Sirach 29

¹Wie barmhartig is, leent zijn naaste; En wie hem steunt, onderhoudt de geboden.

²Leen den naaste, als hij in nood is; Maar van uw kant, geef het den naaste op tijd ook terug.

³Houd uw woord, en behandel hem eerlijk; En steeds zult ge krijgen, wat ge nodig hebt.

⁴Velen beschouwen het geleende als een vondst; Zo brengen ze hun helpers in last.

⁵Men kust iemands hand, totdat men ontvangt, En wegens zijn geld spreekt men heel bescheiden; Maar als men moet teruggeven, stelt men uit, Betaalt met klachten en geeft de schuld aan de tijd.

⁶Kan men betalen, men geeft nauwelijks de helft, En beschouwt dat nog als een vondst; Kan men het niet, dan berooft men hem van zijn geld, En wordt hem vijandig zonder enige grond. Met vloeken en schelden betaalt men hem terug, Met schimpen inplaats van te eren;

⁷Juist om die boosheid keren velen zich af: Zij duchten, zo maar te worden beroofd.

⁸Toch moet ge grootmoedig zijn jegens den arme, En hem niet laten wachten op hulp.

⁹Ontferm u over den naaste, want het is u geboden; Zend hem niet ledig weg in zijn nood.

¹⁰Besteed liever uw geld voor een broer of een vriend, Dan het onder een steen te verstoppen en te verliezen.

¹¹Beleg uw schat, zoals de Allerhoogste het beveelt, En hij zal u meer baten dan goud.

¹²Sluit werken van naastenliefde in uw schatkamers op, Want ze zullen u bevrijden van alle kwaad;

¹³Beter dan een machtig schild en een sterke lans Zullen ze voor u strijden tegen den vijand.

¹⁴Een goed mens blijft borg voor zijn naaste; Slechts wie geen schaamte kent, laat hem in de steek.

¹⁵Vergeet niet de weldaad van uw borg; Want hij zette zichzelf voor u op het spel.

¹⁶De zondaar vergeet de goedheid van zijn borg; Ondankbaar laat hij zijn redder in de steek.

¹⁷Het borgen heeft vele welgestelden te gronde gericht, Ze heen en weer geslingerd als de golven der zee;

¹⁸Het heeft mannen van aanzien uit hun bezit verdreven, En ze tot zwervers gemaakt onder vreemde volken.

¹⁹De zondaar komt door borgstelling ten val, En wie zich met alles bemoeit, vervalt in processen.

²⁰Help dus den naaste naar uw vermogen; Maar let op uzelf, dat ge er niet inloopt.

²¹De eerste behoefte van het leven is water en brood, En kleding en woning tot bedekking der schaamte.

²²Beter arm te leven onder de schutse van zijn dak, Dan heerlijke spijzen bij vreemden.

²³Met weinig of veel, blijf tevreden; Dan verwijt men u niet, dat ge vreemdeling zijt.

²⁴Een ellendig leven: van huis tot huis; Want waar ge gast zijt, kunt ge niet vrijuit spreken.

²⁵Ge geeft te eten en te drinken in ondank, En daarbij moet ge nog beledigingen horen:

²⁶“Kom binnen, vreemdeling; bereid de dis, Hebt ge iets meegebracht, geef mij te eten.”

²⁷“Ga heen, vreemdeling, ik kan u niet hebben; Mijn broeder komt bij me; ik heb de ontvangkamer nodig.”

²⁸Hard zijn die dingen voor een man met verstand: Men verwijt u uw afkomst en scheldt u woekeraar.

²⁹

³⁰

³¹

³²

³³

³⁴

³⁵

Sirach 29

¹Wie barmhartigheid oefent, die leent zijn naaste en wie hem sterkt met zijn hand, die houdt de geboden.

²Leen uw naaste in de tijd zijner behoefte, en wederom, geef het uw naaste weder te zijner tijd.

³Bevestig uw woord en zijt hem getrouw en gij zult hem te allen tijde uw behoefte vinden.

⁴Velen menen dat het geleende als gevonden is, en doen de genen moeite aan, die hen geholpen hebben.

⁵Zolang als hij ontvangt, kust hij zijn naastens handen, en om des naasten geld vernedert hij zijn stem.

⁶Maar wanneer hij het behoort weder te geven, dan stelt hij de tijd uit, en geeft reden van zijn zorgeloosheid en wijt het de tijd.

⁷En indien hij het vermag te geven, zo zal hij nauwelijks de helft brengen, en zal het rekenen als gevonden.

⁸Maar indien niet, zo berooft hij hem van zijn geld, en maakt hem tot een vijand zonder oorzaak.

⁹Hij betaalt hem met vloeken en scheldwoorden, en voor eer vergeldt hij hem oneer.

¹⁰Velen dan vanwege zulke boosheid, wenden zich van de mens af, en vrezen dat zij van het hunne mochten beroofd worden.

¹¹Evenwel in de vernedering uws naasten zijt lankmoedig, en stel hem niet uit met uw aalmoes.

¹²Neem u de arme aan vanwege het gebod, en keer u niet af van zijn behoeftigheid.

¹³Verlies uw geld om uws vriends en broeders wil, en verberg dat niet onder een steen tot verderfenis.

¹⁴Leg uw schat naar de geboden des Allerhoogsten, en hij zal u voordeliger zijn dan goud.

¹⁵Sluit uw aalmoes in uw schatkamers, en ze zal u redden uit alle jammer.

¹⁶Zij zal meer dan een sterk schild, en meer dan een harde spies, tegen uw vijand voor u strijden.

¹⁷Een goed man zal voor zijn naaste borg worden, maar die de schaamte verloren heeft, zal hem verlaten.

¹⁸Vergeet de weldaden niet van hen, die voor u borg geworden is, want hij heeft zijn ziel voor u gesteld.

¹⁹De zondaar keert een goede borgschap om.

²⁰De zondaar, wanneer men voor hem borg geworden is, zal vlieden, en een onnut mens zal in zijn. gedachten verlaten degene, die hem verlost heeft.

²¹Borgschap heeft er velen verdorven, die welgesteld waren, en heeft hen bewogen gelijk een golf der zee.

²²Machtige mannen heeft zij doen verhuizen, die onder vreemde volken zijn gaan dwalen.

²³Een zondaar overtredende de geboden des Heren zal in borgschap vervallen, en die aanneming van zware werken najaagt, zal in het gericht vallen.

²⁴Neem u des naasten aan naar uw vermogen, en heb acht op uzelf dat gij niet valt.

²⁵Het voornaamste van het leven des mensen is water en brood en een kleed, en een huis dat bedekt hetgeen niet wel voegt.

²⁶Het leven des armen onder een deksel van planken, is beter dan heerlijke spijs onder de vreemden. [29:27] Heb een welbehagen zo wel aan het kleine als aan het grote, opdat gij niet hoort het verwijt van uw huis.

²⁷[29:28] Het is een ellendig leven uit het ene huis in het andere te vertrekken, want waar gij bij wonen zult, daar zult gij de mond niet durven opendoen. [28:29] Gij zult gasten hebben en te drinken geven de ondankbaren, en nog daartoe bittere woorden horen.

²⁸[29:30] Namelijk, inwoner ga heen, bereid de tafel, en zo gij wat hebt, spijs mij. [28:31] Ga uit, inwoner, van dat heerlijk aangezicht, ik heb het huis nodig, mijn broeder is bij mij geherbergd. [28:32] Deze dingen zijn zwaar voor een die verstand heeft. De bestraffing vanwege het huis, en het verwijt van die hem geleend heeft.