Sirach 24

¹Vijfde reeks. De wijsheid en onze verhouding tot anderen. Inleiding. Het hooglied der wijsheid. De wijsheid gaat zichzelve prijzen, Te midden van haar volk zich roemen.

²Zij opent haar mond in de gemeente van den Allerhoogste, En gaat zich verheffen voor zijn heirschaar; Bij het uitverkoren volk gaat zij zich loven, En onder de gezegenden zich verheerlijken:

³“Uit de mond des Allerhoogsten kwam ik voort, En bedekte de aarde als een nevel;

⁴In de hoogten had ik mijn woontent, Op de wolkenzuil mijn troon.

⁵Ik alleen doorliep de kring des hemels, En wandelde in de diepten van de afgrond;

⁶Over de golven der zee en heel de aarde, In iedere stam en volk toonde zich mijn macht.

⁷Bij die allen zocht ik een rustplaats, Een erfdeel, waar ik kon blijven.

⁸Toen gaf de Schepper van het heelal mij zijn bevel; Hij, die mij vormde, wees mijn tent een plaats, En sprak: “In Jakob zal uw woontent zijn, In Israël uw erfdeel.”

⁹Vóór de eeuwen, van de aanvang af door Hem gevormd, Blijf ik tot in eeuwigheid bestaan.

¹⁰In de heilige tent deed ik dienst voor zijn aanschijn, En kreeg ik op de Sion vaste voet;

¹¹Hij deed mij wonen in zijn geliefde stad, En vestigde in Jerusalem mijn heerschappij.

¹²Zo schoot ik wortel in een roemvol volk, In het erfdeel van Jahweh, midden in zijn bezit.

¹³Ik rees omhoog als een ceder op de Libanon, Als een cypres op de berg Hermon;

¹⁴Ik schoot op als een palm in En-Gédi, Als rozenstruiken in Jericho, Als een schone olijf op het veld, En groot werd ik als een plataan.

¹⁵Ik geurde als kaneel en muskaat, Verspreidde zoete reuk als kostelijke mirre, Als hars of nagelen en balsem, Als de geur van wierook in de Tent.

¹⁶Ik strekte als een terebint mijn takken uit, En mijn twijgen waren vol schoonheid en pracht;

¹⁷Als een wijnstok schoot ik frisse loten, En mijn bloesem gaf heerlijke en rijke vrucht.

¹⁸Ik ben de moeder van de schone liefde, Van de godsvrucht, de kennis en de heilige hoop; In mij is alle genade van leven en waarheid, In mij alle hoop op leven en deugd.

¹⁹Komt tot mij, gij die mij begeert, En verzadigt u aan mijn vruchten.

²⁰Aan mij te denken is zoeter dan honing, Mij te bezitten gaat boven honingraat uit;

²¹Wie mij eten, blijven naar mij hongeren, Wie mij drinken, dorsten naar meer.

²²Wie naar mij luistert, wordt nimmer te schande, En wie zich om mij beijveren, zondigen niet.”

²³Dit alles is het Verbondsboek van den Allerhoogste, De wet, die Moses gaf als erfgoed voor Jakobs gemeenten;

²⁴

²⁵Die wijsheid geeft, overvloedig als de Pisjon, Als de Tigris in de dagen der eerstelingen;

²⁶Die inzicht verleent, zo vol als de Eufraat, Als de Jordaan in de dagen van de oogst.

²⁷Die kennis doet stromen als de Nijl, Als de Gichon in de tijd van de wijnoogst.

²⁸Geen eerste heeft haar kunnen doorgronden, Geen laatste heeft haar doorvorst;

²⁹Want rijker dan de zee is haar inhoud, Rijker dan de grote Oceaan haar zin.

³⁰En ik kwam als een zijtak uit die stroom, Als een kanaal, dat een lusthof bevloeit.

³¹Ik sprak: “Drenken wil ik mijn hof, En besproeien mijn weide.” En zie, mijn zijtak wies tot een stroom, En mijn stroom tot een zee.

³²Nog meer wil ik wijsheid doen stralen als de morgen, En tot in de verte ze doen lichten;

³³Verder nog de onderrichting als een profetie laten stromen, En ze achterlaten voor verre geslachten.

³⁴Ziet, ik zwoeg niet voor mijzelf alleen, Maar ook voor allen, die haar zoeken.

³⁵

³⁶

³⁷

³⁸

³⁹

⁴⁰

⁴¹

⁴²

⁴³

⁴⁴

⁴⁵

⁴⁶

⁴⁷

Sirach 24

¹De wijsheid prijst zichzelf, en in het midden van haar volk beroemt zij zich.

