Sirach 21

¹Mijn zoon, hebt ge gezondigd, doe het niet meer, En bid voor uw vroegere zonden.

²Vlucht voor de zonde als voor een slang, Want als ge haar nadert, zal ze u bijten; Leeuwentanden zijn haar tanden, Ze verslinden de zielen der mensen.

³Iedere zonde is als een tweesnijdend zwaard; Geen genezing is er voor haar wonde.

⁴Bedreiging en hoogmoed verwoesten de rijkdom, Daardoor stort het huis van den trotse in puin;

⁵Maar het gebed van den kleine dringt door tot Gods oor, En hem zal spoedig recht wedervaren.

⁶Wie berisping haat, volgt het spoor van den zondaar; Maar wie God vreest, neemt ze ter harte.

⁷De snoever is alom bekend, Maar de verstandige merkt diens misstappen wel.

⁸Wie zijn huis gaat bouwen met andermans geld, Is als een, die stenen vergaart voor de winter.

⁹De bent der zondaars is een stapel vlas; Hun einde is het vlammende vuur.

¹⁰De weg der zondaren is vrij van stenen; Maar aan het einde ervan ligt de diepte der hel.

¹¹Wie de Wet onderhoudt, is heer van zijn denken; Want wijsheid is het einde van de vreze des Heren.

¹²Wie niet schrander is, wordt niet geleerd; Maar er is ook een schranderheid, die vol bitterheid is.

¹³De kennis van een wijze zwelt aan als een stortvloed, En zijn schranderheid als een levende bron;

¹⁴Maar het hart van den dwaas is als een gebroken kruik, Het kan geen enkele kennis behouden.

¹⁵Als de verstandige een wijs woord verneemt, Prijst hij het en voegt er een ander aan toe; Hoort de lichtzinnige het, dan walgt het hem, En hij werpt het achter zijn rug.

¹⁶Het gesprek van den dwaas is als een last op reis, Maar op de lippen van den wijze ligt bevalligheid;

¹⁷In de vergadering hangt men aan de mond van den wijze, En zijn woorden overdenkt men in het hart.

¹⁸Voor een dwaas is de wijsheid als een vervallen huis; Zijn kennis beperkt zich tot ordeloze woorden.

¹⁹De tucht is voor den dwaas als kluisters aan de voeten, Als boeien aan de rechterhand.

²⁰Lacht de dwaas, hij schatert het uit; De wijze echter glimlacht nauwelijks.

²¹De tucht is voor den wijze als een sieraad van goud, Als een armband aan de rechterhand.

²²De dwaas rent hals-over-kop de huizen binnen, Maar een man van ervaring blijft bescheiden buiten;

²³De dwaas gluurt door de deur naar binnen, Maar een welopgevoed man blijft buiten staan.

²⁴Het staat onbeschaafd, aan de deur te luisteren; Een wijs man zou daarbij van schaamte vergaan.

²⁵De dwaas heeft de mond vol over anderen; De wijze weegt zijn woorden op een schaal.

²⁶De dwazen hebben het hart in de mond; De wijze heeft zijn mond in het hart.

²⁷Als een dwaas den satan vervloekt, Dan vervloekt hij zichzelf;

²⁸Wie kwaadspreekt, schandvlekt zichzelf, En is gehaat in heel de buurt.

²⁹

³⁰

³¹

Sirach 21

¹Mijn kind, hebt gij gezondigd, doe daar geen zonde meer bij, en bid de vorige af.

²Vlied voor de zonde gelijk voor een slang, want indien gij tot haar naakt, zo zal zij u steken.

³Haar tanden zijn leeuwentanden, en doden de zielen der mensen.

⁴Alle ongerechtigheid is gelijk een tweesnijdend zwaard, en geen genezing is er voor haar wonde.

⁵Slagen en smaadheid verwoesten rijkdom; zo zal het huis der hovaardigen verwoest worden.

⁶De smeking van de arme gaat uit de mond tot aan zijn oren, en zijn oordeel komt haastig.

⁷Wie bestraffing haat, die staat in de voetstappen van de zondaar, en wie de Here vreest, die bekeert zich van harte.

⁸Wie machtig is met de tong, die is van verre bekend, maar een verstandige merkt wel wanneer hij struikelt.

⁹Wie zijn huis met geld van andere lieden bouwt, die is gelijk een die voor zichzelf stenen vergadert tot een tombe op zijn graf.

¹⁰De vergadering der goddelozen is gelijk werk dat bijeen vergaderd is, en haar voleinding is een vlam vuurs tot verderf.

¹¹De weg van de zondaar is van stenen geëffend, doch aan het uiterste daarvan is de gracht der hel.

¹²Wie de wet des Heren bewaart, die heerst over zijn gedachten.

¹³Maar de voleinding van de vreze des Heren is de aanneming der wijsheid.

¹⁴Wie niet kloek is, die zal niet onderwezen worden, hoewel er een kloekheid is die bitterheid vermeerdert.

¹⁵De kennis van een wijze zal vermeerderd worden als een watervloed, en zijn raad gelijk een zuivere fontein des levens.

¹⁶Het binnenste van de dwaas is gelijk een gebroken vat, het zal geen kennis vatten, zo lang hij leeft.

¹⁷Indien de verstandige een wijs woord hoort, zo prijst hij dat, en doet daar nog toe.

¹⁸Heeft het een onverstandige gehoord, zo mishaagt het hem, enhij werpt het achter zijn rug.

¹⁹De vertelling van een dwaas is gelijk een last op de weg, maar op de lippen van de verstandige wordt aangenaamheid gevonden.

²⁰De mond van de voorzichtige wordt in de gemeente gezocht, en elkeen overdenkt zijn woorden in zijn hart.

²¹Gelijk een huis dat vergaan is, zo is de vrijheid van de dwaas, en de kennis van de onverstandige niets anders dan woorden, die men niet onderzoeken kan.

²²De tucht is de onwetende als boeien aan de voeten, en als duimijzers aan de rechterhand.

²³Een dwaas verheft zijn stem in het lachen, maar een kloek man zal nauwelijks stilletjes lachen.

²⁴De tucht is de voorzichtige man gelijk een gulden versiersel, en gelijk een armband aan de rechterarm.

²⁵De voet van de dwaas is haastig tot een huis in te gaan, maar een mens, die veel ervaren heeft, wordt daarvan beschaamd.

²⁶De onwijze zal over de deur in het huis kijken, maar een man die wel opgevoed is, zal buiten blijven staan.

²⁷Het is een ongeschiktheid des mensen te luisteren aan de deur, maar een voorzichtige bezwaart zich over deze on eer.

²⁸De lippen der veelsprekers verhalen dingen die hun niet aangaan, maar de woorden der voorzichtigen zijn op de waag gewogen. [21:29] Het hart der dwazen is in hun mond, maar de mond der wijzen is in hun hart. [21:31] Wanneer een goddeloze de Satan vervloekt, zo vervloekt hij zijn eigen ziel. [21:31] Een oorblazer besmet zijn eigen ziel, en waar hij ook zou mogen gaan wonen, daar zal hij gehaat worden.