Actus Apostolorum 28

¹et cum evasissemus tunc cognovimus quia Militene insula vocatur barbari vero praestabant non modicam humanitatem nobis

²accensa enim pyra reficiebant nos omnes propter imbrem qui inminebat et frigus

³cum congregasset autem Paulus sarmentorum aliquantam multitudinem et inposuisset super ignem vipera a calore cum processisset invasit manum eius

⁴ut vero viderunt barbari pendentem bestiam de manu eius ad invicem dicebant utique homicida est homo hic qui cum evaserit de mari Ultio non sinit vivere

⁵et ille quidem excutiens bestiam in ignem nihil mali passus est

⁶at illi existimabant eum in tumorem convertendum et subito casurum et mori diu autem illis sperantibus et videntibus nihil mali in eo fieri convertentes se dicebant eum esse deum

⁷in locis autem illis erant praedia principis insulae nomine Publii qui nos suscipiens triduo benigne exhibuit

⁸contigit autem patrem Publii febribus et dysenteria vexatum iacere ad quem Paulus intravit et cum orasset et inposuisset ei manus salvavit eum

⁹quo facto et omnes qui in insula habebant infirmitates accedebant et curabantur

¹⁰qui etiam multis honoribus nos honoraverunt et navigantibus inposuerunt quae necessaria erant

¹¹post menses autem tres navigavimus in nave alexandrina quae in insula hiemaverat cui erat insigne Castorum

¹²et cum venissemus Syracusam mansimus ibi triduo

¹³inde circumlegentes devenimus Regium et post unum diem flante austro secunda die venimus Puteolos

¹⁴ubi inventis fratribus rogati sumus manere apud eos dies septem et sic venimus Romam

¹⁵et inde cum audissent fratres occurrerunt nobis usque ad Appii Forum et Tribus Tabernis quos cum vidisset Paulus gratias agens Deo accepit fiduciam

¹⁶cum venissemus autem Romam permissum est Paulo manere sibimet cum custodiente se milite

¹⁷post tertium autem diem convocavit primos Iudaeorum cumque convenissent dicebat eis ego viri fratres nihil adversus plebem faciens aut morem paternum vinctus ab Hierosolymis traditus sum in manus Romanorum

¹⁸qui cum interrogationem de me habuissent voluerunt me dimittere eo quod nulla causa esset mortis in me

¹⁹contradicentibus autem Iudaeis coactus sum appellare Caesarem non quasi gentem meam habens aliquid accusare

²⁰propter hanc igitur causam rogavi vos videre et adloqui propter spem enim Israhel catena hac circumdatus sum

²¹at illi dixerunt ad eum nos neque litteras accepimus de te a Iudaea neque adveniens aliquis fratrum nuntiavit aut locutus est quid de te malum

²²rogamus autem a te audire quae sentis nam de secta hac notum est nobis quia ubique ei contradicitur

²³cum constituissent autem illi diem venerunt ad eum in hospitium plures quibus exponebat testificans regnum Dei suadensque eos de Iesu ex lege Mosi et prophetis a mane usque ad vesperam

²⁴et quidam credebant his quae dicebantur quidam vero non credebant

²⁵cumque invicem non essent consentientes discedebant dicente Paulo unum verbum quia bene Spiritus Sanctus locutus est per Esaiam prophetam ad patres nostros

²⁶dicens vade ad populum istum et dic aure audietis et non intellegetis et videntes videbitis et non perspicietis

²⁷incrassatum est enim cor populi huius et auribus graviter audierunt et oculos suos conpresserunt ne forte videant oculis et auribus audiant et corde intellegant et convertantur et sanem illos

²⁸notum ergo sit vobis quoniam gentibus missum est hoc salutare Dei ipsi et audient

²⁹[]

³⁰mansit autem biennio toto in suo conducto et suscipiebat omnes qui ingrediebantur ad eum

³¹praedicans regnum Dei et docens quae sunt de Domino Iesu Christo cum omni fiducia sine prohibitione

Actus Apostolorum 28

¹Et cum evasissemus, tunc cognovimus quia Melita insula vocabatur. Barbari vero præstabant non modicam humanitatem nobis.

