Sirach 47

¹Na hem trad Natan op, En stond voor het aanschijn van David.

²Ja, zoals het vet wordt afgezonderd van het offer, Zo David van Israël.

³Hij speelde met leeuwen als met lammeren, Met beren als met jonge schapen.

⁴In zijn jonge jaren sloeg hij den reus, En nam de schande weg van het volk; Door de hand aan de slinger te slaan, Brak hij de trots van Goliat.

⁵Want hij riep tot den allerhoogsten God, En Deze gaf kracht aan zijn hand, Om den ervaren krijgsman neer te vellen, En de hoorn van zijn volk te verheffen.

⁶Daarom zongen de meisjes hem toe, En prezen hem met ‘Tienduizend’. Toen hij de kroon droeg, voerde hij krijg,

⁷En vernederde den vijand in het rond; Hij sloeg de grimmige Filistijnen te pletter, En brak hun hoorn tot de dag van vandaag.

⁸Bij al zijn daden gaf hij lof Aan den allerhoogsten God in psalmgezangen. Hij beminde zijn Schepper uit geheel zijn hart, En loofde Hem iedere dag opnieuw;

⁹Hij zorgde voor muziekinstrumenten bij het altaar, Voor harpen bij het psalmenzingen.

¹⁰Zo zette hij luister bij aan de feesten, En vierde ze het hele jaar door; Van het loven van zijn heilige Naam Weerschalde het heiligdom reeds voor de dageraad.

¹¹Jahweh vergaf hem ook zijn zonden, En verhief voor immer zijn hoorn. Want Hij gaf hem recht op het koningschap En bevestigde zijn troon over Israël;

¹²Om zijnentwil stond een zoon na hem op, Een wijs man, die ongestoord woonde.

¹³Salomon was koning in dagen van vrede; Want God schonk hem rust in het rond, Opdat hij zijn Naam een huis zou bouwen, En een heiligdom zou stichten voor immer.

¹⁴Wat bezat gij verstand in uw jeugd, En vloeide gij over van wijsheid als de Nijl.

¹⁵Gij hebt de aarde bedekt met uw geest, En haar met raadselspreuken vervuld.

¹⁶Uw naam drong tot de verre eilanden door; Gij waart bemind om uw vrede.

¹⁷Door zangen en spreuken, door raadsels en verzen, Hebt gij de volkeren in verbazing gebracht.

¹⁸Gij werdt genoemd naar de heerlijke Naam, Die over Israël wordt aangeroepen. Maar gij hebt goud verzameld als ijzer, En zilver opgehoopt als lood;

¹⁹Gij hebt uw lenden gegeven aan vrouwen, En haar laten heersen over uw lichaam.

²⁰Zo hebt gij een smet geworpen op uw roem; Gij hebt uw sponde ontwijd, Zodat gij toorn bracht over uw geslacht En zuchten over uw huis;

²¹Het volk viel in twee rijken uiteen, Uit Efraïm groeide een onwettig rijk.

²²Maar God trekt zijn barmhartigheid niet terug; Hij laat geen van zijn beloften zonder vervulling; Hij houwt de stam van zijn uitverkorenen niet af, Roeit het geslacht niet uit van wie Hem beminnen, Neen, Hij laat aan Jakob een rest, Aan het huis van David een nieuwe spruit!

²³Salomon ontsliep hoogbejaard, En liet een zoon na, vol overmoed, Groot in dwaasheid en klein van verstand, Roboam, die door zijn besluit het volk deed afvallen.

²⁴Toen stond er een op: zijn aandenken worde vergeten: Jeroboam, de zoon van Nebat. Hij was het, die Israël tot zonde bracht, En ergernis gaf aan Efraïm.

²⁵Want hun zonde werd hoe langer hoe groter, En zij gaven zich over aan allerlei kwaad; Totdat de vergelding over hen kwam, En zij verdreven werden uit hun land.

²⁶

²⁷

²⁸

²⁹

³⁰

³¹

Sirach 47

¹Na deze stond Nathan, de profeet, op in de dagen van David.

²Gelijk het vette is afgezonderd geweest van het dankoffer, zo is David afgezonderd uit de kinderen Israëls.