²Zij doet haar mond open in de gemeente des Allerhoogsten, en beroemt zich in tegenwoordigheid van zijn kracht, zeggende:

³Ik ben van de mond des Allerhoogsten uitgegaan, en gelijk een nevel heb ik de aarde bedekt.

⁴Ik heb mijn tent in de hoogste plaatsen opgeslagen, en mijn troon in een wolkkolom.

⁵Ik alleen heb de rondte des hemels omgegaan, en heb in de diepte der afgronden gewandeld.

⁶In de baren der zee, en op de ganse aarde, en bij alle volken en natiën heb ik bezittingen.

⁷Bij deze allen heb ik rust gezocht, om in iemands erfenis te huis te zijn.

⁸Toen beval mij de schepper aller dingen, en die mij geschapen heeft, deed mijn tent rusten, en zeide:

⁹In Jakob zult gij uw tent opslaan, en te Jeruzalem zult gij erfgenaam zijn.

¹⁰Vóór de wereld, van den beginne heeft hij mij geschapen, en tot in eeuwigheid neem ik niet af; in een heilige tabernakel heb ik in zijn tegenwoordigheid gediend;

¹¹En zo ben ik in Sion bevestigd. In een geheiligde stad heeft hij mij insgelijks doen rusten, en in Jeruzalem is mijn macht.

¹²En ben ingeworteld in een verheerlijkt volk, in het deel des Heren, dat is zijn erfdeel.

¹³Ik ben verhoogd geworden als een cederboom op Libanon, en gelijk een cypresseboom op de bergen van Hermon.

¹⁴Ik ben verhoogd geworden gelijk een dadelboom te Engedi, en gelijk een, rozeboom te Jericho.

¹⁵Gelijk een schone olijfboom in een fraai veld, en gelijk de boom Platanus ben ik uit het water verhoogd.

¹⁶Ik heb een goede reuk van mij gegeven, gelijk als kaneel en gelijk een reukbal, en gelijk uitgelezen mirre.

¹⁷Gelijk als Galbanum, en Onyx, en Stacte, en gelijk de damp des wierooks in de tabernakel.

¹⁸Ik heb mijn takken uitgestrekt gelijk een terpentijnboom, en mijn takken zijn heerlijk en aangenaam.

¹⁹Ik heb, gelijk een wijnstok uitspruitende, een goede reuk voortgebracht, en mijn bloemen zijn een vrucht der heerlijkheid en des rijkdoms.

²⁰Ik ben een moeder der schone liefde, en der vrees, en der kennis, en der heilige hoop;

²¹En geef met al mijn kinderen deze eeuwigblijvende dingen, namelijk die mij van hem toegezegd worden.

²²Komt herwaarts tot mij, gij die mij begeert, en verzadigt u van mijn gewas.

²³Want mijn gedachtenis is zoeter dan honig, en mijn erfenis dan honigraat.

²⁴Die mij eten, zullen niet hongeren, en die mij drinken, zullen niet dorsten.

²⁵Die naar mij luistert zal nimmermeer beschaamd worden, en die naar mij arbeiden zullen niet zondigen.

²⁶Al deze dingen leert het boek des verbonds van God de Allerhoogste, de wet, welke Mozes bevolen heeft tot een erfdeel in de vergaderingen van Jakob, zeggende: Bezwijkt niet, maar zijt sterk in de Here, opdat hij u krachtig make; kleeft hem aan; de Almachtige Here is alleen God, en daar is geen Zaligmaker benevens hem.

²⁷Hij vervult alle dingen met zijn wijsheid, gelijk de Pison, en gelijk de Tigris in de dagen der nieuwe vruchten.

²⁸Die vervult het verstand gelijk de Eufraat, en gelijk de Jordaan in de dagen van de oogst.

²⁹Die de leer der kennis doet uitschijnen gelijk een licht, en gelijk de Gihon in de tijd wanneer men de druiven leest.

³⁰De eerste heeft haar niet volkomen gekend, en zo heeft de laatste haar niet uitgespeurd.

³¹Want meer dan de zee zijn haar gedachten vermenigvuldigd, en haar raad dan een grote afgrond.

³²Ik, de Wijsheid, ben gelijk een gedolven gracht van een rivier;

³³En gelijk een waterloop ben ik uitgegaan in het paradijs.

³⁴Ik heb gezegd: Ik zal mijn beste hof wateren, en mijn op. recht tuinbeddeken begieten. [24:35] En ziet de gedolven gracht is mij geworden tot een rivier, en mijn rivier is geworden tot een zee. [24:36] Want ik doe de onderwijzing jichten als de dageraad, en doe ze schijnen tot in verre landen. [24:37] Want ik giet lering uit gelijk een profetie, en laat ze, na tot eeuwige geslachten. [24:38] Ziet gij dan, dat ik niet voor mij alleen heb gearbeid, maar voor al degenen die ze zoeken.