Actus Apostolorum 22

¹viri fratres et patres audite quam ad vos nunc reddo rationem

²cum audissent autem quia hebraea lingua loquitur ad illos magis praestiterunt silentium

³et dixit ego sum vir iudaeus natus Tarso Ciliciae nutritus autem in ista civitate secus pedes Gamalihel eruditus iuxta veritatem paternae legis aemulator legis sicut et vos omnes estis hodie

⁴qui hanc viam persecutus sum usque ad mortem alligans et tradens in custodias viros ac mulieres

⁵sicut princeps sacerdotum testimonium mihi reddit et omnes maiores natu a quibus et epistulas accipiens ad fratres Damascum pergebam ut adducerem inde vinctos in Hierusalem uti punirentur

⁶factum est autem eunte me et adpropinquante Damasco media die subito de caelo circumfulsit me lux copiosa

⁷et decidens in terram audivi vocem dicentem mihi Saule Saule quid me persequeris

⁸ego autem respondi quis es Domine dixitque ad me ego sum Iesus Nazarenus quem tu persequeris

⁹et qui mecum erant lumen quidem viderunt vocem autem non audierunt eius qui loquebatur mecum

¹⁰et dixi quid faciam Domine Dominus autem dixit ad me surgens vade Damascum et ibi tibi dicetur de omnibus quae te oporteat facere

¹¹et cum non viderem prae claritate luminis illius ad manum deductus a comitibus veni Damascum

¹²Ananias autem quidam vir secundum legem testimonium habens ab omnibus habitantibus Iudaeis

¹³veniens ad me et adstans dixit mihi Saule frater respice et ego eadem hora respexi in eum

¹⁴at ille dixit Deus patrum nostrorum praeordinavit te ut cognosceres voluntatem eius et videres Iustum et audires vocem ex ore eius

¹⁵quia eris testis illius ad omnes homines eorum quae vidisti et audisti

¹⁶et nunc quid moraris exsurge baptizare et ablue peccata tua invocato nomine ipsius

¹⁷factum est autem revertenti mihi in Hierusalem et oranti in templo fieri me in stupore mentis

¹⁸et videre illum dicentem mihi festina et exi velociter ex Hierusalem quoniam non recipient testimonium tuum de me

¹⁹et ego dixi Domine ipsi sciunt quia ego eram concludens in carcerem et caedens per synagogas eos qui credebant in te

²⁰et cum funderetur sanguis Stephani testis tui ego adstabam et consentiebam et custodiebam vestimenta interficientium illum

²¹et dixit ad me vade quoniam ego in nationes longe mittam te

²²audiebant autem eum usque ad hoc verbum et levaverunt vocem suam dicentes tolle de terra eiusmodi non enim fas est eum vivere

²³vociferantibus autem eis et proicientibus vestimenta sua et pulverem iactantibus in aerem

²⁴iussit tribunus induci eum in castra et flagellis caedi et torqueri eum ut sciret propter quam causam sic adclamarent ei

²⁵et cum adstrinxissent eum loris dixit adstanti sibi centurioni Paulus si hominem romanum et indemnatum licet vobis flagellare

²⁶quo audito centurio accessit ad tribunum et nuntiavit dicens quid acturus es hic enim homo civis romanus est

²⁷accedens autem tribunus dixit illi dic mihi tu Romanus es at ille dixit etiam

²⁸et respondit tribunus ego multa summa civitatem hanc consecutus sum et Paulus ait ego autem et natus sum

²⁹protinus ergo discesserunt ab illo qui eum torturi erant tribunus quoque timuit postquam rescivit quia civis romanus esset et quia alligasset eum

³⁰postera autem die volens scire diligentius qua ex causa accusaretur a Iudaeis solvit eum et iussit sacerdotes convenire et omne concilium et producens Paulum statuit inter illos

Actus Apostolorum 22

¹Viri fratres, et patres, audite quam ad vos nunc reddo rationem.

²Cum audissent autem quia hebræa lingua loqueretur ad illos, magis præstiterunt silentium.

