Actus Apostolorum 26

¹Agrippa vero ad Paulum ait permittitur tibi loqui pro temet ipso tunc Paulus extenta manu coepit rationem reddere

²de omnibus quibus accusor a Iudaeis rex Agrippa aestimo me beatum apud te cum sim defensurus me hodie

³maxime te sciente omnia quae apud Iudaeos sunt consuetudines et quaestiones propter quod obsecro patienter me audias

⁴et quidem vitam meam a iuventute quae ab initio fuit in gente mea in Hierosolymis noverunt omnes Iudaei

⁵praescientes me ab initio si velint testimonium perhibere quoniam secundum certissimam sectam nostrae religionis vixi Pharisaeus

⁶et nunc in spe quae ad patres nostros repromissionis facta est a Deo sto iudicio subiectus

⁷in quam duodecim tribus nostrae nocte ac die deservientes sperant devenire de qua spe accusor a Iudaeis rex

⁸quid incredibile iudicatur apud vos si Deus mortuos suscitat

⁹et ego quidem existimaveram me adversus nomen Iesu Nazareni debere multa contraria agere

¹⁰quod et feci Hierosolymis et multos sanctorum ego in carceribus inclusi a principibus sacerdotum potestate accepta et cum occiderentur detuli sententiam

¹¹et per omnes synagogas frequenter puniens eos conpellebam blasphemare et amplius insaniens in eos persequebar usque in exteras civitates

¹²in quibus dum irem Damascum cum potestate et permissu principum sacerdotum

¹³die media in via vidi rex de caelo supra splendorem solis circumfulsisse me lumen et eos qui mecum simul erant

¹⁴omnesque nos cum decidissemus in terram audivi vocem loquentem mihi hebraica lingua Saule Saule quid me persequeris durum est tibi contra stimulum calcitrare

¹⁵ego autem dixi quis es Domine Dominus autem dixit ego sum Iesus quem tu persequeris

¹⁶sed exsurge et sta super pedes tuos ad hoc enim apparui tibi ut constituam te ministrum et testem eorum quae vidisti et eorum quibus apparebo tibi

¹⁷eripiens te de populo et gentibus in quas nunc ego mitto te

¹⁸aperire oculos eorum ut convertantur a tenebris ad lucem et de potestate Satanae ad Deum ut accipiant remissionem peccatorum et sortem inter sanctos per fidem quae est in me

¹⁹unde rex Agrippa non fui incredulus caelestis visionis

²⁰sed his qui sunt Damasci primum et Hierosolymis et in omnem regionem Iudaeae et gentibus adnuntiabam ut paenitentiam agerent et converterentur ad Deum digna paenitentiae opera facientes

²¹hac ex causa me Iudaei cum essem in templo conprehensum temptabant interficere

²²auxilio autem adiutus Dei usque in hodiernum diem sto testificans minori atque maiori nihil extra dicens quam ea quae prophetae sunt locuti futura esse et Moses

²³si passibilis Christus si primus ex resurrectione mortuorum lumen adnuntiaturus est populo et gentibus

²⁴haec loquente eo et rationem reddente Festus magna voce dixit insanis Paule multae te litterae ad insaniam convertunt

²⁵at Paulus non insanio inquit optime Feste sed veritatis et sobrietatis verba eloquor

²⁶scit enim de his rex ad quem et constanter loquor latere enim eum nihil horum arbitror neque enim in angulo quicquam horum gestum est

²⁷credis rex Agrippa prophetis scio quia credis

²⁸Agrippa autem ad Paulum in modico suades me Christianum fieri

²⁹et Paulus opto apud Deum et in modico et in magno non tantum te sed et omnes hos qui audiunt hodie fieri tales qualis et ego sum exceptis vinculis his

³⁰et exsurrexit rex et praeses et Bernice et qui adsidebant eis

³¹et cum secessissent loquebantur ad invicem dicentes quia nihil morte aut vinculorum dignum quid facit homo iste

³²Agrippa autem Festo dixit dimitti poterat homo hic si non appellasset Caesarem

Actus Apostolorum 26

¹Agrippa vero ad Paulum ait : Permittitur tibi loqui pro temetipso. Tunc Paulus extenta manu cœpit rationem reddere :

²De omnibus quibus accusor a Judæis, rex Agrippa, æstimo me beatum apud te cum sim defensurus me hodie,

³maxime te sciente omnia, et quæ apud Judæos sunt consuetudines et quæstiones : propter quod obsecro patienter me audias.

