Sirach 23

¹Jahweh, Vader en Heer van mijn leven, Laat niet toe, dat ik door hen bezwijk.

²Wie stelt er een tuchtroede bij mijn verstand, En een wijze regel over mijn hart, Opdat ze mijn fouten niet sparen, En mijn zonden niet verdragen.

³Anders zouden mijn misslagen zich verdubbelen, En mijn zonden nog talrijker worden; Zou ik bezwijken voor mijn belagers, En mijn vijand zich over mij verheugen.

⁴Jahweh, Vader en God van mijn leven, Laat mij toch niet aan hun willekeur over;

⁵Laat de hovaardij mijner ogen niet toe, En houd de begeerlijkheid verre van mij;

⁶Laat gulzigheid en ontucht mij niet beheersen, En lever mij niet over aan schandelijke hartstocht.

⁷Luistert, kinderen, naar de regels over het spreken; Want wie ze in acht neemt, wordt er niet door gevangen.

⁸De zondaar laat zich door zijn lippen verstrikken, De lasteraar en trotse komen er door ten val.

⁹Gewen uw mond niet aan het zweren; Heb geen gewoonte de heilige Naam te gebruiken.

¹⁰Want zoals een slaaf, die steeds ondervraagd wordt, Niet vrij kan blijven van striemen, Zo zal ook wie zweert en altijd Gods naam noemt, Niet vrij kunnen blijven van zonde.

¹¹Een man, die veel zweert, is vol zonde; De roede zal niet wijken van zijn huis. Doet hij het lichtvaardig, dan is het al zonde, En houdt hij die eed niet, het is een dubbele zonde; En zweert hij vals, hij blijft niet ongestraft, Want zijn huis zal zich vullen met rampen.

¹²Er is nog een spreken, dat gelijk staat met de dood; Mocht het in het erfdeel van Jakob niet worden gevonden! Want van rechtvaardigen blijft dit alles verre; Die wentelen zich niet in de zonde.

¹³Gewen uw mond niet aan zedeloos vuil; Want in dergelijke taal ligt zonde.

¹⁴Denk aan uw vader en uw moeder, Wanneer ge te midden van groten zit, Opdat ge u niet bij hen vergete, En door uw gewoonte u slecht gedraagt. Dan zoudt ge wensen, niet te zijn geboren, En zoudt ge de dag van uw geboorte vervloeken;

¹⁵Want een man, die aan liederlijke taal is gewend, Leert het nooit van zijn leven meer af.

¹⁶wee klassen stapelen zonden op, En de derde haalt zich de Toorn op de hals;

¹⁷Een geile ziel is als een brandend vuur, Dat niet wordt geblust, eer het verslonden heeft. Een mens, die onreinheid begaat met zichzelf, Houdt niet op, vóór het vuur is gedoofd. Een ontuchtig mens smaakt alle brood goed; Hij heeft er nooit genoeg van tot aan zijn dood.

¹⁸Een mens, die de trouw van de echt overtreedt, Denkt bij zichzelf: Wie ziet mij? Duisternis omringt mij, de muren houden mij schuil; Geen mens, die mij ziet; wat heb ik te vrezen? De Allerhoogste gedenkt mijn zonden niet.

¹⁹Hij is enkel bevreesd voor de ogen der mensen! Hij denkt er niet aan, dat de ogen des Heren Tienduizendmaal helderder zijn dan de zon; Dat zij alle wegen der mensen overschouwen, En de meest verborgen hoeken doorzien.

²⁰Vóór het bestaat is Hem alles bekend, En zeker, nadat het volbracht is.

²¹Zo een wordt bestraft op de pleinen der stad, En gegrepen, waar hij het niet had verwacht; Voor iedereen wordt hij tot spot, Omdat hij de vreze des Heren niet kent.

²²Zo ook de vrouw, die haar man heeft verlaten, En een erfgenaam van een ander onderschuift!

²³Want vooreerst heeft zij de Wet van den Allerhoogste overtreden, Ten tweede misdreven tegen haar man; Ten derde heeft zij in ontucht echtbreuk gepleegd, En kinderen onderschoven uit een anderen man.

²⁴Zij zal voor de gemeente worden gebracht, En naar haar kinderen zal men onderzoek doen.

²⁵Haar kinderen zullen geen wortel schieten, En haar takken dragen geen vrucht;

²⁶Haar nagedachtenis zal een vervloeking blijven, Haar schande niet worden uitgewist.

²⁷Zo zullen al haar landgenoten erkennen, En die achterblijven het inzien: Dat er niets beter is dan de vreze des Heren, Niets zoeter dan Jahweh's gebod te volbrengen.

²⁸

²⁹

³⁰

³¹

³²

³³

³⁴

³⁵

³⁶

³⁷

³⁸

Sirach 23

¹O Here, Vader en Heerser des gansen levens, verlaat mij niet in hun raad, en laat mij niet vallen onder hen.

