Sirach 18 Comparison: Canisius 1939 vs Statenvertaling (Apocriefe)

Sirach 18

¹Hij die in eeuwigheid leeft, en het heelal heeft geschapen,

²Jahweh alleen wordt rechtvaardig bevonden.

³

⁴Geen mens is in staat, zijn werken te melden; Wie zou zijn grootheid kunnen doorgronden?

⁵Wie zou zijn grote macht kunnen meten, Of wie zijn barmhartigheid kunnen verhalen?

⁶Niets kan men er af doen en niets er aan toevoegen: Jahweh's wonderwerken zijn niet te doorgronden.

⁷Als de mens er mee eindigt, is het pas begonnen; Als hij er mee ophoudt, staat hij verlegen.

⁸Wat is de mens en waartoe van nut; Wat brengt hij voor voordeel of nadeel?

⁹Het getal zijner dagen is op zijn hoogst honderd jaar;

¹⁰Een druppel water der zee, een korreltje zand.

¹¹Daarom is Jahweh lankmoedig met hem, En stort Hij zijn erbarming over hem uit.

¹²Hij ziet en weet, hoe moeilijk zij zich bekeren; Daarom vermeerdert Hij nog zijn erbarmen.

¹³Een mens ontfermt zich slechts over zijn naaste, Maar God ontfermt Zich over alle vlees. Hij tuchtigt, bestraft en onderricht, En leidt als een herder zijn kudde;

¹⁴Hij ontfermt Zich over hen, die zijn tucht aanvaarden, En zich beijveren voor zijn wetten.

¹⁵Kind, voeg bij uw gave geen verwijt, Geen krenkend woord bij een gift.

¹⁶Brengt de dauw geen verkoeling na de hitte? Zo is een goed woord beter nog dan een gave.

¹⁷Zie, gaat een goed woord niet een goede gave te boven? Een beminnelijk man beschikt over beide;

¹⁸Maar een dwaas doet liefdeloos verwijten, En de gift van zo'n vitter perst tranen uit de ogen.

¹⁹Vóór ge spreekt, moet ge leren, En genezen, eer de ziekte er is.

²⁰Onderzoek uzelf vóór het oordeel, Om op het uur der bezoeking erbarming te vinden;

²¹Vóórdat ge ziek wordt, moet ge u vernederen, Ten tijde der zonden reeds bekering tonen.

²²Verzuim niet, op tijd een belofte te vervullen, En wacht niet tot de dood, om die schuld te voldoen.

²³Eer ge iets belooft, moet ge u bezinnen; Wees niet als een mens, die Jahweh beproeft.

²⁴Denk aan de toorn op de dag van het einde, Aan de tijd der vergelding, als God Zich afkeert;

²⁵Denk aan de honger ten tijde van weelde, Aan armoe en gebrek in dagen van rijkdom.

²⁶Van 's morgens tot 's avonds wisselt de tijd; Alles ijlt voorbij voor het aanschijn van Jahweh.

²⁷Een verstandig man neemt zich bij alles in acht, En wacht zich in zondige tijden voor een misstap.

²⁸Wie verstandig is, wil wijsheid leren, En prijst hem, die haar heeft gevonden.

²⁹Die spreuken verstaan, onderrichten de wijsheid, En brengen scherpzinnige gelijkenissen voort.

³⁰Loop niet achter uw begeerten aan, En houd u ver van uw lusten;

³¹Als ge u toestaat, wat de hartstocht wil, Maakt ge uzelf tot een vreugd voor uw vijand.

³²Verheug u niet over een weinig genot, Want dubbel zwaar valt dan het gemis;

³³Wees geen verkwister en geen drinker, Want dan blijft er niets in de buidel.

Sirach 18

¹Die in eeuwigheid leeft, heeft alle dingen in het gemeen geschapen.

²De Here is alleen rechtvaardig, en daar is geen ander dan hij; hij heeft de wereld gebouwd met de span zijner hand, en alle dingen zijn zijn wil gehoorzaam. Want hij is een koning aller dingen door zijn kracht, onderscheiden daarin hetgeen heilig is van het onheilige.

