Sirach 43 Comparison: Canisius 1939 vs Statenvertaling (Apocriefe)

Sirach 43

¹De grootste luister is het firmament in zijn klaarheid, De gedaante des hemels verkondigt zijn glorie.

²De zon straalt haar gloed uit bij haar opgang; Hoe wonderbaar is het werk van Jahweh!

³'s Middags doet zij de aardkorst branden; Wie is er dan tegen haar hitte bestand?

⁴Zoals de laaiende oven het erts doet gloeien, Zet de zon op haar tocht de bergen in brand; De stralen der zon verzengen het land, En door haar licht wordt het oog verblind.

⁵Hoe groot is Jahweh, die dat schiep, En door zijn woord zijn helden leidt!

⁶Ook de maan straalt haar licht op geregelde tijden, Als een blijvend teken geeft zij de tijdsduur aan;

⁷Zij bepaalt de feesten en vaste dagen, Als een lieflijk licht doorloopt zij haar baan.

⁸Iedere maand begint zij opnieuw; Hoe indrukwekkend haar wisseling! Een legerstandaard in de wolken daarboven; Zij overdekt het firmament met haar glans.

⁹De sterren zijn de pracht en de luister des hemels, Haar licht glanst in de hoogten Gods;

¹⁰Op Gods woord staan zij pal, En worden niet moe op hun post.

¹¹Beschouw de regenboog en loof zijn Schepper, Want heerlijk is hij in zijn luister;

¹²Hij omvademt het hemelgewelf met zijn pracht, Het is Gods eigen hand, die hem spant.

¹³Zijn almacht slingert de bliksem, En schiet zijn straffende pijlen;

¹⁴Zijn bevel heeft de voorraadkamers geschapen, Waaruit de wolken vliegen als vogels.

¹⁵Door zijn grootheid maakt Hij de wolken hard, En brokkelen de hagelstenen zich er van af;

¹⁶De bergen sidderen door zijn kracht. De zuidenwind vliegt vol schrik voor Hem heen,

¹⁷De stem van zijn donder doet de aarde beven, Met de noordenwind, met storm en orkaan.

¹⁸Hij stuurt zijn sneeuw als een vogelzwerm, Als neerstrijkende sprinkhanen valt ze omlaag; Haar witte pracht verblindt het oog, En voor haar jachten beeft het hart.

¹⁹Ook strooit Hij de rijp uit, als was het zout, Zodat bloemen ontluiken als van saffier.

²⁰Hij laat de koude noordenwind blazen, Die het ijs doet stollen door zijn vorst; Elk watervlak wordt er mee bedekt, De vijver bekleed als met een pantser.

²¹Door droogte verbrandt Hij het gras op de bergen, En de groene landouwen als een vlam;

²²Maar het druppelen der wolken brengt voor alles genezing, De dauw weer verkwikking na de brand.

²³Hij liet op zijn woord de zeespiegel dalen, En plaatste de eilanden in de oceaan.

²⁴Die de zee bezeilen, kunnen haar gevaren vertellen; Onze oren tuiten, als wij het horen:

²⁵Daar zijn gewrochten, de wonderbaarste onder zijn schepsels, Allerlei soort dieren en geweldige monsters;

²⁶Door Hem worden ze uitgezonden als boden, Die zijn wil volbrengen naar zijn bestel.

²⁷Wij willen er niets meer aan toevoegen; Want kort gezegd: Hij is alles!

²⁸Prijzen wij Hem, wij doorgronden Hem niet; Want Hij gaat al zijn werken te boven.

²⁹Ontzagwekkend is Jahweh boven alle begrip, En wonderbaar zijn zijn daden.

³⁰Wilt gij Jahweh loven, verheft dan uw stem, Zoveel gij kunt, want het is nooit genoeg! Schept steeds nieuwe kracht om te prijzen, En wordt niet moede, want gij benadert Hem niet.

³¹Wie heeft Hem aanschouwd en kan Hem beschrijven; Wie zal Hem loven, zoals Hij is?

³²Meer nog is er verborgen, dan wat ik noemde; Slechts weinig heb ik van zijn werken gezien.

³³Jahweh heeft dit alles geschapen, En heeft aan de vromen wijsheid verleend.

³⁴

³⁵

³⁶

³⁷

Sirach 43

¹Het zuivere firmament is een roem der hoogte; de gedaante des hemels is heerlijk om aan te zien.