³Onder leeuwen verkeerde hij gelijk onder geitebokjes, en onder beren, gelijk onder lammeren.

⁴In zijn jeugd bracht hij een reus om, en nam de versmaadheid uit het volk weg.

⁵Toen hij zijn hand ophief om met de steen des slingers de trots van Goliath terneder te werpen.

⁶Want hij riep de Allerhoogste Here aan, en die gaf hem in zijn rechterhand kracht dat hij weg nam een mens, die machtig, was in de oorlog, om de hoorn zijns volks te ver hogen.

⁷Zodat het hem verheerlijkte onder tienduizenden, en prees hem met zegeningen des Heren, als hem de kroon der heerlijk heid gebracht werd.

⁸Hij verdelgde de vijanden rondom, en bracht tot niet de Filistijnen die tegen hem waren, tot op de huidige dag toe heeft hij hun hoorn verbroken.

⁹In al wat hij deed gaf hij God, de heilige en Allerhoogste, de eer, met heerlijke woorden.

¹⁰Uit geheel zijn hart zong hij lofzangen, en had degene lief die hem gemaakt had.

¹¹En heeft zangers ingesteld voor het altaar, om uit zijn geluid een zoete toon te maken, en dagelijks God te prijzen met hun gezangen,

¹²Hij heeft op de feesten ingesteld dingen die wel staan, en de bestemde tijden volkomen versierd, opdat zij zouden prij zen zijn heilige naam, en van des morgens vroeg aan zijn heiligdom weerklank zouden doen geven.

¹³De Here heeft zijn zonden weggenomen, en zijn hoorn verhoogd in eeuwigheid; en heeft hem gegeven het verbond des koninkrijks, en de troon der heerlijkheid in Israël.

¹⁴Na hem stond op zijn zoon zijnde een wijs man, en door hem heeft het volk in ruimte gewoond.

¹⁵Salomo regeerde in de tijd des vredes, en is beroemd geworden, gelijk God rondom hem rust gegeven had, opdat hij voor zijn naam een huis zou oprichten, en een heiligdom bereiden in der eeuwigheid.

¹⁶Hoe wijs was hij in zijn jeugd? en werd vervuld met verstand gelijk een stroom.

¹⁷Uw ziel heeft de ganse aarde bedekt, en met scherpzinnige spreuken vervuld.

¹⁸Uw naam is verre tot in de eilanden gekomen, en gij zijt bemind geweest in uw vrede.

¹⁹De landschappen waren verwonderd over uw gezangen, en spreuken, en gelijkenissen, en uitleggingen.

²⁰In de naam des Heren, de God der ganse aarde, die bij genaamd wordt de God van Israël, bracht gij goud tezamen gelijk tin, en gelijk lood vermenigvuldigdet gij, het zilver; maar gij hebt uw hart geneigd tot de vrouwen;

²¹En zijt met uw lichaam in haar macht gekomen.

²²Zo hebt gij uw heerlijkheid een schandvlek aangehangen, en uw zaad ontheiligd, en over uw kinderen toorn gebracht, en dat zij zijn gekweld geworden vanwege uw dwaasheid, als de heerschappij in twee gescheurd werd, en uit Efraïm een on gehoorzaam koninkrijk ontstond.

²³[47:23] Doch de Here verliet zijn barmhartigheid niet, en werd gans niet afgewend van zijn werken. [47:24] Hij delgde de nakomelingen van zijn uitverkorenen ook niet uit, en nam het zaad desgenen, die hem had liefgehad, niet weg. [47:25] En gaf Jakob een overblijfsel, en David een wortel uit hem gesproten.

²⁴[47:26] En Salomo rustte met de vaderen, en liet na van zijn zaad een zeer dwaze onder het volk, en gering van verstand, namelijk Rehabeäm, die het volk deed afvallen door zijn raad.

²⁵[47:27] Toen kwam Jerobeam, de zoon van Nebat, die maakte Israël zondigende, en gaf Efraïm een weg der zonde, en hun zonden vermenigvuldigden zeer; [47:28] Dat zij afvallig werden van het land, totdat de toorn en wraak over hen zouden komen.