³Wie heeft hij macht gegeven zijn werken te verkondigen en wie heeft zijn grote daden uitgespeurd?

⁴Wie zal de kracht van zijn majesteit uitrekenen? en wie zal nog daarbij zijn barmhartigheden verhalen?

⁵De wonderen des Heren zijn niet te verminderen noch te vermeerderen, en zijn niet uit te speuren.

⁶Wanneer de mens zal hebben voleindigd, dan begint hij, en wanneer hij zal opgehouden hebben, dan zal hem nog ontbreken.

⁷Wat is de mens? en waartoe is hij nut? wat is zijn goed en wat is zijn kwaad?

⁸Het getal der dagen des mensen aangaande honderd jaren zijn vele, maar het ontslapen van eenieder kan van niemand berekend worden.

⁹Gelijk een droppel water is te rekenen tegen het water van de zee, en een greintje zand tegen het zand aan de zee, zo zijn duizend jaren tegen de dagen der eeuwigheid.

¹⁰Daarom is de Here lankmoedig over hen, en giet zijn barmhartigheid op hen uit.

¹¹Hij heeft gezien en verstaan hun einde dat het kwaad is, daarom heeft hij zijn verzoening vermenigvuldigd.

¹²De barmhartigheid van de mens gaat over zijn naaste, maar de barmhartigheid. des Heren over alle vlees.

¹³Hij bestraft, en onderwijst, en leert, en bekeert gelijk een herder zijn kudde.

¹⁴Hij ontfermt zich over degenen, die onderwijzing aannemen, en die zich zeer haasten tot zijn oordelen.

¹⁵Mijn kind, wanneer het u wèl gaat, zo geef geen oorzaak tot berisping, en bedroef niemand met boze woorden, als gij om iets gebeden wordt.

¹⁶Zal niet de dauw de hitte doen ophouden? zo is een woord beter dan een gave.

¹⁷Zie, is een woord niet boven een goed geschenk? en beide zijn ze bij de mens aangenaam.

¹⁸Een zot verwijt zijn weldaad onbeleefd, en de gift van een nijdig mens doet hem de ogen uitdrogen.

¹⁹Leer eer gij spreekt, en gebruik medicijn eer gij ziek wordt.

²⁰Eer gij geoordeeld wordt, bereid uzelf tot weldoen, en gij zult verzoening vinden in de ure der bezoeking.

²¹Verneder u door matigheid, eer gij ziek wordt, en bewijs in de tijd der zonden uw bekering.

²²Laat u niet hinderen uw belofte te betalen ter bekwamer tijd, en verwijl niet tot aan de dood rechtvaardig te worden.

²³Bereid uzelf eer gij uw gelofte doet, en wees niet gelijk een die de Here verzoekt.

²⁴Gedenk aan de gramschap die komen zal in de dagen van de dood, en aan de tijd der wraak, als de Here zijn aangezicht zal afkeren.

²⁵Gedenk aan de tijd des hongers, in de tijd der volheid, aan armoede en gebrek in de dag des rijkdoms.

²⁶Van 's morgens vroeg tot op de avond verandert de tijd, en al deze dingen zijn haastig voor de Here. Een wijs mens vreest altijd, en in de dagen der zonden wacht hij zichzelf voor mishandeling, maar een dwaas zal de tijd niet waarnemen.

²⁷eenieder die verstandig is kent wijsheid en onderwijzing.

²⁸En wie ze vindt, die zal zij geven zulks openbaar te belijden.

²⁹Die verstandig zijn in woorden, die handelen ook wijs; en gieten uit, als een regen, scherpzinnige spreuken tot het leven. Beter is het betrouwen op de Here alleen, daar het dode hart hangt aan hetgeen dat dood is.

³⁰Ga uw lusten niet na, maar bedwing u van uw begeerten.

³¹Indien gij uw zielen toereikt de lust van haar welbehagen, zo zult gij uw vijanden die u benijden een vreugde maken.

³²Verheug u niet in de veelheid uwer lekkernijen, en wees niet begerig naar haar raad.

³³Word niet arm, makende gelagen van ontleend geld, daar gij niets hebt in de beurs, want anders zult gij een verspieder zijn van uw eigen leven, waar men van spreken zal.