²Accensa enim pyra, reficiebant nos omnes propter imbrem qui imminebat, et frigus.

³Cum congregasset autem Paulus sarmentorum aliquantam multitudinem, et imposuisset super ignem, vipera a calore cum processisset, invasit manum ejus.

⁴Ut vero viderunt barbari pendentem bestiam de manu ejus, ad invicem dicebant : Utique homicida est homo hic, qui cum evaserit de mari, ultio non sinit eum vivere.

⁵Et ille quidem excutiens bestiam in ignem, nihil mali passus est.

⁶At illi existimabant eum in tumorem convertendum, et subito casurum et mori. Diu autem illis exspectantibus, et videntibus nihil mali in eo fieri, convertentes se, dicebant eum esse deum.

⁷In locis autem illis erant prædia principis insulæ, nomine Publii, qui nos suscipiens, triduo benigne exhibuit.

⁸Contigit autem patrem Publii febribus et dysenteria vexatum jacere. Ad quem Paulus intravit : et cum orasset, et imposuisset ei manus, salvavit eum.

⁹Quo facto, omnes qui in insula habebant infirmitates, accedebant, et curabantur :

¹⁰qui etiam multis honoribus nos honoraverunt, et navigantibus imposuerunt quæ necessaria erant.

¹¹Post menses autem tres navigavimus in navi Alexandrina, quæ in insula hiemaverat, cui erat insigne Castorum.

¹²Et cum venissemus Syracusam, mansimus ibi triduo.

¹³Inde circumlegentes devenimus Rhegium : et post unum diem, flante austro, secunda die venimus Puteolos :

¹⁴ubi inventis fratribus rogati sumus manere apud eos dies septem : et sic venimus Romam.

¹⁵Et inde cum audissent fratres, occurrerunt nobis usque ad Appii forum, ac tres Tabernas. Quos cum vidisset Paulus, gratias agens Deo, accepit fiduciam.

¹⁶Cum autem venissemus Romam, permissum est Paulo manere sibimet cum custodiente se milite.

¹⁷Post tertium autem diem convocavit primos Judæorum. Cumque convenissent, dicebat eis : Ego, viri fratres, nihil adversus plebem faciens, aut morem paternum, vinctus ab Jerosolymis traditus sum in manus Romanorum,

¹⁸qui cum interrogationem de me habuissent, voluerunt me dimittere, eo quod nulla esset causa mortis in me.

¹⁹Contradicentibus autem Judæis, coactus sum appellare Cæsarem, non quasi gentem meam habens aliquid accusare.

²⁰Propter hanc igitur causam rogavi vos videre, et alloqui. Propter spem enim Israël catena hac circumdatus sum.

²¹At illi dixerunt ad eum : Nos neque litteras accepimus de te a Judæa, neque adveniens aliquis fratrum nuntiavit, aut locutus est quid de te malum.

²²Rogamus autem a te audire quæ sentis : nam de secta hac notum est nobis quia ubique ei contradicitur.

²³Cum constituissent autem illi diem, venerunt ad eum in hospitium plurimi, quibus exponebat testificans regnum Dei, suadensque eis de Jesu ex lege Moysi et prophetis a mane usque ad vesperam.

²⁴Et quidam credebant his quæ dicebantur : quidam vero non credebant.

²⁵Cumque invicem non essent consentientes, discedebant, dicente Paulo unum verbum : Quia bene Spiritus Sanctus locutus est per Isaiam prophetam ad patres nostros,

²⁶dicens : Vade ad populum istum, et dic ad eos : Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis.

²⁷Incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt : ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertantur, et sanem eos.

²⁸Notum ergo sit vobis, quoniam gentibus missum est hoc salutare Dei, et ipsi audient.

²⁹Et cum hæc dixisset, exierunt ab eo Judæi, multam habentes inter se quæstionem.

³⁰Mansit autem biennio toto in suo conducto : et suscipiebat omnes qui ingrediebantur ad eum,

³¹prædicans regnum Dei, et docens quæ sunt de Domino Jesu Christo cum omni fiducia, sine prohibitione.