²⁶in insulam autem quandam oportet nos devenire

²⁷sed posteaquam quartadecima nox supervenit navigantibus nobis in Hadria circa mediam noctem suspicabantur nautae apparere sibi aliquam regionem

²⁸qui submittentes invenerunt passus viginti et pusillum inde separati invenerunt passus quindecim

²⁹timentes autem ne in aspera loca incideremus de puppi mittentes anchoras quattuor optabant diem fieri

³⁰nautis vero quaerentibus fugere de navi cum misissent scapham in mare sub obtentu quasi a prora inciperent anchoras extendere

³¹dixit Paulus centurioni et militibus nisi hii in navi manserint vos salvi fieri non potestis

³²tunc absciderunt milites funes scaphae et passi sunt eam excidere

³³et cum lux inciperet fieri rogabat Paulus omnes sumere cibum dicens quartadecima hodie die expectantes ieiuni permanetis nihil accipientes

³⁴propter quod rogo vos accipere cibum pro salute vestra quia nullius vestrum capillus de capite peribit

³⁵et cum haec dixisset sumens panem gratias egit Deo in conspectu omnium et cum fregisset coepit manducare

³⁶animaequiores autem facti omnes et ipsi adsumpserunt cibum

³⁷eramus vero universae animae in navi ducentae septuaginta sex

³⁸et satiati cibo adleviabant navem iactantes triticum in mare

³⁹cum autem dies factus esset terram non agnoscebant sinum vero quendam considerabant habentem litus in quem cogitabant si possent eicere navem

⁴⁰et cum anchoras abstulissent committebant se mari simul laxantes iuncturas gubernaculorum et levato artemone secundum flatum aurae tendebant ad litus

⁴¹et cum incidissemus in locum bithalassum inpegerunt navem et prora quidem fixa manebat inmobilis puppis vero solvebatur a vi maris

⁴²militum autem consilium fuit ut custodias occiderent ne quis cum enatasset effugeret

⁴³centurio autem volens servare Paulum prohibuit fieri iussitque eos qui possent natare mittere se primos et evadere et ad terram exire

⁴⁴et ceteros alios in tabulis ferebant quosdam super ea quae de navi essent et sic factum est ut omnes animae evaderent ad terram

Actus Apostolorum 27

¹Ut autem judicatum est navigare eum in Italiam, et tradi Paulum cum reliquis custodiis centurioni nomine Julio cohortis Augustæ,

²ascendentes navem Adrumetinam, incipientes navigare circa Asiæ loca, sustulimus, perseverante nobiscum Aristarcho Macedone Thessalonicensi.

³Sequenti autem die devenimus Sidonem. Humane autem tractans Julius Paulum, permisit ad amicos ire, et curam sui agere.

⁴Et inde cum sustulissemus, subnavigavimus Cyprum, propterea quod essent venti contrarii.

⁵Et pelagus Ciliciæ et Pamphyliæ navigantes, venimus Lystram, quæ est Lyciæ :

⁶et ibi inveniens centurio navem Alexandrinam navigantem in Italiam, transposuit nos in eam.

⁷Et cum multis diebus tarde navigaremus, et vix devenissemus contra Gnidum, prohibente nos vento, adnavigavimus Cretæ juxta Salmonem :

⁸et vix juxta navigantes, venimus in locum quemdam qui vocatur Boniportus, cui juxta erat civitas Thalassa.

⁹Multo autem tempore peracto, et cum jam non esset tuta navigatio eo quod et jejunium jam præteriisset, consolabatur eos Paulus,

¹⁰dicens eis : Viri, video quoniam cum injuria et multo damno non solum oneris, et navis, sed etiam animarum nostrarum incipit esse navigatio.

¹¹Centurio autem gubernatori et nauclero magis credebat, quam his quæ a Paulo dicebantur.

¹²Et cum aptus portus non esset ad hiemandum, plurimi statuerunt consilium navigare inde, si quomodo possent, devenientes Phœnicen hiemare, portum Cretæ respicientem ad Africum et ad Corum.