²Wie zal geselen bestellen over mijn gedachte, en een onderrichting der wijsheid in mijn hart? opdat gij Here mijn onwetendheden niet verschoont, en de moedwil der openbare zondaren niet voorbijgaat;

³Opdat mijn onwetendheden niet vermenigvuldigd worden, en mijn zonden niet vermeerderen tot verplettering, en ik niet valle voor degenen die mij tegen zijn, en mijn vijand over mij verblijd worde, van welke de hoop van uw barmhartigheid verre is.

⁴O Here, Vader en God mijns levens, geef mij geen verheffing der ogen, en wend een stout gemoed altijd van uw knechten af.

⁵Weer van mij af ijdele hoop en begeerte, en behoud hem die u altijd wil dienen; laat mij de begeerte des buiks, en de bij slaap niet innemen, en geef mij, uw knecht, niet over aan een onbeschaamd gemoed.

⁶Hoort, mijn kinderen, de onderwijzing van een waarachtige mond, en wie zij bewaart, die zal in zijn lippen niet gevangen worden.

⁷De zondaar zal in zijn onvoorzichtigheid gevat worden, en een schimper en hovaardige zullen zich daaraan stoten.

⁸Gewen uw mond niet tot zweren, en gewen u niet de heilige te noemen.

⁹Want gelijkerwijs een huisknecht, die steeds met geselen onderzocht wordt, geen gebrek heeft van striemen, zo wordt die zweert en doorgaans de heilige noemt, van de zonde niet gereinigd.

¹⁰Een man die veel zweert, is vol ongerechtigheid, en de gesel zal van zijn huis niet wijken.

¹¹Indien hij mishandelt, zijn zonde is op hem, en indien hij het niet acht, zo zondigt hij dubbel.

¹²En zo hij ijdel gezworen heeft, hij zal niet gerechtvaardigd worden, want zijn huis zal vervuld worden met aangehaalde straffen.

¹³Het is een wijze van spreken rondom met de dood bekleed; laat die niet gevonden worden in het erfdeel Jakobs.

¹⁴Want al deze dingen zullen verre zijn van de godvrezende, en zij zullen in de zonden niet ingewikkeld worden.

¹⁵Gewen uw mond niet tot onmatig eedzweren, want daarin is schuld der zonde.

¹⁶Gedenk aan uw vader en moeder; want in het midden der groten zult gij bijzitten.

¹⁷Dat gij niet te eniger tijd bij hen wordt vergeten, en door uw gewone omgang verwelkt, en gij zoudt willen dat gij niet geboren waart geweest, en zoudt de dag uwer geboorte vervloeken.

¹⁸Een mens die gewend is tot scheldwoorden, die zal al de dagen zijns levens niet onderwezen worden.

¹⁹Tweeërlei soort van mensen vermenigvuldigen de zonden, en de derde brengt de toorn mede.

²⁰Een hittige ziel is gelijk een brandend vuur; het wordt niet uitgeblust tot het verslonden is.

²¹Een hoereerder, die met het lichaam zijns vleses hoererij bedrijft, rust niet totdat hij een vuur ontstoken heeft.

²²Een hoereerder is allerlei brood zoet; hij zal niet aflaten totdat hij zijn einde neemt.

²³Een mens die aftreedt van zijn bed, zegt bij zichzelf: Wie ziet mij?

²⁴Duisternis is rondom mij, en de muren bedekken mij, en niemand ziet mij, wat vrees ik? De Allerhoogste zal aan mijn zonden niet gedenken, en de ogen der mensen zijn alleen zijn vrees; [23:25] En hij verstaat niet, dat de ogen van de Allerhoogste Here tienduizend maal klaarder zijn den de zon. [23:26] Welke zien op alle wegen der mensen, en merken op de verborgene delen.

²⁵[23:27] Eer alle dingen geschapen waren, is hem alles bekend geweest; zo ook, nadat ze zijn voleindigd, doorziet hij ze alle. [23:28] Deze zal op de straten der stad gewroken worden, en gegrepen worden waar hij het niet heeft gemeend. [23:29] Desgelijks ook een vrouw, die haar man verlaat, en een erve van een ander bekomt.

²⁶[23:30] Want vooreerst is zij de wet des Allerhoogsten ongehoorzaam geweest, en ten tweede heeft zij kwalijk gehandeld jegens haar man, en ten derde heeft zij in hoererij overspel bedreven, en uit een andere man kinderen voortgebracht.

²⁷[23:31] Deze zal in de gemeente uitgestoten worden, en over haar kinderen zal onderzoeking geschieden. [23:32] Haar zonen zullen geen wortel uitspreiden, en de takken van haar zullen geen vrucht dragen. [23:33] Haar gedachtenis zal zij tot een vervloeking nalaten, en haar versmaadheid zal niet uitgewist worden. [23:34] En de nagelatenen zullen bekennen, dat er niets beter is dan de vreze des Heren, en niets zoeter dan dat iemand acht neemt op de geboden Gods. [23:35] Het is een grote heerlijkheid God te volgen, en een lang leven, dat gij van hem aangenomen wordt.