⁴Et quidem vitam meam a juventute, quæ ab initio fuit in gente mea in Jerosolymis, noverunt omnes Judæi :

⁵præscientes me ab initio (si velint testimonium perhibere) quoniam secundum certissimam sectam nostræ religionis vixi pharisæus.

⁶Et nunc, in spe quæ ad patres nostros repromissionis facta est a Deo, sto judicio subjectus :

⁷in quam duodecim tribus nostræ nocte ac die deservientes, sperant devenire. De qua spe accusor a Judæis, rex.

⁸Quid incredibile judicatur apud vos, si Deus mortuos suscitat ?

⁹Et ego quidem existimaveram me adversus nomen Jesu Nazareni debere multa contraria agere,

¹⁰quod et feci Jerosolymis, et multos sanctorum ego in carceribus inclusi, a principibus sacerdotum potestate accepta : et cum occiderentur, detuli sententiam.

¹¹Et per omnes synagogas frequenter puniens eos, compellebam blasphemare : et amplius insaniens in eos, persequebar usque in exteras civitates.

¹²In quibus dum irem Damascum cum potestate et permissu principum sacerdotum,

¹³die media in via vidi, rex, de cælo supra splendorem solis circumfulsisse me lumen, et eos qui mecum simul erant.

¹⁴Omnesque nos cum decidissemus in terram, audivi vocem loquentem mihi hebraica lingua : Saule, Saule, quid me persequeris ? durum est tibi contra stimulum calcitrare.

¹⁵Ego autem dixi : Quis es, domine ? Dominus autem dixit : Ego sum Jesus, quem tu persequeris.

¹⁶Sed exsurge, et sta super pedes tuos : ad hoc enim apparui tibi, ut constituam te ministrum, et testem eorum quæ vidisti, et eorum quibus apparebo tibi,

¹⁷eripiens te de populo et gentibus, in quas nunc ego mitto te,

¹⁸aperire oculos eorum, ut convertantur a tenebris ad lucem, et de potestate Satanæ ad Deum, ut accipiant remissionem peccatorum, et sortem inter sanctos, per fidem quæ est in me.

¹⁹Unde, rex Agrippa, non fui incredulus cælesti visioni :

²⁰sed his qui sunt Damasci primum, et Jerosolymis, et in omnem regionem Judææ, et gentibus, annuntiabam, ut pœnitentiam agerent, et converterentur ad Deum, digna pœnitentiæ opera facientes.

²¹Hac ex causa me Judæi, cum essem in templo, comprehensum tentabant interficere.

²²Auxilio autem adjutus Dei usque in hodiernum diem, sto, testificans minori atque majori, nihil extra dicens quam ea quæ prophetæ locuti sunt futura esse, et Moyses,

²³si passibilis Christus, si primus ex resurrectione mortuorum, lumen annuntiaturus est populo et gentibus.

²⁴Hæc loquente eo, et rationem reddente, Festus magna voce dixit : Insanis, Paule : multæ te litteræ ad insaniam convertunt.

²⁵Et Paulus : Non insanio, inquit, optime Feste, sed veritatis et sobrietatis verba loquor.

²⁶Scit enim de his rex, ad quem et constanter loquor : latere enim eum nihil horum arbitror. Neque enim in angulo quidquam horum gestum est.

²⁷Credis, rex Agrippa, prophetis ? Scio quia credis.

²⁸Agrippa autem ad Paulum : In modico suades me christianum fieri.

²⁹Et Paulus : Opto apud Deum, et in modico et in magno, non tantum te, sed etiam omnes qui audiunt hodie fieri tales, qualis et ego sum, exceptis vinculis his.

³⁰Et exsurrexit rex, et præses, et Bernice, et qui assidebant eis.

³¹Et cum secessissent, loquebantur ad invicem, dicentes : Quia nihil morte aut vinculis dignum quid fecit homo iste.

³²Agrippa autem Festo dixit : Dimitti poterat homo hic, si non appellasset Cæsarem.