¹³Aspirante autem austro, æstimantes propositum se tenere, cum sustulissent de Asson, legebant Cretam.

¹⁴Non post multum autem misit se contra ipsam ventus typhonicus, qui vocatur Euroaquilo.

¹⁵Cumque arrepta esset navis, et non posset conari in ventum, data nave flatibus, ferebamur.

¹⁶In insulam autem quamdam decurrentes, quæ vocatur Cauda, potuimus vix obtinere scapham.

¹⁷Qua sublata, adjutoriis utebantur, accingentes navem, timentes ne in Syrtim inciderent, summisso vase sic ferebantur.

¹⁸Valida autem nobis tempestate jactatis, sequenti die jactum fecerunt :

¹⁹et tertia die suis manibus armamenta navis projecerunt.

²⁰Neque autem sole, neque sideribus apparentibus per plures dies, et tempestate non exigua imminente, jam ablata erat spes omnis salutis nostræ.

²¹Et cum multa jejunatio fuisset, tunc stans Paulus in medio eorum, dixit : Oportebat quidem, o viri, audito me, non tollere a Creta, lucrique facere injuriam hanc et jacturam.

²²Et nunc suadeo vobis bono animo esse : amissio enim nullius animæ erit ex vobis, præterquam navis.

²³Astitit enim mihi hac nocte angelus Dei, cujus sum ego, et cui deservio,

²⁴dicens : Ne timeas, Paule : Cæsari te oportet assistere : et ecce donavit tibi Deus omnes qui navigant tecum.

²⁵Propter quod bono animo estote, viri : credo enim Deo quia sic erit, quemadmodum dictum est mihi.

²⁶In insulam autem quamdam oportet nos devenire.

²⁷Sed posteaquam quartadecima nox supervenit, navigantibus nobis in Adria circa mediam noctem, suspicabantur nautæ apparere sibi aliquam regionem.

²⁸Qui et summittentes bolidem, invenerunt passus viginti : et pusillum inde separati, invenerunt passus quindecim.

²⁹Timentes autem ne in aspera loca incideremus, de puppi mittentes anchoras quatuor, optabant diem fieri.

³⁰Nautis vero quærentibus fugere de navi, cum misissent scapham in mare, sub obtentu quasi inciperent a prora anchoras extendere,

³¹dixit Paulus centurioni et militibus : Nisi hi in navi manserint, vos salvi fieri non potestis.

³²Tunc absciderunt milites funes scaphæ, et passi sunt eam excidere.

³³Et cum lux inciperet fieri, rogabat Paulus omnes sumere cibum, dicens : Quartadecima die hodie exspectantes jejuni permanetis, nihil accipientes.

³⁴Propter quod rogo vos accipere cibum pro salute vestra : quia nullius vestrum capillus de capite peribit.

³⁵Et cum hæc dixisset, sumens panem, gratias egit Deo in conspectu omnium : et cum fregisset, cœpit manducare.

³⁶Animæquiores autem facti omnes, et ipsi sumpserunt cibum.

³⁷Eramus vero universæ animæ in navi ducentæ septuaginta sex.

³⁸Et satiati cibo alleviabant navem, jactantes triticum in mare.

³⁹Cum autem dies factus esset, terram non agnoscebant : sinum vero quemdam considerabant habentem littus, in quem cogitabant si possent ejicere navem.

⁴⁰Et cum anchoras sustulissent, committebant se mari, simul laxantes juncturas gubernaculorum : et levato artemone secundum auræ flatum, tendebant ad littus.

⁴¹Et cum incidissemus in locum dithalassum, impegerunt navem : et prora quidem fixa manebat immobilis, puppis vero solvebatur a vi maris.

⁴²Militum autem consilium fuit ut custodias occiderent, ne quis cum enatasset, effugeret.

⁴³Centurio autem volens servare Paulum, prohibuit fieri : jussitque eos qui possent natare, emittere se primos, et evadere, et ad terram exire :

⁴⁴et ceteros, alios in tabulis ferebant, quosdam super ea quæ de navi erant. Et sic factum est, ut omnes animæ evaderent ad terram.