³Et dicit : Ego sum vir Judæus, natus in Tarso Ciliciæ, nutritus autem in ista civitate, secus pedes Gamaliel eruditus juxta veritatem paternæ legis, æmulator legis, sicut et vos omnes estis hodie :

⁴qui hanc viam persecutus sum usque ad mortem, alligans et tradens in custodias viros ac mulieres,

⁵sicut princeps sacerdotum mihi testimonium reddit, et omnes majores natu : a quibus et epistolas accipiens, ad fratres Damascum pergebam, ut adducerem inde vinctos in Jerusalem ut punirentur.

⁶Factum est autem, eunte me, et appropinquante Damasco media die, subito de cælo circumfulsit me lux copiosa :

⁷et decidens in terram, audivi vocem dicentem mihi : Saule, Saule, quid me persequeris ?

⁸Ego autem respondi : Quis es, domine ? Dixitque ad me : Ego sum Jesus Nazarenus, quem tu persequeris.

⁹Et qui mecum erant, lumen quidem viderunt, vocem autem non audierunt ejus qui loquebatur mecum.

¹⁰Et dixi : Quid faciam, domine ? Dominus autem dixit ad me : Surgens vade Damascum : et ibi tibi dicetur de omnibus quæ te oporteat facere.

¹¹Et cum non viderem præ claritate luminis illius, ad manum deductus a comitibus, veni Damascum.

¹²Ananias autem quidam vir secundum legem, testimonium habens ab omnibus cohabitantibus Judæis,

¹³veniens ad me et astans, dixit mihi : Saule frater, respice. Et ego eadem hora respexi in eum.

¹⁴At ille dixit : Deus patrum nostrorum præordinavit te, ut cognosceres voluntatem ejus, et videres justum, et audires vocem ex ore ejus :

¹⁵quia eris testis illius ad omnes homines eorum quæ vidisti et audisti.

¹⁶Et nunc quid moraris ? Exsurge, et baptizare, et ablue peccata tua, invocato nomine ipsius.

¹⁷Factum est autem revertenti mihi in Jerusalem, et oranti in templo, fieri me in stupore mentis,

¹⁸et videre illum dicentem mihi : Festina, et exi velociter ex Jerusalem : quoniam non recipient testimonium tuum de me.

¹⁹Et ego dixi : Domine, ipsi sciunt quia ego eram concludens in carcerem, et cædens per synagogas eos qui credebant in te :

²⁰et cum funderetur sanguis Stephani testis tui, ego astabam, et consentiebam, et custodiebam vestimenta interficientium illum.

²¹Et dixit ad me : Vade, quoniam ego in nationes longe mittam te.

²²Audiebant autem eum usque ad hoc verbum, et levaverunt vocem suam, dicentes : Tolle de terra hujusmodi : non enim fas est eum vivere.

²³Vociferantibus autem eis, et projicientibus vestimenta sua, et pulverem jactantibus in aërem,

²⁴jussit tribunus induci eum in castra, et flagellis cædi, et torqueri eum, ut sciret propter quam causam sic acclamarent ei.

²⁵Et cum astrinxissent eum loris, dicit astanti sibi centurioni Paulus : Si hominem Romanum et indemnatum licet vobis flagellare ?

²⁶Quo audito, centurio accessit ad tribunum, et nuntiavit ei, dicens : Quid acturus es ? hic enim homo civis Romanus est.

²⁷Accedens autem tribunus, dixit illi : Dic mihi si tu Romanus es ? At ille dixit : Etiam.

²⁸Et respondit tribunus : Ego multa summa civilitatem hanc consecutus sum. Et Paulus ait : Ego autem et natus sum.

²⁹Protinus ergo discesserunt ab illo qui eum torturi erant. Tribunus quoque timuit postquam rescivit, quia civis Romanus esset, et quia alligasset eum.

³⁰Postera autem die volens scire diligentius qua ex causa accusaretur a Judæis, solvit eum, et jussit sacerdotes convenire, et omne concilium : et producens Paulum, statuit inter illos.