²De zon wanneer men haar aanschouwt, verkondigt God in haar opgang; zij is een wonderlijk instrument, een werk des Allerhoogsten.

³Als zij op de middag is, verdroogt zij het land, en wie zal tegen haar hitte bestaan?

⁴Men blaast een oven aan tot werken der hitte, maar de zon verhit driemaal meer; die de bergen aansteekt, en vurige dampen uitblaast, en met het glinsteren van haar stralen de ogen verduistert.

⁵De Here is groot, die ze gemaakt heeft, en die haar loop door woorden heeft doen stilstaan.

⁶Ook heeft hij de maan gemaakt, dat zij staan zou in haar tijd, tot een aanwijzing der tijden, en tot een teken der eeuw.

⁷Van de maan heeft men een teken van het feest, zij is een licht dat geheel afneemt.

⁸De maand heeft haar naam naar haar; wassende is zij wonderbaar in haar verandering.

⁹Zij is een vat hetwelk legerplaats heeft in de hoogte, schijnende in het uitspansel des hemels.

¹⁰De schoonheid des hemels is dat heerlijk gesternte, een sieraad lichtende in de hoogste plaatsen des Heren.

¹¹Door de woorden van de heilige worden zij gesteld tot een veroordeling, en worden niet verhinderd in haar wacht.

¹²Zie de regenboog, en loof hem die hem gemaakt heeft, die zeer schoon is in zijn schijnsel.

¹³Hij omvat de hemel met een heerlijke kring, de handen des Allerhoogsten spannen hem uit.

¹⁴Door zijn bevel doet hij de sneeuw ophouden, en verhaast de bliksem zijns oordeels.

¹⁵Daarom worden de schatten geopend, en de wolken vliegen uit, gelijk de vogelen.

¹⁶Door zijn grote heerlijkheid versterkt hij de wolken, en de hagelstenen worden verbroken.

¹⁷De stem van zijn donder brengt de aarde in barensnood, en door zijn aanschouwen worden de bergen bewogen.

¹⁸Door zijn wil blaast de zuidenwind, en de buiige noorden wind, en de wervelwind.

¹⁹Hij verspreidt de sneeuw gelijk vogelen, die nederwaarts vliegen, en ze daalt af gelijk de sprinkhanen, die zich neder zetten op enig land.

²⁰Het oog is verwonderd over de schoonheid van haar witheid, en het hart wordt ontsteld over haar regen.

²¹En hij giet de rijm op de aarde gelijk zout, welke bevroren zijnde wordt gelijk de punten der palen.

²²Wanneer de koude noordenwind blaast, en het water tot ijs bevriest, zo zet hij zich op alle vergadering van het water neder, en trekt het water gelijk als een pantser aan.

²³Hij verteert de bergen en verbrandt de woestijn, en blust het groene gras uit, gelijk het vuur.

²⁴Maar een haastige genezing van al deze dingen is de nevel, de dauw die door de hitte ontstaat, verblijdt ze.

²⁵Door de raad des Heren staat de afgrond stil, en die heeft daarin eilanden geplant.

²⁶Die de zee bevaren vertellen het gevaar daarvan, en wij zijn verwonderd als wij het met onze oren horen.

²⁷Want daar zijn ongelofelijke en wonderlijke werken; verscheidenheid van alle gedierten en onderscheid der walvissen.

²⁸Door hem is zijn bode voorspoedig, en door zijn woord bestaan al die dingen.

²⁹Wij zouden wel veel dingen zeggen, maar wij zouden het niet kunnen bereiken, en opdat ik mijn woorden voleindige, hij is het Al.

³⁰Willen wij hem verheerlijken, waar zullen wij het vermogen? Want hij is groot boven al zijn werken.

³¹Verschrikkelijk is de Here, en zeer groot, en zijn vermogen is wonderbaar.

³²Verheerlijkt de Here en verhoogt hem zoveel gij kunt; evenwel zal hij het nog overtreffen. [43:33] Verhoogt hem en brengt hem veel sterkte toe; doch vermoeit u niet, want gij zult het niet bereiken. [43:34] Wie heeft hem gezien, en zal het vertellen? en wie zal hem groot maken gelijk hij is?

³³[43:35] Daar zijn nog vele verborgen dingen meer dan deze; wij hebben van zijn werken weinig gezien. [43:36] Want de Here heeft alle dingen gemaakt, en heeft de god vrezende wijsheid gegeven.